fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΝΉΛΙΚΩΝ

Αριθμός αποφάσεως:1318/2013
ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΏΝ

Αποτελούμενο από τους Δικαστές Αφροδίτη Βελισσαράτου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Γεωργία Ασσυχίδου, Πρωτόδικη, Αναστασία Ξηρογιάννη, Πρωτοδίκη-Εισηγήτρια και τη Γραμματέα Ευσταθία Λουκαδούνου.

Συνεδρίασε, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 17 Δεκεμβρίου 2012, για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ : ·

Α) Του καλούντος-ενάγοντος:  _________  _________ του  _________ και της  _________, κατοίκου  _________  _________ (οδός  _________ αριθμ. __) και ήδη  _________  _________ (οδός  _________ αριθμ. __), ο οποίος εμφανίστηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρηστό Οικονομάκη.

Της καθ’ής η κλήση-εναγομένης:  _________  _________ του  _________ και της  _________, συζύγου  _________  _________, κατοίκου  _________  _________ (οδός  _________ αριθμ. ___), η οποία εμφανίστηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρίκλεια Μαρουλή.

Και

Β) Της ενάγουσας:  _________  _________ του  _________ και της  _________, συζύγου  _________  _________, κατοίκου  _________  _________ (οδός  _________ αριθμ. ____), η οποία εμφανίστηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρίκλεια Μαρουλή.

Του εναγόμενου:  _________  _________ του  _________ και της  _________, κατοίκου  _________  _________ (οδός  _________ αριθμ. __) και ήδη  _________  _________ (οδός  _________ αριθμ. __), ο οποίος εμφανίστηκε με τον  πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρηστό Οικονομάκη.

Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 20-7-2009 και με γενικό αριθμό κατάθεσης 135555/2009 και με αριθμό καταθέσεως δικογράφου 7976/2009 αγωγή, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί για την αρχική δικάσιμο της 31^-5-2010, οπότε ματαιώθηκε η συζήτηση της υπόθεσης. Ήδη, με την από 16-2-2011 και με γενικό αριθμό καταθέσεως 34103/2011 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 456/2011 κλήση του ενάγοντος, επαναφέρεται προς συζήτηση η υπόθεση, η οποία προσδιορίστηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο. Επίσης, η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 19-1-2012 και με γενικό αριθμό κατάθεσης 29168/2012 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 1201/2012 αγωγή, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.Κατά τη συζήτηση των υποθέσεων,· οι οποίες συνεκφωνήθηκαν λόγω της μεταςύ τους συνάφειας, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους.

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 16-2-2011 και με αριθμό καταθέσεως δικογράφου 456/2011 κλήση του ενάγοντος, νομίμως επαναφέρεται προς συζήτηση η από 20-7-2009 και με αριθμό καταθέσεαις δικογράφου 7976/2009 αγωγή του. Εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες, κατά τις διατάξεις του άρθρου 1439 ΑΚ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από τα άρθρα 16 του Ν. 1329/1983 και 14 του Ν. 3719/2008, προϋποθέσεις για λύση του γάμου, καθένας από τους συζύγους μπορεί να ασκήσει αγωγή διαζυγίου, ο δε εναγόμενος, με αυτή, σύζυγος, επικαλούμενος άλλα, διαφορετικά της αγωγής, περιστατικά, που θεμελιώνουν λόγο διαζυγίου, μπορεί να ασκήσει ανταγωγή ή αυτοτελή αγωγή για λύση του ίδιου γάμου. Στην περίπτωση αυτή, το αντικείμενο της μίας αγωγής δεν καλύπτει το αντικείμενο της άλλης, μολονότι και οι δύο έχουν το ίδιο αίτημα, δηλαδή τη λύση του γάμου, με βάση, όμως, διαφορετικά περιστατικά. Δεν υπάρχει, δε, δικονομικό πρόβλημα από την παραδοχή της μίας για την παραδοχή της άλλης, διότι ο γάμος λύεται με δικαστική απόφαση ταυτόχρονα και για ένα λόγο, αφού τα επικαλούμενα περιστατικά συνθέτουν όλα το λόγο του κλονισμού της έγγαμης σχέσεως. Άλλωστε η διάπλαση, η οποία επέρχεται με την απόφαση διαζυγίου, δεν έχει επέλθει όταν το δικαστήριο εκδίδει την απόφασή του, διότι δεν υπάρχει αμετάκλητη απόφαση, που απαιτείται για τη δικαιοπλαστική ενέργεια της αποφάσεως διαζυγίου (άρθρο 613 ΚΠολΔ) για τη μία αγωγή, ώστε να’ είναι αδύνατη, νομικώς, η λύση γάμου, που δεν υπάρχει. Έτσι, η παραδοχή της μίας και η βάσει αυτής λύση του γάμου, δεν καθιστά χωρίς αντικείμενο την εξέταση της άλλης (ΑΠ 1334/2006, NOMOS, ΑΠ 618/1992, ΕλλΔικ 1993, 1283, ΕφΠειρ 93/2006, ΠειρΝομ 2006, 231, ΕφΘεσ 2033/2003, Αρμ 2005, 1048, ΕφΠειρ 1015/1998, ΠειρΝομ 1999, 35, ΕφΠειρ 993/1994, ΑρχΝ 1995, 136).

