fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

Στο όνομα του Ελληνικού Λαού

Aριθμός 1279/2013
TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ TOY APEIOY ΠΑΓΟΥ

B1′ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Δουλγεράκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη {κωλυόμενων του Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Σπυρίδωνος Ζιάκα και της αρχαιοτέρας της συνθέσεως Αρεοπαγίτου Βαρβάρας Κριτσωτάκη), Νικόλαο Πάσσο, Νικόλαο Τρούσα, Δημήτριο Κόμη και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Απριλίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα

Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «_____________ _____________ ΕΠΕ», που εδρεύει στον ______________  ____________ και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρηστό Οικονομάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναφεσιβλήτων: 1) _____________   _________  _________  _________, 2)  _________ _________  _________  _________ και 3)  _________   _________  _________  _________, κατοίκων;  _________  _________, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κρίτωνα Κοκκινάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-4-2009 αγωγή , των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: ; 1232/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 232/2012 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13-7-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 11-3-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

 

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμ. 8 περ. β’ ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. «Πράγματα», κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης προτάσεώς τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή της ενστάσεως ή επιχειρήματα, νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων. Πράγμα, επομένως, είναι, υπό την ανωτέρω έννοια, και ο λόγος εφέσεως περιέχει παράπονο κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης. Ο λόγος αυτός αυτός αναιρέσεως δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, έστω και αν η απόρριψή του δεν είναι ρητή, αλλά συνάγεται από το περιεχόμενο της αποφάσεως (Ολ.ΑΠ 11/1996). Στην προκειμένη περίπτωση     το Εφετείο,     όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), ότι    αποδείχθηκαν τα ακόλουθα            πραγματικά περιστατικά:

Η εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα εταιρεία περιορισμένης      ευθύνης διατηρεί       βιοτεχνία         κατασκευής πλαστικών κιβωτίων – τελάρων στην οδό ___________ αρ.__ στον _____________   _____________, καθώς και αποθηκευτικό χώρο στην ίδια οδό και σε απόσταση 80 μέτρων περίπου από τις εγκαταστάσεις της. Στα πλαίσια της δραστηριότητας της αυτής, η εναγόμενη προσέλαβε, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, τον  _________ υπήκοο  _________  _________  _________  _________, γιο της πρώτης και αδελφό των λοιπών εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, στις 3-4-2006 και τον απασχολούσε έκτοτε ως εργάτη.

Ειδικότερα, στα καθήκοντα που είχε αναθέσει η εναγόμενη σ’ αυτόν περιλαμβάνονταν η συγκέντρωση των πλαστικών κιβωτίων από τις εγκαταστάσεις της, η τοποθέτησή τους σε παλέτες και η φόρτωσή τους, με περονοφόρο όχημα (κλαρκ), σε φορτηγά αυτοκίνητα της εταιρείας, προκειμένου να παραδοθούν στους πελάτες της, ή η μεταφορά τους με το κλαρκ και η αποθήκευσή τους στον παραπάνω αποθηκευτικό χώρο.

Στις 12-12-2007, ο εν λόγω  _________  _________  _________ _________ εργαζόταν στη νυκτερινή βάρδια, με ωράριο εργασίας από τις 21.00′ έως  τις. 05.00′, εκτελώντας καθήκοντα προϊστάμενου, στα πλαίσια των οποίων κατένεψε τις εργασίες μεταξύ των λοιπών εργατώντης βάρδιας, ο ίδιος δε, μαζί με τον πακιστανικής υπηκοότητας εργάτη  _________  _________, απασχολείτο με τη συγκέντρωση των τελάρων, την τοποθέτησή τους σε παλέτες και τη μεταφορά τους, με περονοφόρο όχημα (κλαρκ), στον ως άνω αποθηκευτικό χώρο της εταιρείας. Περί ώρα 04.45′ περίπου – όπως δέχεται στη συνέχεια το Εφετείο – ο  _________  _________ _________ _________, εφαρμόζοντας την καθημερινή πρακτική που ακολουθούσε το προσωπικό της εναγόμενης, σύμφωνα με τις οδηγίες και τις υποδείξεις των νομίμων εκπροσώπων της, όσον αφορά την μεταφορά των πλαστικών κιβωτίων με τα περονοφόρα ανυψωτικά οχήματα αυτής (εναγόμενης), χρησιμοποίησε ένα τέτοιο όχημα (κλαρκ), χωρίς πινακίδες και άδεια κυκλοφορίας, μάρκας  _________ και τύπου  _________, προκειμένου να εκτελέσει μεταφορά παλετών από τις εγκαταστάσεις της (στην οδό  _________ αρ. __) στην παραπάνω αποθήκη της. Σημειώνεται ότι ο εργαζόμενος αυτός δεν είχε σχετική άδεια χειριστή περονοφόρου ανυψωτικού οχήματος (κλαρκ) και ότι η χρήση του mηχανήματος αυτού απαγορεύεται ρητώς εκτός εργοστασιακού χώρου (βλ. την από 2-11-2008 επισήμανση της τεχνικού ασφαλείας της εναγόμενης, η οποία επισήμανση έχει καταχωρηθεί στο σχετικό βιβλίο που τηρείται από την τελευταία).

