fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΔΟΥ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 84 /2020

(Αριθμός κατάθεσης αγωγής: 63/19,03.2019)

ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΔΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Μαρία – Σύλβια Αναγνωστοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Δημήτριο Χαραλαμπάκη, Πρωτόδικη, Φερενίκη Μαγουλά, Πρωτοδίκη – Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα, Δικαία Μάρκογλου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 6 Φεβρουάριου 2020, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ________ ________  του ________ , με Α.Φ.Μ. ________ , Δ.Ο.Υ. Ρόδου, που παραστάθηκε διά των νόμιμων και εμπροθέσμων προτάσεων του, τις οποίες προκατέθεσε ο πληρεξούσιος Δικηγόρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, Μηνάς Τσέρκης (Α.Μ.Δ.Σ.Ρ.403).

ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ:1) ________  ________ του ________ , κατοίκου Ν. Ιωνίας Αττικής, 2) ________ ________ του ________ , κατοίκου Ν. Ιωνίας Αττικής, που παραστάθηκαν διά των νόμιμων και εμπροθέσμων προτάσεων τους, τις οποίες προκατέθεσεο πληρεξούσιος Δικηγόρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς, Χρήστος Οικονομάκης (Α.Μ.Δ.Σ.Π. 2517).

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κατάθεση των έγγραφων προτάσεων από τους διαδίκους, εντός προθεσμίας εκατό (100) ημερών, από την κατάθεση της ένδικης από 18-03-2019 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 63/19.03.2019 αγωγής, προκύπτει ότι οι εναγόμενοι έλαβαν. Κανονικά μέρος στη δίκη, δίχως να απαιτείται να εμφανισθεί ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το οικείο πινάκιο (βλ. κατάθεση προτάσεων στις 27-06-2019 και ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή, πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου). Μέσα στην ίδια προθεσμία έχουν κατατεθεί εντός του φακέλου της δικογραφίας τα γραμμάτια προείσπραξης της δικηγορικής αμοιβής των δικηγόρων, κατ’ άρθρον 61 παρ. 4 του Ν. 4194/2013 «Κώδικας Περί Δικηγόρων (βλ. το υπ’ αριθμ. _____ γραμμάτιο προείσπραξης του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, για λογαριασμό του ενάγοντος και το υπ’ αριθμ. ________ γραμμάτιο προείσπραξης Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, για λογαριασμό των εναγομένων) και τα νομιμοποιητικά έγγραφα προς τους πληρεξούσιους δικηγόρους κατά τα άρθρα 94 παρ. 1 (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο πρώτο παρ. 2 του Ν. 4335/2015) και 96 ΚΠολΔ (βλ. το από 26-06-2019 ειδικό πληρεξούσιο με το οποίο παρέχεται πληρεξουσιότητα εκπροσώπησης του ενάγοντος στο δικηγόρο Μηνά Τσέρκη και τα από 24-06-2019 και 26-06-2019 ειδικά πληρεξούσια με τα οποία παρέχεται πληρεξουσιότητα εκπροσώπησης των εναγομένων στο δικηγόρο Χρήστο Οικονομάκη). Σημειώνεται, άλλωστε, ότι σύμφωνα με την ισχύουσα, πλέον, διάταξη του άρθρου 237 παρ. 4 εδ. ζ’ ΚΠολΔ (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 1 του Ν. 4335/2015), χωρεί η συζήτηση της υπόθεσης και χωρίς τη φυσική παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, συγχρόνως δε, από τη διάταξη του άρθρου 115 παρ. 2 ΚΠολΔ (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο πρώτο παρ. 2 του Ν. 4335/2015), σε συνδυασμό με το γεγονός της καταργήσεως – με το άρθρο 1 δεύτερο παρ. 1 του Ν. 4335/2015 – του άρθρου 270 ΚΠολΔ και δη του εδ. α’ της παρ. 1 αυτού, που όριζε, εν είδει γενικού κανόνα, ότι η ενώπιον των πρωτοβαθμίων Δικαστηρίων συζήτηση είναι προφορική, συνάγεται ότι δεν καθίσταται υποχρεωτική η προφορική συζήτηση αγωγών, που έχουν κατατεθεί από την 01.01.2016 και εκδικάζονται κατά την τακτική διαδικασία. Εξάλλου, η κρινόμενη αγωγή επιδόθηκε νομίμως στους εναγόμενους, εντός της οριζόμενης από το άρθρο 215 παρ. 2 ΚΠολΔ (όπως αυτό αντικαταστάθηκε με τον Ν. 4335/2015), τριακονθήμερης προθεσμίας (βλ. την προσκομιζόμενη μετ’ επικλήσεως από τους ενάγοντες, με αριθμό 3284/Α/08- 04-2019 και 3285/Α/08-04-2019 εκθέσεις επίδοσης του διορισμένου στην περιφέρεια του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, Δικαστικού Επιμελητή, Παναγιώτη Κ. Κρανίτη) προσδιορίσθηκε δε αυτή, με πράξη του αρμοδίου δικαστή, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής. Με πρωτοβουλία του γραμματέα έγινε η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο (3), η οποία ισχύει, κατ’ άρθρο 237 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ (όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 1 Ν. 4335/2015), ως κλήτευση όλων των διαδίκων, και ακολούθησε, κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, η συζήτησή της, αντιμωλία των διαδίκων (βλ. τα ταυτάριθμα, με την απόφαση αυτή, πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου).