Με την από 20-7-2009 υπό κρίση αγωγή ο ενάγων ζητεί τη λύση του γάμου του με την εναγόμενη, για το λόγο ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση, με οριστική πρόθεση διασπάσεως της έγγαμης συμβιώσεως, από τα τέλη Μαΐου του έτους 2006, δηλαδή για χρονικό διάστημα, που υπερβαίνει τα δύο έτη, και να καταδικαστεί αυτή στη δικαστική του δαπάνη. Με το ως άνω περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή αρμοδίως και παραδεκτώς φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού (άρθρα 18 παρ. 1 και 22 ΚΠολΔ), κατά τη διαδικασία των γαμικών διαφορών των άρθρων 592 επ. ΚΠολΔ, είναι δε νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1438, 1439 παρ. 3 ΑΚ και 176 ΚΠολΔ. Σημειωτέον ότι η με τις προτάσεις διευκρίνιση ότι ως χρόνος ουσιαστικής διάστασΐ]ς είναι τέλη Μαίου του έτους 2006, ενώ επικουρικά), αναφέρεται ως χρόνος διάστασης ο Μάιος του έτους 2009, που αφορά στα, χρόνο μετοίκησης του ενάγοντος από τη συζυγική οικία, με την οποία επιχειρείται να διορθωθεί η αγωγή ως προς το χρόνο της διάστασης των διαδίκων και η οποία (διευκρίνιση), δεν υποβλήθηκε προφορικά (άρθρο 270 ΚΠολΔ), δεν κρίνεται παραδεκτή, αφού με αυτήν μεταβάλλεται πλήρως η ιστορική βάση της αγοιγής (άρθρο 224 ΚΠολΔ) και αναπληρώνονται περιστατικά, τα οποία, παρόλον ότι ήταν αναγκαία για τη νομική της θεμελίωση, δεν περιλαμβάνονται στην αγωγή, ήτοι η διάρκεια της διάστασης επί διετία. Συνεπώς, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να εςετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