Κατά την οδήγηση του παραπάνω οχήματος από τον  _________  _________ _________ _________, ο οποίος κινούσε αυτό με οπισθοπορεία, διότι οι περόνες του ήταν έμφορτες με παλέτες που εμπόδιζαν την ορατότητα του οδηγού προς τα εμπρός, ο  _________  _________ _________ _________ εκτέλεσε λανθασμένο και απρόσεκτο ελιγμό, με αποτέλεσμα το όχημα που οδηγούσε να ερι πέσει με σφοδρότατα στην εμπρόσθια αριστερή γωνία. Εξαιτίας της προσκροϋσεως του ανυψωτικού οχήματος (κλαρκ) στο κοντέϊνερ, η οπίσθια δεξιά κολώνα του κλαρκ στρεβλώθηκε εντελώς και αποκολλήθηκε από το σημείο συνδέσεώς της με το κύριο σώμα του οχήματος, επίσης κτυπήθηκε και η οπίσθια αριστερή κολώνα, χωρίς όμως να αποκολληθεί από το περονοφόρο όχημα, ο δε εργαζόμενος – οδηγός τραυματίσθηκε πολύ σοβαρά, με αποτέλεσμα να αποβιώσει αμέσως, λόγω βαρέων θλαστικών κακώσεων θώρακος, που υπέστη κατά την πρόσκρουση. Το ως άνω σταθμευμένο κοντέϊνερ – δέχθηκε περαιτέρω το Εφετείο – δεν έγινε αντιληπτό από τον  _________  _________ _________ _________, διότι o φωτισμός στο σημείο εκείνο ήταν ανεπαρκής, ενού το κλαρκ δεν διέθετε καβρέπτες για οπίσθια κίνηση, ούτε ψως οπισθοπορείας. Πέραν δε αυτού, η σκουρόχρωμη μπλε απόχρωση της καρότσας, η οποία ταυτιζόταν με την απόχρωση του κοντέϊνερ, κατέστησε προφανώς δυσχερέστερη την αντίληψη σπό τον παβόντα του προεξέχοντος τμήματος, στο οποίο προσέκρουσε το περονοφόρο ανυψωτικό όχημα (κλαρκ). Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι το εττίδικο εργατικό ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια των οργάνων και προστηθέντων της εναγόμενης εταιρείας και του θανόντος εργαζομένου. Ειδικότερα, όσον αφορά την εναγόμενη, αποδείχθηκε ότι επέβαλε και πάντως ανεχόταν τη χρήση του συγκεκριμένου περονοψόρου οχήματος, αλλά και των άλλων δύο ανυψωτικών οχημάτων της από τον παθόντα, μολονότι αυτός δεν είχε την κατάλληλη προς τούτο εκπαίδευση, αλλά ούτε και την σχετική άδεια χειριστή τέτοιων μηχανημάτων.

