fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αριθμός 2017

 Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία Ανδρεοπούλου, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Δήμητρα Πάλλα.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 16 Φεβρουάριου 2017, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των :

ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ:  _________  _________    _________  , κατοίκου  _________  , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του δικηγόρο Κωνσταντίνο Κουτσουλέλο (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ).

ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ:  _________  συζ.  _________  _________  , το γένος  _________  _________  , για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσας την επιμέλεια του ανήλικου θήλεος τέκνου της, ηλικίας σήμερα δύο (2) ετών περίπου, αμφοτέρων προσωρινά κατοίκων  _________  , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό της δικηγόρο Χρήστο Οικονομάκη (με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ).

Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς άσκησαν α) η εφεσίβλητη την από 4.3.2014 και με αριθμ. εκθ. καταθ. 1398/2014 αγωγή και β) ο εκκαλών την από 5.5.2014 και με αριθμ. εκθ. καταθ. 2985/2014-Εξαιρ. 155 αγωγή. Επί των ως άνω αγωγών εκδόθηκε η με αριθμ. 1179/2015 απόφαση τουπαραπάνω Δικαστηρίου, που δέχθηκε εν μέρει τις αγωγές.

Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο εναγόμενος της α’ αγωγής-ενάγων της β’ εξ αυτών και ήδη εκκαλών με την από 17.6.2015 και με αριθμ. εκθ. καταθ. 439/2015 έφεση του, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε αρχικά η 18.2.2016 και, μετά από αναβολή, αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης.

Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.

Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν με δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ανέπτυξαν τις απόψεις τους με τις έγγραφες προτάσεις που προκατέθεσαν.

 

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση, από 17-6-2015 (439/2015) έφεση του εναγομένου, κατά της υπ’αριθμόν 1179/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών που αφορούν διατροφή τέκνων, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (495παρ1 & 2, 511, 516, 517, 520παρ1). Επομένως, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (681 Β, 666παρ1 ΚΠολΔ), κατά την ίδια παραπάνω διαδικασία.

Με την από 4-3-2014 (1398/2014) αγωγή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η ενάγουσα, με την ιδιότητα της ασκούσας προσωρινώς την επιμέλεια της ανήλικης αβάπτιστης κόρης της, ηλικίας 6 μηνών, που έχει αποκτήσει από το γάμο της με τον εν διαστάσει εναγόμενο σύζυγό της, ζήτησε α) την οριστική ανάθεση σε αυτήν της επιμέλειας του προσώπου του ανηλίκου β) την καταψήφιση του εναγομένου στην προς αυτήν καταβολή του ποσού των 1.775,97€ για την αγορά των ειδών υποδοχής του ανηλίκου, του ποσού των 1.3006 για τα έξοδα τοκετού και του ποσού των 1.5006 για την αμοιβή του ιατρού, γ) την καταψήφιση του εναγομένου στην προς αυτήν καταβολή του ποσού των 1.7006 μηνιαίως και για χρονικό διάστημα 18 μηνών, για διατροφή της ίδιας, δ) την καταψήφιση του εναγόμενου στην προς αυτήν καταβολή του ποσού των 8006 μηνιαίως και για χρονικό διάστημα 18 μηνών για διατροφή του ανηλίκου τέκνου τους και ε) την αποκλειστική παραχώρηση της οικογενειακής στέγης σε αυτήν και το ανήλικο τέκνο τους δηλαδή ενός διαμερίσματος του 4ου ορόφου επί της οδού _______ αρ.___ στο _______, με την ανοικτή θέσης στάθμευσης και την αποθήκη που αντιστοιχούν σε αυτό, ιδιοκτησίας του εναγομένου και μέχρι της ενηλικιώσεως του τέκνου τους. Όλα δε τα χρηματικά αγωγικά κονδύλια, τα ζήτησε νομιμοτόκως κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή.

Επίσης, ο ενάγων και εναγόμενος της παραπάνω αγωγής, και ήδη εκκαλών, με την από 5-5-2014 (2985/2014) αγωγή του ενώπιον του Μονομελού; Πρωτοδικείου Πειραιά, στρεφόμενος κατά της παραπάνω ενάγουσας, ζήτησε α) να ρυθμισθεί το δικαίωμα της επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο του κατά τον αναφερόμενο σε αυτήν (αγωγή) τρόπο, β) την προς αυτόν αποκλειστική παραχώρηση της οικογενειακής στέγης, γ) να ρυθμισθεί η χρήση των αναφερομένων σε αυτή (αγωγή) κινητών πραγμάτων με την απόδοση σε αυτό ,’ όσων αναφέρονται και δ) να διαταχθεί η επικαλούμενη πραγ/νη, ενόψει της ανάθεσης της επιμέλειας του τέκνου τους.

