fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

 Αριθμός 1567 /2014
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

  

Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Αφροδίτη Παπανικολάου, Πρωτόδικη, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης, χωρίς την παρουσία Γραμματέως.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 26.8.2014, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της απούσας: Της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία « _________  ΤΕΧΝΙΚΗ-ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.» και το διακριτικό τίτλο « _________  Ε.Π.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία παραστάθηκε μετά του νόμιμου εκπροσώπου της  _________    _________  , ο οποίος νομιμοποιεί τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αντώνιο ΝΤΟΥΜΟ.

Του καθ ης η αίτηση: Της ναυτιλιακής εταιρείας πλοίων αναψυχής με την επωνυμία « _________  .», που εδρεύει στον Πειραιά, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρήστο Οικονομάκη.

Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 18.7.2014 αίτησή της, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 1638/2014, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί για την παρούσα δικάσιμο, γράφτηκε στο έκθεμα και εκφωνήθηκε στη σειρά της από αυτό.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί.

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 682 παρ.1 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι τα δικαστήρια σε επείγουσες περιπτώσεις ή για να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος, μπορούν να διατάξουν ασφαλιστικά μέτρα για την εξασφάλιση ή τη διατήρηση ενός δικαιώματος ή τη ρύθμιση μιας κατάστασης, προκύπτει ότι, απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να διαταχθεί το ασφαλιστικό μέτρο είτε της συντηρητικής κατάσχεσης για να ασφαλισθεί χρηματική απαίτηση, είτε της δικαστικής μεσεγγύησης κινητών, ακινήτων, ομάδας πραγμάτων ή επιχείρησης αν υπάρχει διαφορά σχετική με την κυριότητα, τη νομή ή την κατοχή, ή οποιαδήποτε άλλη διαφορά σχετικά με αυτά, είναι να συντρέχει επικείμενος κίνδυνος. Ως επικείμενος κίνδυνος νοείται η πιθανολόγηση ότι επίκειται προσεχής αποξένωση του οφειλέτη από την κατασχετή περιουσία του, έτσι ώστε να είναι αδύνατη η επίσπευση εναντίον του αναγκαστικής εκτέλεσης, όταν ο αϊτών (δανειστής) θα αποκτήσει εκτελεστό τίτλο, μετά τον τερματισμό της διαγνωστικής δίκης. Εξάλλου, δεν δύναται να θεωρηθεί ότι αποτελεί επικείμενο κίνδυνο ή επείγουσα περίπτωση η ελαττωμένη περιουσιακή κατάσταση κάποιου, κατά το χρόνο άσκησης της αίτησης των ασφαλιστικών μέτρων ή η πιθανή μεταβολή στο μέλλον της περιουσιακής κατάστασης προσώπου, διότι με τέτοια εκδοχή θα δικαιολογούνταν η λήψη ασφαλιστικών μέτρων σε κάθε εκκρεμή αγωγή, ενόψει της ενδεχόμενης, κατά την κοινή πείρα και λογική, μεταβολής ή ελάττωσης της περιουσιακής κατάστασης του διαδίκου. Απαιτώντας, συνεπώς, ο νόμος επικείμενο κίνδυνο ή επείγουσα περίπτωση εννοεί, προδήλως, την ύπαρξη ασυνήθους ανάγκης έκτακτης δικαστικής προστασίας του διαδίκου, που δικαιολογείται από τη συνδρομή παρόντων πραγματικών περιστατικών κάποιου συγκεκριμένου κινδύνου ματαίωσης ή επείγουσας περίπτωσης της παρούσας στιγμής (βλ. Τζίφρα, ο.