Με την από 19-1-2012 υπό κρίση αγωγή, η ενάγουσα ζητεί να λυθεί ο γάμος της με την εναγόμενο από αποκλειστική υπαιτιότητα του τελευταίου, διότι, οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά, από λόγο που αφορά στο πρόσοιπό του, ώστε βάσιμα να αποβαίνει αφόρητη η εξακολούθηση της έγγαμης συμβιώσεως για την ενάγουσα και να καταδικαστεί ο εναγόμενος στη δικαστική της δαπάνη. Με τέτοιο περιεχόμενο και αίτημα, η αγωγή αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπον και παραδεκτώς (άρθρα 18 παρ.1 και 22 ΚΠολΔ) εισάγεται γιά να συζητηθεί κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών οιαφορών των άρθρων 592 επ. ΚΠολΔ, και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1438, 1439 παρ. 1 ΑΚ και 176 ΚΠολΔ, απορριπτομένου του ισχυρισμού του ενάγοντος-εναγομένου περί έλλειψης εννόμου συμφέροντος προς άσκηση της αγωγής από την ενάγουσα για το λόγο ότι έχει ασκηθεί από αυτόν (ενάγοντα-εναγόμενο) η ως άνω προγενέστερη αγωγή περί λύσεως του γάμου λόγω διετούς διαστάσεως, εφόσον – όπως στην αμέσως προηγηθείσα μείζονα σκέψη εκτίθεται – η παραδοχή της μίας υπό κρίση αγωγής περί λύσεως του γάμου λόγω διετούς διαστάσεως και η βάσει αυτής λύση του γάμου, δεν καθιστά χωρίς αντικείμενο την εξέταση της άλλης υπό κρίση αγωγής περί λύσεως του γάμου λόγω ισχυρού κλονισμού της έγγαμης σχέσης. Το αίτημα, όμως, της ερειδόμενης στη διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 1 ΑΚ αγωγικής βάσεως, να λυθεί ο γάμος από αποκλειστική υπαιτιότητα του εναγόμενου, είναι μη νόμιμο και απορριπτέο, αφού, μετά την τροποποίηση του Οικογενειακού Δικαίου με το Ν. 1329/1983, η υπαιτιότητα έπαυσε να αποτελεί προϋπόθεση του διαζυγίου και δεν αποτελεί στοιχείο της έννοιας του ισχυρού κλονισμού της έγγαμης σχέσεως (ΑΠ 1301/2005 NOMOS, ΕφΑΘ 260/2007, NOMOS). Πρέπει, κατά συνέπεια, και αυτή η αγωγή, συνεκδικαζόμενη με την από 20-7-2009 αγωγή του ενάγοντος ( 246, 591 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να εξεταστεί και ως προς την ουσιαστική) της βασιμότητα.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως (ένας από κάθε πλευρά), που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου και οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα, με την παρούσα απόφαση, πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως, από την μετ’επικλήσεως προσκομισθείσα υπ’αριθμ. 14094/13-12-2012 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα της εναγομένης-ενάγουσας ενώπιον της Συμβ/φου Αθηνών Μαρίνας συζ.Αναστασίου Μαύρου, η οποία ελήφθη κατόπιν νομότυπης και εμπρόθεσμης κλήτευσης του ενάγοντος-εναγομένου (βλ. την μετεπικλήσεως προσκομισθείσα υπ’αριθμ. 8002/10-12-2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς Γεωργίου I. Πάπαρη), από τις νομίμως επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από αμφότερους τους διαδίκους φωτογραφίες των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται (άρθρ. 444 αριθμ. 3, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 ΚΠολΔ) και από όλα τα έγγραφα, που οι διάδικοι μετ’ επικλήσεως προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι υπ’αριθμ. 319/2012, 489/2012 και 13891/2011 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων της εναγομένης-ενάγουσας, η μεν πρώτη εξ αυτών ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών και οι λοιπές ενώπιον των Συμβ/φων Αθηνών Αναστασίας Νικολάου Πασχάλη και Μαρίνας συζ: ________  __________ αντίστοιχα, οι οποίες ελήφθησαν στα πλαίσια άλλης δίκης μεταξύ των ίδιων διαδίκων και εκτιμώνται για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο, στον Ιερό Ναό  _________ στη  _________  _________, στις 8-9-2002 (βλ. το ακριβές αντίγραφο της υπ’αριθμ. 415/ΜΖ/2002 ληξιαρχικής πράξης γάμου της  _________  _________  _________), από τον οποίο απέκτησαν δύο τέκνα, τον  _________ που γεννήθηκε στις 3-1-2003 και την  _________ που γεννήθηκε στις 23-5-2006 (βλ, τα υπ’αριθμ. 8212 και 8213/20-7-2009 πιστοποιητικά γέννησης του Δημάρχου  _________ _________). Τα πρώτα έτη της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων η σχέση τους ήταν αρμονική, ενώ τα προβλήματα μεταξύ τους εμφανίστηκαν το πρώτον το Μάιο του έτους 2009, αιτία της προκλήσεως των οποίων ήταν η αδιάφορη και υποτιμητική συμπεριφορά του ενάγοντος-εναγομένου σε βάρος της συζύγου του καθώς και η εγκατάλειψη της συζυγικής οικίας από πλευράς του, μετά την ομολογία του περί σύναψης σύντομων εξωσυζυγικών σχέσεων με συνοδούς πολυτελείας κατά τη διάρκεια των επαγγελματικών ταξιδίων του στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα να διασπαστεί η έγγαμη σχέση τους.

Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι μετά την τέλεση του γάμου τους, οι διάδικοι συμβίωναν σε ιδιόκτητη κατοικία της εναγομένη ς-ενάγουσας στον  _________  _________, ο δε εναγόμενος, ασχολούμενος επαγγελματικά . με τις ναυτιλιακές ‘ επιχειρήσεις, πραγματοποιούσε συχνά επαγγελματικά ταξίδια στο εξωτερικό και απούσιαζε αρκετό χρονικό διάστημα από τη συζυγική οικία, ενώ κατά την επιστροφή του ουδόλως ασχολείτο ουσιαστικά με τα δύο ανήλικα τέκνα του, παρά μόνο καλύπτοντας τις ανάγκες τους σε υλικά αγαθά, γεγονός που δυσαρεστούσε την εναγομένη-ενάγουσα και προκαλούσε προστριβές μεταξύ τους. Ωστόσο, σε γενικές γραμμές η έγγαμη συμβίωσή τους εξελισσόταν ομαλά μέχρι τον Μάϊο του έτους 2009, οπότε ο ενάγων-εναγόμένος πραγματοποίησε ένα ακόμη επαγγελματικό ταξίδι στη Ρουμανία, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν επικοινωνούσε τακτικά – όπως συνήθιζε μέχρι τότε – με τη σύζυγό του, κατά την επιστροφή του, δε, και μετά από έντονες πιέσεις της τελευταίας, της ομολόγησε ότι την απάτησε, δηλώνοντάς της κατηγορηματικά ότι δεν είχε ωστόσο εξωσυζυγική σχέση. Την ίδια συμπεριφορά συνέχισε ο ενάγων- εναγόμενος και το επόμενο χρονικό διάστημα, οπότε περί τα μέσα Μαίου του έτους 2009 της δήλωσε απερίφραστα ότι επιθυμούσε να χωρίσουν διότι «ο κύκλος τους είχε κλείσει», διαβεβαιώνοντάς την ότι θα τακτοποιούσε οικονομικά τόσο αυτήν όσο και τα τέκνα τους, ενώ της ομολόγησε ότι την απατούσε κατ’εξακολούθηση με συνοδούς πολυτελείας κατά τη διάρκεια των επαγγελματικών ταξιδιών του στο εξωτερικό.

Μετά ταύτα, ο ενάγων- εναγόμενος εγκατέλειψε οριστικά τη συζυγική οικία, στις 24-5-2009, παρά τις έντονες παρακλήσεις και προσπάθειες της εναγομένης-ενάγουσας να προσπαθήσουν να σώσουν το γάμο τους. Έκτοτε, οι διάδικοι διαμένουν σε διαφορετικές οικίες, με συνέπεια να επέλθει οριστική διάσπαση στην έγγαμη σχέση τους. Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται πλήρως από την ένορκη επ’ακροατηρίω κατάθεση του μάρτυρα της εναγομένης-ενάγουσας, ο οποίος χαρακτηριστικά κατέθεσε ότι μέχρι τα τέλη Μαίου του έτους 2009, οπότε και ο ενάγων-εναγόμενος ζήτησε από τη σύζυγό του να χωρίσουν και της ομολόγησε ότι διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις, οι διάδικοι φαίνονταν «ένα πολύ ερωτευμένο και ευτυχισμένο ζευγάρι», το δε χωρισμό τους χαρακτήρισε για το ευρύτερο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον ως «κεραυνό εν αιθρία», γεγονός που επιβεβαιώνει πλήρως τους αγωγικούς ισχυρισμούς της εναγομένης-ενάγουσας περί αιφνιδιαστικής αλλαγής στη συμπεριφορά του ενάγοντος-εναγομένου από τον Μάιο του έτους 2009 και πρόθεσής του να χωρίσουν. Τα ανωτέρω δεν αντικρούονται από την κατάθεση επ’ακροατηρίω του μάρτυρος του ενάγοντος-εναγομένου, ο οποίος επίσης κατέθεσε ότι οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση από το Μάιο του έτους 2009. Εξάλλου, η ροπή του ενάγοντος-εναγο μένου προς τις εξωσυζυγικές σχέσεις με συνοδούς πολυτελείας και άλλα τρίτα πρόσωπα κατά τη διάρκεια του γάμου του με την  εναγομένη-ενάγουσα, περιγράφεται με μεγάλη ακρίβεια και λεπτομερώς από τον μάρτυρα της τελευταίας και οδηγό του ενάγοντος-εναγομένου,  _________  _________, στην υπ’αριθμ, 14.094/13-12-2012 ένορκη βεβαίωσή του ενώπιον της Συμβ/φου Αθηνών, Μαρίνας συζ.______  ________.