Ι. Κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 173 και 1781 ΑΚ, στην ερμηνεία των διαθηκών αναζητείται, χωρίς προσήλωση στις λέξεις, η αληθινή βούληση του διαθέτη, με σκοπό την υποκειμενική άποψη αυτού μόνον, αδιάφορα από την αντικειμενική έννοια, με την οποία αντιλαμβάνονται την δήλωση οι τρίτοι, κατά την συναλλακτική καλή πίστη, δηλαδή σύμφωνα με το άρθρο 200 ΑΚ, το οποίο δεν εφαρμόζεται κατά την ερμηνεία των διαθηκών. Οι ερμηνευτικοί αυτοί κανόνες εφαρμόζονται όταν, κατά την κρίση του δικαστηρίου, από το περιεχόμενο της διαθήκης δεν προκύπτει η έννοια της βούλησης του διαθέτη, είτε διότι αυτή δεν εκφράσθηκε με σαφήνεια, δημιουργώντας αντίστοιχη αμφιβολία, είτε διότι η ίδια εκφράσθηκε ατελώς, παρουσιάζοντας ούτως αντίστοιχο κενό, οπότε για την ανεύρεση της αληθινής βούλησης του διαθέτη δύναται το δικαστήριο να κάνει χρήση ακόμη και στοιχείων κειμένων εκτός της διαθήκης. Τούτο δε, καθόσον, η ερμηνεία διαθήκης δεν αποτελεί, κατά την έννοια του άρθρου 335 ΚΠολΔ, πραγματικό γεγονός που υπόκειται σε απόδειξη, αλλά ανάγεται στο έργο του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο δεν δεσμεύεται στην κρίση του περί της αληθούς βούλησης του διαθέτη από τους ισχυρισμούς των διαδίκων, με τους οποίους αποδίδεται διαφορετική έννοια στο περιεχόμενο της διαθήκης. Αντιθέτως, σε δύο περιπτώσεις, δεν τίθεται θέμα ερμηνείας της διαθήκης και ειδικότερα στην περίπτωση της πλήρους σαφήνειας της διαθήκης, και στην περίπτωση της πλήρους ασάφειας και της αοριστίας διαθήκης ή διάταξης αυτής, τόσο ως προς το πρόσωπο του τιμωμένου, όσο και ως προς τα λοιπά στοιχεία της διαθήκης, με συνέπεια να καθίσταται άκυρη (άρθρο 1781 ΑΚ). Η κρίση δε του δικαστηρίου της ουσίας ότι η διάταξη της διαθήκης είναι σαφής ή αντίθετα ότι αυτή είναι ασαφής και έχει ανάγκη ερμηνείας, η οποία προϋποθέτει εκτίμηση του περιεχομένου της διαθήκης, αποτελεί εκτίμηση πραγματικών γεγονότων.

