fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΝΑΥΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Αριθμός Απόφασης 2/2018

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Συγκροτήθηκε από την Δικαστή Ελένη Νικολακοπούλου, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Γεωργία Λογοθέτη.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του την 12η Ιανουάριου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «_________________ Ε.Π.Ε.», που εδρεύει στην ________ και εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Πολύμνια – Ελένη Γκατζιούλα – Πάρρη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: ναυτιλιακής εταιρίας με την επωνυμία «_______ Ν.Ε.Π.Α.», που εδρεύει  ________και εκπροσωπείται νόμιμα, η
οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Χρήστου Οικονομάκη με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 § 2 ΚΠολΔ.

Η εκκαλούσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 28-9-2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 7676/2012 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ.974/2015 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που την απέρριψε.

Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα, με την από 18.9.2015 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως στην γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου 613/18.9.2015 και προσδιορισμού στην γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου 1013/889/12.10.2015 έφεση, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε στις 4.02.2016 και μετ’ αναβολή η δικάσιμος, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη δικάσιμο αυτή η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, ανέπτυξαν τις απόψεις τους με τις έγγραφες προτάσεις που παρακατέθεσαν.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ, ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΒΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη από 18.9.2015 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως στην γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου 613/18.9.2015 και προσδιορισμού στην γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου 1013/889/12.10.2015 έφεση της εκκαλούσας-ενάγουσας, που στρέφεται κατά της υπ’αριθμ.974/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε κατ’ αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία και απέρριψε, ως ουσιαστικά βάσιμη, την από 28-9-2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 7676/2012 αγωγή της, σε βάρος της εναγομένης ναυτιλιακής εταιρείας, ήδη εφεσίβλητης,- έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, κατ’ άρθρα 19, 495 παρ. 1 και 4, 496, 498,499, 500, 511,513 παρ. 1 περ. β’, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ.1 σε συνδ. με άρθρο 147 παρ.2, 520 παρ.1 και 591 παρ. 1 του ΚΠολΔ, καθόσον από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι έγινε νομότυπη επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης επιμελεία της εναγομένης στις 21-7-2015, στην ενάγουσα εταιρεία συντασσόμενης της υπ’αριθμ.5335Β721-7-2015 έκθεσης επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Αθανασίας Λουμπαρδιά, που προσκομίζεται από την εφεσίβλητη, το δε πρωτότυπο του δικογράφου της έφεσης κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 18-9-2015, αρμοδίως δε φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 19 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 § 2 του Ν, 3994/2011). Πρέπει, επομένως, η ένδικη έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω κατά την αυτή ως άνω διαδικασία, για να ελεγχθεί το παραδεκτό και η βασιμότητα των λόγων της, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 532, 533 § 1 και 591 § 1 εδαφ. α ΚΠολΔ

ΙΙ. Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα εταιρεία με την προαναφερθείσα αγωγή της εξέθεσε ότι, κατόπιν της από 22-10-2007 συμβάσεως που καταρτίστηκε μεταξύ αυτής και της εναγομένης ναυτιλιακής εταιρίας, πλοιοκτήτριας του υπό ναυπήγηση με Ελληνική σημαία πλοίου________________ανέλαβε την εκτέλεση των συμφωνηθεισών εργασιών για την ολοκλήρωση της κατασκευής του ανωτέρω ημιτελούς πλοίου, αντί αμοιβής, που θα προσδιοριζόταν με συμπληρωματική σύμβαση, βάσει ανάλυσης του κόστους των εργασιών και ότι εκτέλεσε, κατά τα συμφωνηθέντα, τις περιγραφόμενες, κατ’είδος, ποσότητα και τιμή, αρχικές, πρόσθετες και τροποποιητικές εργασίες, σε σχέση με τις διάφορες φάσεις του έργου, μετά των καταναλωθέντων υλικών, εκδίδοντας τα αναφερόμενα οκτώ τιμολόγια παροχής υπηρεσιών συνολικού ποσού 533.784,03 ευρώ και ότι η εναγομένη, αν και παρέλαβε το έργο ανεπιφύλακτα, έχει καταβάλει έναντι της αμοιβής της συνολικά το ποσό των 297.330 ευρώ, αλλά αρνείται να της καταβάλει το υπόλοιπο, που ανέρχεται σε 244.505,73 ευρώ. Ακολούθως ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το ανωτέρω ποσό των 244.505,73 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη ημέρα παράδοσης του σχετικού έργου στις 30-6-2009, άλλως από την επομένη ημέρα έκδοσης του τελευταίου τιμολογίου στις 20-7-2009, άλλως από την επίδοση της αγωγής.