Πράγματι, ο ως άνω μάρτυς, αυτοκινητιστής (οδηγός ταξί) στο επάγγελμα, συνεργαζόταν επί πολλά έτη με τον ενάγοντα-εναγόμενο και διεκπεραίωνε επαγγελματικές αλλά και προσωπικές υποθέσεις του τελευταίου, μεταξύ, δε, αυτών/ και τη μεταφορά διαφόρων αλλοδαπών γυναικών, συνοδών πολυτελείας σε ακριβά ξενοδοχεία της Αθήνας αλλά και της επαρχίας προκειμένου να συνευρίσκονται με τον ενάγοντα-εναγόμενο και την αγορά ακριβών δώρων για λογαριασμό του τελευταίου προς αυτές. Όπως χαρακτηριστικά καταθέτει ο ως άνω μάρτυς, ο ενάγων-εναγόμενος, παρά το γεγονός ότι καθ’όλη τη διάρκεια του γάμου του με την εναγομένη-ενάγουσα διατηρούσε τέτοιες σύντομες εξωσυζυγικές σχέσεις και πραγματοποιούσε ταξίδια με συνοδούς πολυτελείας στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, ουδέποτε εξέφρασε κάποιο παράπονο για τη σύζυγό του, ενώ· κατέβαλε υπερπροσπάθεια προκειμένου να μην ανακαλύψει η τελευταία αυτή την συμπεριφορά του, προφασιζόμένος ταξίδια στο εξωτερικό ενώ αυτός βρισκόταν στο εσωτερικό της χώρας με τρίτα πρόσωπα, αφαιρώντας τις ειδικές κορδέλες των αεροπορικών εταιρειών από τις αποσκευές του για να μην αντιληφθεί η σύζυγός του πότε ακριβώς επέστρεφε από το εξωτερικό και άλλες παρόμοιες τακτικές. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι οι διάδικοι δεν βρίσκονταν σε διάσταση ήδη από το έτος 2006, όπως ισχυρίζεται ο ενάγων-εναγόμενος με την υπό κρίση αγωγή του, εφόσον από το έτος 2006 έως και το έτος 2009 ο τελευταίος, αν και συμπεριφερόταν αντισυζυγικά, όπως εκτέθηκε, κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να μη γίνει αντιληπτός από τη σύζυγό του, μόλις, δε, το Μάιο του έτους 2009, για άγνωστους λόγους, της αποκάλυψε την αλήθεια και της ζήτησε να χωρίσουν. Συνεπώς, από τα προεκτεθέντα, αποδεικνύεται ότι οι σχέσεις των διαδίκων έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά από λόγο, που αφορά στο πρόσωπο του ενάγοντος – εναγόμενου, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσεώς τους να αποβαίνει αφόρητη για την εναγόμενη – ενάγουσα.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, αποδεικνύεται ότι οι διάδικοι συμβίωσαν στην συζυγική τους οικία μέχρι τα τέλη Μαίου του έτους 2009, οπότε ο ενάγων-εναγόμένος αποχώρησε οριστικά από τη συζυγική οικία, έκτοτε, δε, διασπάστηκε οριστικά η έγγαμη συμβίωσή τους, γεγονός που συνομολογεί και η εναγομένη-ενάγουσα με την υπό κρίση αγωγή της. Από τότε, μέχρι και τη συζήτηση της κρινόμενης αγωγής (17-12-2012), δηλαδή για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δύο ετών, οι διάδικοι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς, χωρίς πρόθεση να συμβιώσουν και πάλι και ως εκ τούτου, τεκμαίρεται αμάχητα ότι ο γάμος τους έχει κλονιστεί ισχυρά. Επομένως, με βάση τα ανωτέρω, αποδεικνύεται πλήρως η διάσταση των διαδίκων συζύγων συνεχώς, από διετίας, τουλάχιστον, πριν από τη συζήτηση της ένδικης αγωγής, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ, όπως αυτή ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 14 του Ν. 3719/2008, από αυτήν δε (ύπερδιετή διάσταση), τεκμαίρεται αμάχητα ο ισχυρός κλονισμός των μεταξύ τους σχέσεων, κατ’ άρθρο 1439 παρ. 3 ΑΚ, χωρίς να ενδιαφέρει ποια περιστατικά οδήγησαν στη φυσική και ψυχική αποξένωσή τους, αρκούντος του γεγονότος ότι αυτή στη συγκεκριμένη περίπτωση, πράγματι, επήλθε (ΑΠ1117/1999, ΕλλΔικ 2000, 373).

Συνεπώς, η υπό κρίση αγωγή του ενάγοντος-εναγομένου πρέπει να γίνει δεκτή και από ουσιαστική άποψη και να απαγγελθεί η λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου, ενώ πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη κατ’ουσίαν και η υπό κρίση αγωγή της εναγομένης-ενάγουσας και να απαγγελθεί η λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου. Τέλος η δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων πρέπει να συμψηφιστεί στο σύνολό της, λόγω της σχέσεώς τους ως συζύγων (άρθρο 179 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει αντιμωλία των διαδίκων τις από 20-7-2009 και 19-1-2012 αγωγές,. ‘

Δέχεται την από 20-7-2009 αγωγή.

Δέχεται την από 19-1-2012 αγωγή.

Απαγγέλλει τη λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου, που τελέστηκε στην  _________  _________, στις 8-9-2002.

Συμψηφίζει τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στις 11 Μαρτίου 2013.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στην Αθήνα, στις 22 Μαρτίου 2013, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                   Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