Σχετικά πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν η εποχή που συντάχθηκε η διαθήκη, το κοινωνικό περιβάλλον του διαθέτη, οι προσωπικές συνήθειές του, η πνευματική και κοινωνική του ανάπτυξη, η παιδεία του κλπ,, ενώ συγχωρείται η αναζήτηση ακόμη και της εικαζόμενης βούλησής του. Η αναζητούμενη, με την ερμηνεία, αληθινή βούληση του διαθέτη θα πρέπει να ευρίσκει κάποιο, έστω και έμμεσο, έρεισμα, στο ίδιο το κείμενο της διαθήκης, διότι αλλιώς θα παραβιάζονταν οι διατάξεις για τον τύπο των διαθηκών, ενώ θα υπήρχε πάντοτε ο κίνδυνος να αλλοιωθεί πλήρως η βούληση του διαθέτη με τη βοήθεια ψευδομαρτύρων. Με την παραπάνω προϋπόθεση, επιτρέπεται κατά την αναζήτηση της αληθινής βούλησης του διαθέτη η προσφυγή και σε όλα τα προσιτά γεγονότα ή στοιχεία που βρίσκονται εκτός της διαθήκης, λ.χ. έγγραφα, συνομιλίες ή άλλες εκδηλώσεις του διαθέτη, οι σχέσεις του με ορισμένα πρόσωπα κλπ., χωρίς να χρειάζεται να αναφέρονται, έστω και υπαινικτικά, στο κείμενο της διαθήκης (ΑΠ 144/2012 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1142/2011 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1182/2010 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 103/2010 Αρμ 2010.1351, ΑΠ 1999/2009 ΕλλΔνη 2011.135, ΑΠ 768/2008 ΕλλΔνη 2010.745, ΑΠ 1069/2007 ΧρΙΔ 2008.35, ΑΠ 2007/2006 ΝοΒ 2007.1340, ΑΠ 865/2006 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1225/2005 ΕλλΔνη 2006.159, ΑΠ 1146/2002 ΕλλΔνη 2004.464, ΑΠ 1374/2002 ΝοΒ 2003.463, ΕφΠειρ 307/2010 ΠειρΝ 2010.380, ΕφΑΘ 5887/2009 ΝΟΜΟΣ, ΠΠρΑμφ 87/2012 ΕφΑΔ 2013.141 – Δακορώνια Ε., Το ζήτημα της Ερμηνείας των διαθηκών στο Ελληνικό Δίκαιο, σελ. 30 επ. και οι εκεί παραπομπές).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αγωγή, κατ’ ορθότερη εκτίμησή της, ο ενάγων εκθέτει ότι στις 9.10.2011, απεβίωσε στην νήσο Τήλο Δωδεκανήσου, άγαμος και άτεκνος, ο αδερφός του και θείος των εναγομένων, από τη μητρική γραμμή, ________ ________ του ________  και κατέλιπε την 8753/5-10-2011 δημόσια διαθήκη του, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Ρόδου, Ζωής Μηνατσή – Ζέρβα και δημοσιεύτηκε νόμιμα. Ότι ο διαθέτης στη διαθήκη του αναγράφει ρητά ότι τον εγκαθιστά αποκλειστικό κληρονόμο της περιουσίας του, ότι καταλείπει στον ίδιο τόσο τον αναφερόμενο στην αγωγή αγρό μετά της επ’ αυτού αποθήκης όσο και την υπόλοιπη κινητή και ακίνητη περιουσία του, εκτός από την οικία όπου διέμενε ο διαθέτης, στα ________ Τήλου. Ότι η αληθής βούληση του διαθέτη ήταν να εγκατασταθεί ο τιμώμενος (ενάγων) ως μόνος και αποκλειστικός κληρονόμος του σε όλη την καταληφθείσα περιουσία του, συμπεριλαμβανομένης και της προαναφερόμενης οικίας του, με αποτέλεσμα να αποκλείεται η επέλευση της εξ αδιαθέτου διαδοχής ως προς την οικία του διαθέτη. Ότι οι εναγόμενοι, τέκνα της προαποβιώσασας αδερφής του διαθέτη και του ιδίου αμφισβητούν την ερμηνεία ως προς την έκταση του απορρέοντος εκ της ανωτέρω διαθήκης κληρονομικού του δικαιώματος, με την έννοια ότι ως προς την προρρηθείσα οικία πρέπει να χωρήσει η εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, κατά τα αναλογούντα και σε αυτούς ποσοστά. Ότι εξ αυτού του λόγου δημιουργείται ασάφεια ως προς τον προσδιορισμό των δικαιούχων επί του ανωτέρω κληρονομιαίου στοιχείου (της οικίας). Με βάση το ιστορικό αυτό, ζητεί, κατ’ ορθότερη εκτίμηση των αιτημάτων του, να αρθεί η εν λόγω ασάφεια και να αναγνωριστεί ως σαφές και βέβαιο, σύμφωνα με την αληθή βούληση του διαθέτη, το κληρονομικό του δικαίωμα σε ολόκληρη την καταληφθείσα κινητή και ακίνητη περιουσία του διαθέτη, στην οποία έγινε ρητή εγκατάστασή του, περιλαμβανομένης ωστόσο, και της οικίας, που είχε στην κυριότητά του κατά το χρόνο του θανάτου του, στα ________ Τήλου Δωδεκανήσου και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά του έξοδα. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η αγωγή αρμόδια φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρα 18 παρ.1, 22, 30 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατά την προκειμένη τακτική διαδικασία (όπως ισχύει μετά την ισχύ του ν. 4335/2015, ως εκ του χρόνου κατάθεσης της αγωγής μετά την 1-1-2016). Περαιτέρω η αγωγή είναι ορισμένη, περιέχουσα όλα τα απαιτούμενα κατ’ άρθρο 118 παρ. 4 και 216 παρ.1 ΚΠολΔ, στοιχεία για τη νομική θεμελίωσή της, απορριπτομένων των περί αντιθέτου αιτιάσεων των εναγομένων, και νόμιμη στηριζόμενη, στις διατάξεις, στις διατάξεις των άρθρων 173, 200, 1781 1846 ΑΚ, 70 και 176 ΚΠολΔ. Επομένως, εφόσον για το παραδεκτό της αγωγής, περίληψη αυτής έχει εγγράφει νομότυπα, κατ’ άρθρο 220 ΚΠολΔ, στα βιβλία διεκδικήσεων των Δήμων Τήλου- Χάλκης (βλ.το 4778/16-1-2019 πιστοποιητικό του Κτηματολογίου Ρόδου Δωδεκανήσου), για το δε παραδεκτό της συζήτησης της αγωγής, δεν απαιτείται πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ, διότι η επιβολή φόρου ακίνητης περιουσίας, παράλληλα προς υφιστάμενους άλλους φόρους, δεν πρέπει να θίγει τον πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας και δεν πρέπει να εξαρτά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του πολίτη να προσφυγει στη Δικαιοσύνη από τις συγκεκριμένες φορολογικές του υποχρεώσεις (βλ. ΕφΚρ 19/2016 ΕλλΔνη 2016. 503,ΠΠρΘεσσ 15203/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) η αγωγή πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσία.

Ιί. Κατά το άρθρο 281 ΑΚ, η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά, όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν την γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την μεταγενέστερη άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, αφού τείνει στην ανατροπή καταστάσεως που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο, με επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειες για τον υπόχρεο. Απαιτείται, δηλαδή, για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο, από την συμπεριφορά του δικαιούχου, σε συνάρτηση και με εκείνη του υποχρέου και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του. Απαιτείται ακόμη οι πράξεις του υποχρέου και η υπ’ αυτού δημιουργηθείσα κατάσταση, επαγομένη ιδιαιτέρως επαχθείς για τον υπόχρεο επιπτώσεις, να τελούν σε αιτιώδη σύνδεσμο με την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου. Μόνη η μακροχρόνια αδράνεια του δικαιούχου και όταν ακόμη δημιούργησε την εύλογη πεποίθηση στον υπόχρεο ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται αυτό να ασκηθεί, δεν αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική την μεταγενέστερη άσκηση αυτού, αλλά απαιτείται να συντρέχουν, επιπροσθέτως, ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, προερχόμενες, κυρίως, από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του υποχρέου, ενόψει των οποίων και της αδράνειας του δικαιούχου, η επακολουθούσα άσκηση του δικαιώματος, τείνουσα στην ανατροπή της διαμορφωθείσης καταστάσεως υπό τις ανωτέρω ειδικές συνθήκες και διατηρηθείσας