π. σελ. 9 επ., Κ. Μπέη ΠολΔικ, 682 παρ. 5, σελ. 32, τον ίδιο, Εισαγωγή στη δικό νομική σκέψη, παρ. 23, σελ. 345, Κεραμέα-Πολυζωγόπουλου, Τα ασφαλιστικά μέτρα, στο συλλογικό έργο “Η δραστικότητα της δικαιοσύνης”, παρ. 3-4, σελ. 260, Κ. Γεωργίου “Οι έννοιες του επικείμενου κινδύνου και της επείγουσας περίπτωσης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων ΚΠολΔ 682 παρ. 1” σε ΕλλΔνη 38.16, ΜΠρΑΘ 7810/2003 Αρμ. 2004.121). Περαιτέρω, δεν διατάσσεται ασφαλιστικό μέτρο, όταν η υπάρχουσα κατάσταση έχει διαρκέσει πολύ χρόνο (Εφ.Θες. 1284/2008 ΝΟΜΟΣ). Πρέπει συνεπώς στην αίτηση να αναφέρονται συνοπτικά, εκτός από τα πραγματικά περιστατικά που πιθανολογούν το δικαίωμα για την εξασφάλιση ή διατήρηση του οποίου ζητείται το ασφαλιστικό μέτρο, και ο επικείμενος κίνδυνος ή η επείγουσα περίπτωση που δικαιολογούν τη λήψη των ασφαλιστικών μέτρων, κατ’ εξαίρεση του κανόνα, κατά τον οποίο εξαναγκαστικά μέτρα κατά κάποιου προσώπου ή της περιουσίας του διατάσσονται και λαμβάνονται μόνο μετά την οριστική και τελεσίδικη διάγνωση της απαίτησης και υπό τις εγγυήσεις και διατυπώσεις της τακτικής διαδικασίας. Δηλαδή για το ορισμένο της σχετικής αίτησης δεν αρκεί η αναφορά στη στερεότυπη διατύπωση του νόμου, αλλά απαιτείται παράθεση συγκεκριμένων περιστατικών του εννοιολογικού προσδιορισμού των προϋποθέσεων αυτών λήψης ασφαλιστικών μέτρων, διαφορετικά απαράδεκτη λόγω της αοριστίας της (βλ. (ΑρχΝ 2008.487, ΜΠρΡοδ 3623/2006 Α’ ΜΠρΘεσ 19987/2005 Α’δημοσίευση ΤΝΠ Νόμος). Ακολούθως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 725 παρ. 1 του ΚΠολΔ, το δικαστήριο δικαιούται να διατάξει ως ασφαλιστικό μέτρο τη δικαστική μεσεγγύηση κινητών ή ακινήτων ή ομάδας πραγμάτων ή επιχείρησης, αν υπάρχει διαφορά σχετική με την κυριότητα, τη νομή ή την κατοχή ή οποιαδήποτε άλλη διαφορά σχετική με αυτά ή αν κατά τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου μπορεί να ζητηθεί η μεσεγγύηση. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με τη γενική διάταξη του άρθ. 682 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για να διαταχθεί το ασφαλιστικό μέτρο της δικαστικής μεσεγγύησης, που αντικατέστησε τη συντηρητική κατάσχεση με σκοπό διεκδικήσεως του προϊσχύσαντος δικαίου και δεσμεύει ήδη υλικά και νομικά το πράγμα με σκοπό να αποδοθεί αυτούσιο στον δικαιούχο, πρέπει να υπάρχει κίνδυνος βλάβης, καταστροφής ή απώλειας του πράγματος μέχρις ότου εξοπλισθει με εκτελεστό τίτλο η αντίστοιχη απαίτηση του δικαιούχου, η οποία θα πρέπει να δημιουργεί διαφορά ως προς την κυριότητα, τη νομή ή την κατοχή του πράγματος ή οποιαδήποτε άλλη διάφορά σχετική με το πράγμα, στα πλαίσια της οποίας αυτός του ζητεί τη δικαστική μεσεγγύηση μπορεί να ζητήσει αυτούσιο το πράγμα [πρβλ. Ι.ΚΑΤΡΑΣ, Σύστημα Ασφαλιστικών Μέτρων, κ.λ.π, Β’ έκδοση (Αθήνα – Κομοτηνή 2010), § 55 αρ. Α2 σελ. 291 και § 64 παρ. Γ σελ. 324]. Δηλαδή, η δικαστική μεσεγγύηση διαφοροποιείται από το ασφαλιστικό μέτρο της συντηρητικής κατάσχεσης (άρθρο 707 επ. του ΚΠολΔ) ως προς το ότι ενώ η δικαστική μεσεγγύηση δεσμεύει προσωρινά το πράγμα με σκοπό να καταστεί δυνατή η μελλοντική άμεση αναγκαστική εκτέλεση προς απόδοση αυτούσιου του δεσμευμένου πράγματος, η συντηρητική κατάσχεση δεσμεύει προσωρινά περιουσιακά στοιχεία ίου οφειλέτη για να καταστεί δυνατή η μελλοντική έμμεση αναγκαστική εκτέλεση προς ικανοποίηση χρηματικής απαίτησης του δανειστή, κατά τα άρθρα 722 παρ 1 και 2, 951 παρ 1 του ΚΠολΔ. Ενώ, το ασφαλιστικό μέτρο της συντηρητικής κατάσχεσης διατάσσεται μόνο προς εξασφάλιση χρηματικής απαίτησης ή απαίτησης που μπορεί να μετατραπεί σε χρηματική [Παρμ. Τζίφρα, ο.π., ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ, αρ. 1 σελ.154 και αρ. 4 σελ. 159].