ΙΙΙ. Επί της ως άνω αγωγής εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, με την οποία, αφού κρίθηκε ότι η ενάγουσα εταιρεία εκτέλεσε μόνο τις εργασίες για τις οποίες εκδόθηκαν τα υπ’αριθμ.19/31-12-2017, 21/23-9-2008, 22/30-12-2008 και 23/16-1-2009 τιμολόγια συνολικής αξίας 249.754,21 ευρώ και όχι εκείνες περί των οποίων τα λοιπά εκδοθέντα τιμολόγια, απέρριψε την αγωγή, ως ουσιαστικώς αβάσιμη, γενομένης δεκτής της ένστασης εξοφλήσεως της οφειλής, πού προέβαλε η εναγομένη.

Κατά της ως άνω οριστικής αποφάσεως του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου παραπονείται η εκκαλούσα-ενάγουσα με την κρινόμενη έφεση της για τους αναφερόμενους λόγους, που στο σύνολο τους ανάγονται σε μη ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, καθώς και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, όπως ειδικότερα εκτίθεται σ’ αυτήν και ζητεί να εξαφανιστεί η προσβαλλομένη απόφαση, ώστε η ως άνω αγωγή να γίνει δεκτή καθ’ολοκληρίαν.

IV. Κατά την έννοια του άρθρου 681 του ΑΚ, ως έργο του οποίου την εκτέλεση ανέλαβε με αμοιβή ο εργολάβος νοείται κάθε τελικό αποτέλεσμα της εργασίας και δραστηριότητας αυτού, στην εκτέλεση του οποίου απέβλεψαν τα μέρη. Η αμοιβή του εργολάβου μπορεί να ορίζεται κατά την κατάρτιση της συμβάσεως κατ’ αποκοπή, κατά μονάδα, επί τη βάσει προϋπολογισμού, απολογιστικός, χρονικός, με ποσοστά ή και να καταλείπεται ακαθόριστη ως προς το ποσό και τον τρόπο υπολογισμού. Κατά το σύστημα καθορισμού της αμοιβής απολογιστικός η αμοιβή του εργολάβου υπολογίζεται επί του αθροίσματος των πραγματικόν εξόδων του έργου. Επίσης, η ως άνω αμοιβή καταβάλλεται, σύμφωνα με το άρθρο 694 του ίδιου κώδικα, κατά την παράδοση του έργου, εκτός αν η παράδοση τούτου συμφωνήθηκε κατά τμήματα, οπότε καταβάλλεται με την παράδοση κάθε τμήματος. Ως παράδοση νοείται η πλήρης εκπλήρωση της κύριας υποχρέωσης του εργολάβου με την προσπόριση του έργου στον εργοδότη, δηλαδή η περιέλέυση του έργου στη σφαίρα εξουσιάσεως του τελευταίου, το οποίο πρέπει να είναι το: προσήκον. (ΑΠ 682/2010, ΑΠ 346/2010, ΑΠ 1336/2008 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 543/2007 ΝοΒ 2007 2065).

V. Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά            συνεδριάσεως του,   την  υπ’αριθμ. 1560/25-10-2013 ένορκη βεβαίωση του ________, ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιά, που λήφθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας, κατόπιν νομότυπης, κατ’άρθρο 671 παρ.1 εδ. δ’ ΚΠολΔ, κλήτευσης της αντιδίκου (υπ’αριθμ.6405Ε722-10-2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, Κωνσταντίνου Λεράκη), την υπ’αριθμ.4871/13-5-2013 ένορκη βεβαίωση του ________ ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιώς, Αικατερίνης Βρεττάκου, η οποία λήφθηκε με επιμέλεια της εναγομένης, μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της ενάγουσας, κατ’άρθρο 671 παρ.1 εδ. δ’ ΚΠολΔ (υπ’αριθμ.3102β’/8-5-2013 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Έλενας Καραμούζη) και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν είτε για να ληφθούν υπόψη ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, ανεξάρτητα αν αυτά (έγγραφα) πληρούν τους όρους του νόμου (άρθρα 681 παρ. 1, 671 παρ. 1 εδ. α’ ΚΠολΔ), για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς όμως να έχει παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004,723), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει της από 20-8-2007 σύμβασης, που καταρτίστηκε στην Αθήνα, μεταξύ της νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης ναυτιλιακής εταιρείας με την επωνυμία «________ Ν.Ε.Π.Α.», πλοιοκτήτριας του υπό ναυπήγηση με ελληνική σημαία πλοίου αναψυχής __________ πρώην _________με αριθμό νηολογίου ________, κόρων ολικής χωρητικότητας (κ.ο.χ.) 120 και της ενάγουσας εταιρείας με την επωνυμία «____________.» με αντικείμενο κατασκευαστικές μελέτες, πάσης φύσεως εργολαβικές εργασίες, διακόσμηση και διαμόρφωση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων οικοδομών, και γενικά την παροχή τεχνικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών, νομίμως εκπροσώπουμένης, αυτή ανέλαβε την ολοκλήρωση της κατασκευής του ανωτέρω πλοίου, που βρισκόταν σε ημιτελή κατάσταση στο ναυπηγείο «_______» στο______, το δε συνολικό κόστος των εργασιών κατασκευής συμφωνήθηκε να βαρύνει αποκλειστικά την πλοιοκτήτρια εταιρεία και να. πρόσδιορισθεί με συμπληρωματική σύμβαση, που θα περιλαμβάνει ανάλυση του κόστους των εργασιών. Σε εκτέλεση της ως άνω σύμβασης έργου και κατά τα ειδικότερα συμφωνηθέντα μεταξύ των διαδίκων προφορικά, λόγω του συγγενικού και φιλικού δεσμού του νομίμου εκπροσώπου της ενάγουσας, _____, με την νόμιμη εκπρόσωπο της εναγομένης, _______, η ενάγουσα εταιρεία εκτέλεσε τις συμφωνηθείσες εργασίες, υπό την επίβλεψη του σχεδιαστή σκαφών, ενόρκως βεβαιώσαντος, __________, που ενεργούσε κατ’εντολή και για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας εταιρείας και είχε αναλάβει τον σχεδίασμά, την μελέτη και την επίβλεψη της κατασκευής του πλοίου. Το κόστος των εργασιών προσδιοριζόταν σε διάφορες φάσεις, κατά τμήματα του έργου, απολογιστικά, με αναλυτική καταγραφή των εκτελεσθεισών εργασιών, κατ’είδος, αριθμό ημερομισθίων των τεχνιτών και τιμή μονάδας, συμπεριλαμβανομένων και των χρησιμοποιηθέντων υλικών με επισύναψη των προσκομιζομένων σχετικών τιμολογίων πώλησης-δελτίων αποστολής, πέραν των βασικών υλικών κατασκευής και αντικειμένων εξοπλισμού, που χορηγήθηκαν με δαπάνες της πλοιοκτήτριας εταιρείας, τα οποία είχε προμηθευτεί από το εξωτερικό και την εγχώρια αγορά για την ναυπήγηση του συγκεκριμένου πλοίου με απαλλαγή Φ.Π.