Κατά την ενώπιον του Πρωτοβαθμίου συζήτηση, οι διάδικοι ήλθαν σε συμβιβασμό, αφού περιόρισαν μέρος των αιτημάτων τους, ο οποίος αποτέλεσΕ περιεχόμενο της εκκαλουμένης. Κατά της αποφάσεως αυτής, παραπονείται ο εναγόμενος με την ένδικη έφεσή του, αιτιώμενος εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, ζητώντας τη μεταρρύθμισή της.

Από την επανεκτίμηση της ένορκης ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου καταθέσεως του εξετασθέντος μάρτυρος αποδείξεως που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου εκείνου και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νομίμως μετ’επικλήσεως προσκομίζουν οι διάδικοι για να ληφθούν υπόψη ως τέτοια και για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο γάμο στις 20-4-2013, από τον οποίο απέκτησαν μία κόρη στις 27-9-2013, η οποία είναι αβάπτιστη. Ωστόσο, η σχέση τους δεν υπήρξε ομαλή από την αρχή και διασπάστηκε ήδη από τον Ιούλιο του έτους 2013, οπότε βρίσκονται σε διάσταση, η δε ανήλικη κόρη τους, ενόψει και της νηπιακής ηλικίας της διαμένει με την ενάγουσα, στην οποία ανατέθηκε προσωρινά η άσκηση της επιμέλειάς της, δυνάμει της 339/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Ο δε εναγόμενος, διατηρεί το δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο τέκνο του. Εν συνεχεία ασκήθηκαν οι ένδικες αγωγές αλλά κατά την ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου συζήτηση, η μεν ενάγουσα α) περιόρισε τα αιτήματά της για έξοδα τοκετού και πρώτων εξόδων μετά τη γέννα στο ποσό των 500€ β) παραιτήθηκε του αιτήματος της για επιδίκαση διατροφής στην ίδια γ) περιόρισε το αίτημα διατροφής για λογαριασμό του ανηλίκου τέκνου τους στο ποσό των 300€ μηνιαίως και ο εναγόμενος, ο οποίος παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων του δικηγόρων (96παρ1 ΚΠολΔ) δήλωσε ότι «συνομολογεί» την ανάθεση της επιμέλειας στην ενάγουσα και τα ανωτέρω ποσά όπως περιορίστηκαν, καθώς και ότι δεν θα αναζητήσει ό,τι είχε ήδη καταβληθεί ως διατροφή τόσο της ενάγουσας όσο και του ανηλίκου και ότι παραχωρεί τη χρήση της οικογενειακής στέγης, της θέσης στάθμευσης και της αποθήκης στην ενάγουσα και το τέκνο, όπως αναλυτικά αναφέρονται στις προτάσεις του. Η έννοια δε της δήλωσης «συνομολογεί», κατά την άποψη του παρόντος Δικαστηρίου, είναι αυτή της αποδοχής του αιτήματος της αγωγής (όπως περιορίστηκε, στην προκειμένη περίπτωση), πλην του αναφερομένου στην επιμέλεια, για την ανάθεση της οποίας το Δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει πάντοτε τι επιβάλει το συμφέρον του ανηλίκου και απλώς συνεκτιμά τη συναίνεση του γονέα, η οποία τεκμαίρεται ότι είναι και αυτή προς το συμφέρον του τέκνου του. Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση, ο εναγόμενος αποδέχθηκε το αίτημα της αγωγής που ήταν η παραχώρηση της οικογενειακής στέγης μέχρι την ενηλικίωση του τέκνου των διαδίκων. Να σημειωθεί επίσης, ότι στην προσθήκη – αντίκρουση των προτάσεών του αναφέρει ότι «συμφωνήθηκε η αποκλειστική παραχώρηση της ιδιοκτησίας μου και δη το διαμέρισμα ….