Η αιτούσα, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση, ζητεί να της επιτραπεί η συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας της καθ’ης ευρισκόμενης στα χέρια αυτής ή τρίτων και ιδίως του σ’αυτήν ανήκοντος υπό ελληνική σημαία ε/υ-τ/ρ πλοίου αναψυχής  _________  . ( _________  .), πρώην  _________  , με λιμένα νηολόγησης τον Πειραιά, με αύξοντα αριθμό 11896, με ΚΟΧ 160, ΚΚΧ 48, ΜΗΚΟς 26,40 τ.μ., πλάτος 7,45 μ., κοίλο 4,00 μ., φέροντος δύο μηχανές, μέχρι του ποσού των 244.505,73 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας και της δικαστικής δαπάνης κατά προσέγγιση, έως την εξόφληση της απαίτησης, που δημιουργήθηκε από την από 22.7.2007 σύμβαση ολοκλήρωσης ναυπήγησης- κατασκευής πλοίου, ενώ το έργο παραλήφθηκε ολοκληρωμένο από την καθ ης στις 30.6.2009. Επιπλέον, ζητεί να διορισθεί μεσσεγγυούχος του κατασχεθησομένου πλοίου ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας της απούσας, δεδομένου ότι η καθης δεν είναι κατάλληλη προς τούτο. Τέλος, ζητεί να καταδικαστεί η καθ ης στην εν γένει δικαστική της δαπάνη.

Η αίτηση, αρμοδίως και παραδεκτώς εισάγεται προς συζήτηση στο παρόν Δικαστήριο ( άρθρα 683 και 25 παρ. 2 του ΚΠολΔ), κατά την προκειμένη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ.) πρέπει, όμως, να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας,καθόσον προϋπόθεση για χη λήψη γενικά ίου ασφαλιστικού μέτρου είτε της συντηρητικής κατάσχεσης, είτε της δικαστικής μεσεγγύησης, είναι η ύπαρξη επικείμενου κινδύνου, ο οποίος και πρέπει να αποτραπεί, κατά την έννοια που περιγράψεται στην
προπαρατεθείσα μείζονα πρόταση. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση η κρινομένη αίτηση είναι αόριστη και συνεπώς ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης, καθόσον η αιτούσα δεν επικαλείται στο δικόγραφο αυτής, έστω και συνοπτικά, παρόντα πραγματικά περιστατικά, τα οποία πιθανολογούν τη συνδρομή συγκεκριμένου επικείμενου κινδύνου ματαίωσης της ικανοποίησης της αξίωσής της, όπως απαιτείται για τη λήψη του ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης και της δικαστικής μεσεγγύησης, δεδομένου ότι η παράδοση του ένδικου έργου έλαβε χώρα στις 30.6.2009 και η έκδοση του τελευταίου τιμολογίου στις 20.7.2009, ήτοι η παρούσα κατάσταση έχει διαρκέσει πολύ χρόνο. Δεν επικαλείται δηλαδή τη συνδρομή μίας ασυνήθους έκτακτης ανάγκης, που να δικαιολογεί την ταχεία και άμεση λήψη μέτρων με τη μορφή της παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας πριν την τακτική διαγνωστική δίκη. Αντίθετα, για τη θεμελίωση του εν λόγω στοιχείου, η αιτούσα αρκείται στη γενική επίκληση της ελαττωμένης περιουσιακής κατάστασης της καθ’ης της πρόκλησης σε αυτή περιουσιακής ζημίας. Πλην όμως, ο επικαλούμενος αυτός λόγος, δεν αρκεί για τη λήψη του ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης και της δικαστικής μεσεγγύησης, αφού με μια τέτοια εκδοχή θα δικαιολογείτο η λήψη ασφαλιστικών μέτρων, σε κάθε περίπτωση εκκρεμούς αγωγής, χωρίς να απαιτείται η αναφορά και πιθανολόγηση και άλλων προϋποθέσεων, κατ’ εξαίρεση του κανόνα πως τα εξαναγκαστικά μέτρα κατά της περιουσίας ή του προσώπου διατάσσονται και λαμβάνονται μόνο μετά την οριστική και τελεσίδικη διάγνωση της απαίτησης με τις εγγυήσεις και διατυπώσεις της τακτικής διαδικασίας. Περαιτέρω, η αιτούσα αόριστα επικαλείται στην αγωγή της ότι το ανωτέρω πλοίο είναι κατάχρεο, χωρίς να προσδιορίζει το ύψος και το είδος της οφειλής. Επομένως, πρέπει η ένδικη αίτηση να απορριφθεί ως αόριστη και να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων στο σύνολό τους (άρθρο 179 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσης.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων. 

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση.

 ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 3-9-2014

 

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                          0 ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