Α., που διαπιστώθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με την από 1-3-2010 οριστική Έκθεση του Ε’ Τελωνείου Πειραιά της αρμόδιας επιτροπής για την έγκριση της ατέλειας. Οι εργασίες άρχισαν στις 15-9-2017 και διήρκεσαν μείζον διάστημα του αρχικά οριζομένου μέχρι τέλους του 2007 και του κατ’επέκταση προβλεπομένου μέχρι τέλους του έτους 2008, εκδοθείσης της υπ’αριθμ.66/5-3-2008 άδειας συνέχισης εργασιών ναυπήγησης, οι οποίες ολοκληρώθηκαν στις 16-2-2009, πλην όμως προέκυψαν ατέλειες και ελαττώματα, όπως στις επενδύσεις ορόφων, που δεν εφάρμοζαν σωστά και κάποιες τεχνικές ατέλειες ηλεκτρολογικής και υδραυλικής φύσης, που έχρηζαν επιδιόρθωσης,1 με αποτέλεσμα οι εργασίες προς αποκατάσταση τους και αποπεράτωσης του έργου να επεκταθούν μέχρι τα τέλη Απριλίου 2009 και να προκαλέσουν επιπρόσθετες δαπάνες σε βάρος της εναγομένης, με συνέπεια τελικά να διαρρηχθούν οι σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι, οι εργασίες ολοκληρώθηκαν τέλος του έτους 2018, οπότε και εκδόθηκε από την ενάγουσα το υπ’αριθμ.23/16-1-2009 μεταχρονολογημένο τιμολόγιο, που αναφέρεται σε εργασίες αποπεράτωσης και δεν διενεργήθηκαν εργασίες στο σκάφος κατά το έτος 2009, παραγνωρίζει το γεγονός ότι επακολούθησαν της δήλωσης αποπεράτωσης εκ μέρους της ενάγουσας, πρόσθετες ξυλουργικές, ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εργασίες επιδιόρθωσης και αποκατάστασης των εμφανών ατελειών και ελαττωμάτων, κατ’απαίτηση της πλοιοκτήτριας εναγομένης και σύμφωνα με τις οικείες προδιαγραφές, που έλαβαν χώρα κατά το πρώτο τετράμηνο του έτους 2009, χρησιμοποιήθηκαν δε και τα αναγκαία για τον σκοπό αυτό υλικά ξυλείας, εξαρτήματα υάλων και επίπλων, κρύσταλλα, ηλεκτρολογικά υλικά κ.αλ., όπως προκύπτει ιδίως από τα προσκομιζόμενα σχετικά τιμολόγια πώλησης, που εκδόθηκαν από τους αντίστοιχους προμηθευτές της ενάγουσας κατά το χρονικό αυτό διάστημα και αναγράφουν, ως τόπο αποστολής των πωληθέντων ειδών την Μαρίνα Ζέας και δη το επίδικο σκάφος, γεγονός που καταδεικνύει εναργώς ότι εκτελούνταν εργασίες επί του σκάφους από την ενάγουσα εταιρεία και κατά το κρίσιμο αυτό διάστημα. Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το ότι εκδόθηκε από τον Ελληνικό Νηογνώμονα αφενός η υπ’αριθμ.2168/20-12-2008 άδεια ρυμούλκησης του εν λόγω πλοίου από το ναυπηγείο στο Πέραμα, στην Μαρίνα Ζέας, καθόσον η καταλληλότητα του σκάφους προς ρυμούλκηση δεν αντιβαίνει στην εκτέλεση βελτιωτικών εργασιών τέτοιας φύσης και αφετέρου το υπ’ αριθμ.53/20-2-02009 Πρωτόκολλο Γενικής Επιθεώρησης, κατόπιν επιθεώρησης του σκάφους στην Μαρίνα Ζέας στις 16-2-2009, εφόσον κατ’αυτήν διαπιστώθηκε ότι το σκάφος, οι μηχανές και τα μηχανήματα, τα μέσα επικοινωνίας, τα ναυτιλιακά όργανα και βιβλία, τα πλοϊκά φώτα και σχήματα, τα μέσα εκπομπής ηχητικών σημάτων, τα φωτιστικά σήματα κινδύνου, τα σωστικά και πυροσβεστικά μέσα, ως και οι εν γένει χώροι ενδιαίτησης επιβατών και πληρωμάτων, πληρούν τις απαιτήσεις των κανονισμών και διατάξεων, που ισχύουν, οι δε ανωτέρω εμφανιζόμενες ατέλειες δεν αφορούσαν το αξιόπλοο του σκάφους, ώστε να αποκλείουν την έκδοση του σχετικού πιστοποιητικού, το δε πέρας της ναυπήγησης του στις 16-2-2009 δεν αποκλείει την διενέργεια των εν λόγω τροποποιητικών και διορθωτικών εργασιών, εκτός ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης. Άλλωστε η εναγομένη επιμελήθηκε την έκδοση από το αρμόδιο Λιμεναρχείο Πειραιά της υπ’αριθμ.2116.2/13/2009/15-4-2009 άδειας εκτέλεσης ψυχρών εργασιών για πραγματοποίηση εργασιών από το πλήρωμα και συγκεκριμένα τοπική συντήρηση (χρωματισμοί) και τοποθέτηση inox εξαρτημάτων, που δεν δικαιολογείται στην περίπτωση, που είχαν ολοκληρωθεί στην εντέλεια όλες οι απαιτούμενες εργασίες και δεν είχαν προκύψει πρόσθετες εργασίες, εξαιτίας των εν λόγω ατελειών. Εξάλλου, μετά την διάρρηξη των σχέσεων με την ενάγουσα στο τέλος Απριλίου 2009 και την οριστική αποχώρηση της από το έργο με το πέρας των ανατεθεισών εργασιών, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι ανατέθηκαν εργασίες αποκατάστασης τυχόν ελαττωμάτων σε άλλους τεχνίτες, ως αορίστως και αβασίμως υποστηρίζει η εναγομένη, ούτε ότι το εκτελεσθέν έργο, που παραδόθηκε και παραλήφθηκε απ’αυτήν, κατόπιν και των γενόμενων βελτιώσεων και διορθώσεων, δεν ήταν το προσήκον. Για τις εκτελεσθείσες κατασκευαστικές και επακόλουθες πρόσθετες τροποποιητικές και διορθωτικές εργασίες εκδίδονταν από την ενάγουσα σε μεταγενέστερο χρόνο και αφότου προηγούνταν, αναλυτική καταγραφή των πραγματικών εξόδων, κατ’είδος, τιμή μονάδας και ποσότητα, που αντιστοιχούσαν στις διάφορες φάσεις του έργου, τα ακόλουθα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, άνευ Φ.