Ακολούθως το Εφετείο κατέληξε ότι, με αυτά τα δεδομένα, το ποσοστό συνυπαιτιότητας του θανόντος στην επέλευση του επίδικου εργατικού ατυχήματος πρέπει να ορισθεί  σε ποσοστό 20%, κατά μερική παραδοχή της σχετικής ;ενστάσεως συντρέχοντος πταίσματος, που προ έβαλε η εναγόμενη. Με το μοναδικό λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθμ. 8 περ. β’ ΚΠολΔ, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη α) τον ισχυρισμό της, τον οποίο παραδεκτά προέβαλε ενώπιον του . πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και επανέφερε με την έφεσή της ενώπιον του Εφετείου, περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του θανόντος, άλλως συνυπαιτιότητας αυτού στην επέλευση του επίδικου εργατικού ατυχήματος και στον θανάσιμο τραυματισμό του κατά ποσοστό 90% και β) τον ισχυρισμό της, τον οποίο επικουρικά προέβαλε ενώπιον του Εφετείου, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 527 παρ. 1 ΚΠολΔ, ότι αποκλειστικά υπαίτιοι για το επίδικο ατύχημα και ταν θανάσιμο τραυματισμό του εργαζόμενου  _________  _________  _________ _________, άλλως συνυπαίτιοι κατά ποσοστό 90%, είναι ο ιδιοκτήτης του ως άνω κοντέϊνερ και η εταιρεία, με την επωνυμία « __________ ΕΠΕ», για λογαριασμό της οποίας είχε τοποθετηθεί το κοντέϊνερ επί της οδού  _________.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος, κατά το ένα του μέρος ως απαράδεκτος, διότι ο ισχυρισμός περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του θανόντος, άλλως και επικουρικά, περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του ιδιοκτήτη του κοντέϊνερ και της εταιρείας, με την επωνυμία « _________ ΕΠΕ», δεν συνιστά ένσταση, αλλά άρνηση της αγωγής και συνακόλουθα δεν είναι πράγμα, κατά την έννοια του ‘ άρ.θρου 559 αριθμ. 8 περ. β’ ΚΠολΔ, κατά δε το έτερο μέρος του είναι αττορριπτέος ως αβάσιμος, διότι . από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό (ένσταση) της αναιρεσείούσας περί συνυπαιτιότητας του θανόντος και τον έκανε εν μέρει δεκτό, ενώ, όπως γίνεται φανερό από τις άνω παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, σε συνδυασμό και με το λοιπό περιεχόμενό της, απέρριψε (το Εφετείο) τον ισχυρισμό της περί συνυπαιτιότητας στην επέλευση του ατυχήματος του ιδιοκτήτη του κοντέϊνερ και της εταιρείας « _________ ΕΠΕ», Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η ηττώμενη αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

Σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ, 2 του Ν. 4055/1912 και ισχύει από 2-4-2012, εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της εφέσεως, της αναιρέσεως και της αναψηλαφήσεως  υποχρεούται να καταθέσει παράβολο ποσού 200, 300 και 400 ευρώ αντίστοιχα, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας. Σε περίπτωση που δεν κατατεθεί το παράβολο, το ένδικο μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο ως  απαράδεκτο. Η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει, μεταξύ άλλων, και για τις διαφορές του άρθρου 663 ΚΠολΔ (εργατικές διαφορές).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, αν και δεν είχε υποχρέωση, από προφανή παραδρομή, κατέθεσε, για το παραδεκτό της ασκηθείσας από αυτήν ένδικης αναιρέσεως, παράβολο ποσού 300 ευρώ, όπως προκύπτει από την βεβαίωση της αρμόδιας γραμματέως στην σχετική έκθεση καταθέσεως του ένδικου αυτού μέσου που συνέταξε. Επομένως, τρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παράβολου στην αναιρεσείουσα.

 

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-7-2012 αίτηση της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, με την επωνυμία «_____________ _____________ Ε.Π.Ε.», για αναίρεση της υτΓ αριθμ. 232/2012 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακόσιων (1.800) ευρώ.
Διατάσσει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου (υπ’ αριθμ. 4580158/13-7-2012, ποσού 300 ευρώ).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μάιου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2013.

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ                                                                                          Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

offices-map

Τα Γραφεία μας

Η “OΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ” ασχολείται με πάνω από 100 Νομικούς Τομείς και διατηρεί Δώδεκα (12) γραφεία σε Εννιά (9) χώρες:

Αλιεύστε την Εταιρική Παρουσίαση μας
Επικοινωνία