στην αντίδικο και το ανήλικο τέκνο μας, με όλον ανεξαιρέτως τον εξοπλισμόν του εκτός…» χωρίς να γίνεται μνεία στη διάρκεια της παραχώρησης, όπως αβασίμως αναφέρει στο λόγο της έφεσής του. Σε κάθε περίπτωση, οι διάδικοι, με αμοιβαίες υποχωρήσεις επί – των–αρχικών -αιτημάτων-τους -και- με την παρέμβαση του Δικαστηρίου συμβιβάστηκαν και το αποτέλεσμα του συμβιβασμού αυτού αποτέλεσε αντικείμενο της εκκαλουμένης. Επομένως, το Πρωτόδικο Δικαστήριο που έκρινε ομοίως και παραχώρησε την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης στην ενάγουσα μέχρι την ενηλικίωση του τέκνου των διαδίκων δεν έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή των σχετικών με το συμβιβασμό διατάξεων, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου 1ου λόγου της κρινομένης έφεσης ως αβάσιμου. Άλλωστε, σε περίπτωσης μεταβολής των συνθηκών ή κατά την επιδίκαση διατροφής για μεταγενέστερο διάστημα, δεν εμποδίζεται ο εναγόμενος να ζητήσει τη μεταρρύθμιση της ανωτέρω αποφάσεως ή το συνυπολογισμό της μισθωτικής αξίας της οικογενειακής στέγης στην καταβαλλόμενη διατροφή. Περαιτέρω, όσον αφορά την παραλαβή των προσωπικών και λοιπών αντικειμένων του ενάγοντος – εναγομένου από την οικογενειακή στέγη, η εκκαλουμένη διέλαβε τις ακόλουθες διατάξεις «Παραχωρεί στην ενάγουσα – εναγομένη   και όλοι ανεξαιρέτως τον εξοπλισμό του (πλην των στοιχείων : α) τα αναφερόμενα τα αναφερόμενα στα ταυτάριθμα με την με αριθμό κατάθεσης 2985/2014 αγωγή πρακτικά, αντικείμενα κυριότητας του ενάγοντος, τα οποία θα παραλάβει από την είσοδο της πολυκατοικίας ενώ τα εργαλεία από την αποθήκη….» και «Υποχρεώνει την εναγομένη – ενάγουσα να αποδώσει στον ενάγοντα – εναγόμενο α) τα αναφερόμενα στα ταυτάριθμα με την με αριθμό κατάθεσης 2985/2014 αγωγή πρακτικά, κυριότητας του ενάγοντος, τα οποία θα παραλάβει από την είσοδο της πολυκατοικίας ενώ τα εργαλεία από την αποθήκη καθώς και…». Επίσης, στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά έχει καταγραφεί ότι συμφωνήθηκε από τους διαδίκους, τα προς παράδοση αντικείμενα, να παραδοθούν εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης. Ωστόσο ο ενάγων – εναγόμενος δεν αναφέρει κάτι σχετικό στην προσθήκη των προτάσεών του, ούτε όμως ζητούσε να γίνει η παράδοση των πραγμάτων σε συγκεκριμένο μέρος. Η δε διάταξη τέθηκε από την εκκαλουμένη, αφενός σε αντιδιαστολή με τα πράγματα που υπήρχαν στην αποθήκη και έπρεπε επίσης να παραδοθούν και αφετέρου ενόψει της μεγάλης αντιδικίας και έντασης που υπάρχει μεταξύ των διαδίκων και με πνεύμα κατευνασμού της και αποφυγής περαιτέρω συγκρούσεων. Άλλωστε πρόκειται κυρίως για ρούχα, των οποίων είναι εύκολη η συσκευασία και παράδοση στον ανωτέρω χώρο χωρίς να δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα, ενώ η συγκεκριμένη διάταξη δεν αποτελεί ούτε περιορισμό του συνταγματικού δικαιώματος του ενάγοντος στην προσωπικότητά του, ούτε επιδίκαση διαφορετικού από αυτό που ζητήθηκε, απορριπτομένου ως αβάσιμου του σχετικού περί τούτου 2ου λόγου της κρινομένης έφεσης και της τελευταίας ως αβάσιμης στο σύνολό της. Τέλος, η δικαστική δαπάνη της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του ηττηθέντος εκκαλούντος (176, 183 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει κατ’αντιμωλίαν των διαδίκων την από 17-6-2015 (439/2015) έφεση.

Δέχεται την έφεση τυπικά και την απορρίπτει κατ’ουσίαν.

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στη δικαστική δαπάνη της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, την οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600)€.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις 28 Αυγούστου 2017, χωρίς την  παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                                  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