Π.Α., βάσει των συνημμένων λογαριασμών, που δεν αμφισβητούνται ειδικώς από την εναγομένη: α) υπ’αριθμ. 19/31-12-2007, αξίας 17.330 ευρώ, για εργασίες αποξήλωσης κατεστραμμένης ξυλείας στον πυθμένα και στο κατάστρωμα, καθώς και σωληνώσεων δεξαμενών, από 25-10-2007 έως 31-12-2007, β) υπ’αριθμ.21/23-9-2008, ποσού 90.742,18 ευρώ, για αμοιβή ξυλουργικών, υδραυλικών και μηχανολογικών εργασιών, από 1-1-2008 έως 23-9-2008, γ)υπ’αριθμ.22/30-12-2008, ποσού 108.682,03 ευρώ, για σιδηρουργικές, ξυλουργικές και ηλεκτρολογικές εργασίες, δ) υπ’αριθμ.23/16-1-2009, ποσού 33.000 ευρώ, για εργασίες αποπεράτωσης και ολοκλήρωσης κατασκευής, ε) υπ’αριθμ.24/21-4-2009, ποσού 132.817,54 ευρώ, για αμοιβή ξυλουργικών και ηλεκτρολογικών εργασιών, στ)υπ’αριθμ.25/15-5-2009, ποσού 68.271,20 ευρώ, για αμοιβή επιπλέον ξυλουργικών και ηλεκτρολογικών εργασιών από 1-10-2008 έως 31-1-2009, ζ) υπ’αριθμ.26/4-6-2009, ποσού 26.340,16 ευρώ, για αμοιβή ξυλουργικών, ηλεκτρολογικών και υδραυλικών εργασιών από 1-2-2009 έως 28-2-2009 και η) υπ’αριθμ.27/20-7-2009, ποσού 32.645,89 ευρώ για αμοιβή ξυλουργικών, ηλεκτρολογικών από 1-3-2009 έως 31-3-2009, συνολικής αξίας 509.829 ευρώ. Η πραγματοποίηση των εργασιών, που αναφέρονται στα ως άνω τιμολόγια και αναλυτικά παρατίθενται στους λογαριασμούς-πιστοποιήσεις, στους οποίους γίνεται ρητά παραπομπή και τα συνοδεύουν, συνάγεται άλλωστε και από το ότι η εναγομένη συνέδραμε την ενάγουσα στην έκδοση των τιμολογίων αυτών χωρίς φόρο, ενέργεια που δεν συνάδει με την αμφισβήτηση της εκτέλεσης των εν λόγω εργασιών, δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση κατά την οποία τα υλικά και αντικείμενα για την κατασκευή του σκάφους εισήχθησαν ή αγοράστηκαν από την πλοιοκτήτρια επιχείρηση και στην συνέχεια διατέθηκαν στην ναυπηγική επιχείρηση για την κατασκευή του σκάφους με σχέση μίσθωσης έργου, η απαλλαγή τόσο της αξίας αυτών, όσο και των εργασιών κατασκευής παρέχονταν στο όνομα της πλοιοκτήτριας (άρθρο 27 ΥΑ 8271/4879/ΠΟΛ 366/18-12-1987 (ΦΕΚ Β ‘3/8-1-1988)). Εξάλλου, όπως η ίδια παραδέχεται στις πρωτόδικες προτάσεις της και επαναλαμβάνει ενώπιον του Εφετείου, η ενάγουσα προέβαινε σε όσες εργασίες κατά ποιότητα και ποσότητα αυτή καθόριζε ενεργώντας υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και καθοδήγηση της εναγομένης και κατόπιν της γενόμενης πιστοποίησης της εκδίδονταν τα σχετικά τιμολόγια άνευ Φ.Π.Α., σύμφωνα δε και με την κατάθεση του ενόρκως βεβαιώσαντος μάρτυρος της, επιβλέποντος του έργου, η ενάγουσα αποχώρησε από το έργο περί τα τέλη Απριλίου 2009. Ενόψει των ανωτέρω, τα επίδικα τιμολόγια αντιστοιχούν σε πραγματικές συναλλαγές και δεν είναι εικονικά, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η εναγομένη για τα υπό στοιχεία ε’- η’, η δε προσκόμιση αντιγράφων των σελίδων των οικείων φορολογικών βιβλίων και στοιχείων της εναγομένης εταιρείας, όπου εμφαίνεται η καταχώριση τους, δεν κρίνεται αναγκαία ούτε σκόπιμη, προς απόδειξη του λυσιτελούς ισχυρισμού της ενάγουσας για την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών, απορριπτομένου του συναφούς αιτήματος της περί επίδειξης τους, που προβλήθηκε πρωτοδίκως και επαναφέρεται με την ένδικη έφεση, καθώς και του συναφούς τρίτου λόγου της έφεσης, που πλήττει την εκκαλουμένη για την απόρριψη του, ως ουσιαστικά αβασίμων.

Έναντι της οφειλομένης ανωτέρω εργολαβικής αμοιβής, η εναγομένη κατέβαλε στην ενάγουσα τμηματικά το συνολικό ποσό των 297.330 ευρώ, όπως παραδέχεται η ίδια και συνομολογεί η εναγομένη, κατά παραδοχή μερικώς της ένστασης της περί εξόφλησης, ως ουσιαστικά βάσιμης, οπότε η ενάγουσα δικαιούται για την αιτία αυτή το εναπομείναν υπόλοιπο ποσό των 212.499 ευρώ. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ότι εκτελέστηκαν οι εργασίες, που αφορούν τα εκδοθέντα υπό στοιχεία ε’- η” τιμολόγια και ακολούθως δεχόμενο ολικώς την ένσταση περί αποσβέσεως της οφειλής (άρθρο 416 ΑΚ), που αντιστοιχούσε στα υπό στοιχεία α- δ’ τιμολόγια, συνολικής αξίας 249.754,21 ευρώ, που προέβαλε η εναγομένη, απέρριψε την ένδικη αγωγή στο σύνολο της, ως ουσία αβάσιμη, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις, δεκτών γενομένων, ως βάσιμων των δύο πρώτων λόγων της κρινόμενης έφεσης.

VI. Κατ’ακολουθίαν πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή, ως ουσιαστικά βάσιμη, η έφεση της ενάγουσας και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση ως προς όλα τα κεφάλαια της, για την ενότητα της εκτέλεσης (ΑΠ 748/1984 ΕλλΔνη 26 642, ΕφΑΘ 44/2006 ΕλλΔνη 48 1507, Σ. Σαμουήλ «Η έφεση» εκδ. Ε’ σελ. 430-431 παρ. 1143), αφού δε η εν λόγω υπόθεση κρατηθεί προς εκδίκαση κατ’ ουσίαν στο Δικαστήριο αυτό, πρέπει η προαναφερθείσα αγωγή να γίνει εν μέρει δεκτή, ως και ουσιαστικώς βάσιμη, να υποχρεωθεί δε η εναγομένη-εφεσίβλητη να καταβάλει στην ενάγουσα-εκκαλούσα το ποσό των 212.499 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, καθόσον δεν προκύπτει όχληση και συνεπώς, υπερημερία της σε προγενέστερο χρόνο. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας-εκκαλούσας κατόπιν σχετικού αιτήματος της (άρθρο 191 § 2 ΚΠολΔ), πρέπει να επιβληθούν και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας σε βάρος της εναγομένης-εφεσίβλητης, λόγω της ήττας της (άρθρο 176 § 1 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων την ένδικη έφεση.

Δέχεται αυτήν τυπικά και εν μέρει κατ’ ουσίαν.

Εξαφανίζει την εκκαλουμένη υπ’ αριθμ.974/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Κρατεί και δικάζει την από 28.9.2012 αγωγή.

Δέχεται αυτήν εν μέρει.

Υποχρεώνει την εναγομένη – εφεσίβλητη να καταβάλει στην ενάγουσα – εκκαλούσα το ποσό των διακοσίων δώδεκα χιλιάδων τετρακοσίων ενενήντα εννέα (212.499) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής.

Επιβάλλει στην εναγομένη – εφεσίβλητη τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας – εκκαλούσας και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό’των επτά χιλιάδων (7.000) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στον Πειραιά, σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους, στις 5 Ιανουάριου 2018.

H ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