για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, να εξέρχεται των υπό της ανωτέρω διατάξεως διαγραφομένων ορίων. Η ειρημένη δε αδράνεια του δικαιούχου, που δεν είναι απαραίτητο να προκαλεί αφόρητες ή δυσβάστακτες για τον υπόχρεο συνέπειες, αρκούσης της επελεύσεως δυσμενών απλώς για τα συμφέροντά του επιπτώσεων, πρέπει να υφίσταται επί μακρό χρονικό διάστημα, πλην ελάσσονα του δια την παραγραφή του δικαιώματος υπό του νόμου προβλεπομένου, από τότε που ο δικαιούχος μπορούσε να ασκήσει το δικαίωμά του. (ΟλΑΠ 6/2016, ΑΠ 10/2012, ΑΠ 16/2006, ΑΠ 8/2001). Το δε ζήτημα αν οι συνέπειες που συνεπάγεται η άσκηση του δικαιώματος είναι επαχθείς για τον υπόχρεο πρέπει ναι αντιμετωπίζεται και σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες συνέπειες που μπορεί να επέλθουν εις βάρος του δικαιούχου από την παρακώλυση της ασκήσεως του δικαιώματος του. Στην περίπτωση αυτή η άσκηση του δικαιώματος μπορεί να καταστεί μη ανεκτή κατά την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη και συνεπώς καταχρηστική και απαγορευμένη. Εξάλλου, η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, που έχει έντονο τον χαρακτήρα δημοσίας τάξεως, εφαρμόζεται και επί δικαιωμάτων που απορρέουν από άλλες, επίσης δημοσίας τάξεως διατάξεις, όπως είναι οι αξιώσεις των μισθωτών προς καταβολή της αμοιβής τους. Ειδικότερα καταχρηστική, κατά την ανωτέρω διάταξη, άσκηση του δικαιώματος του μισθωτού από την σύμβαση εργασίας συντρέχει και στην περίπτωση αντιφατικής συμπεριφοράς του τελευταίου, ιδίως όταν αυτή συνιστά προσχεδιασμένο τέχνασμα για την επίτευξη πρόσθετου οφέλους (ΑΠ 1354/2017, ΑΠ 2139/2009, ΑΠ 119/2009, ΑΠ 1520/2000).

Οι εναγόμενοι, αμυνόμενοι, με τις νόμιμα και εμπρόθεσμα κατατεθείσες προτάσεις τους, αρνούνται την υπό κρίση αγωγή και προβάλλουν επικουρικά τον ισχυρισμό ότι η παρούσα αγωγή ασκείται καταχρηστικά εκ μέρους του ενάγοντος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος οικονομικό όφελος, διότι από το έτος 2011 μέχρι και την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτούς της υπό κρίση αγωγής (8-4-2019), ουδέποτε ο ίδιος αμφισβήτησε το κληρονομικό τους δικαίωμα επ’ αυτού, αντιθέτως οι διάδικοι βρίσκονταν μεταξύ τους σε διαπραγματεύσεις για τον τρόπο που θα μοιράσουν το ακίνητο αυτό και δεδομένου ότι δεν έχουν έλθει σε μια επιθυμητή λύση μεταξύ τους, ο εναγών χρησιμοποιώντας την υπό κρίση αγωγή, ως μέσο πίεσης, επιχειρεί να τους αναγκάσει να δεχτούν την πρότασή του, ώστε ο ίδιος να κρατήσει τον περιβάλλοντα χώρο της οικίας και να τον αξιοποιήσει λόγω της θέσης του και μπορεί να αξιοποιηθεί τουριστικά και να κρατήσουν οι ίδιοι οι εναγόμενοι το κτίσμα. Ο ανωτέρω ισχυρισμός, επιχειρούμενος όπως θεμελιωθεί στη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, καταχρηστικής άσκησης των δικαιωμάτων της ενάγουσας, είναι μη νόμιμος,  διότι τα αναφερόμενα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, ακόμη και αληθή υποτιθέμενα, δεν συνιστούν την εκ του άρθρου 281 ΑΚ ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, καθόσον το άρθρο 281 ΑΚ απαγορεύει την άσκηση δικαιώματος, όταν αυτή υπερβαίνει τα αναφερόμενα σε αυτό όρια και επομένως εφαρμόζεται στην περίπτωση άσκησης δικαιώματος από τον δικαιούχο και όχι όταν ο διάδικος αρνείται, απλά ή αιτιολογημένα, να δεχθεί την ύπαρξη ή την άσκηση του δικαιώματος του αντιδίκου του (ΑΠ 764/2001 ΔΕΕ 10,1013, ΑΠ 950/1989 ΕλλΔνη 32.77, ΑΠ 1417/1984 ΝοΒ 33.1002, ΑΠ 84/1984 ΝοΒ 33.239, ΕφΠατρ 239/1988 ΑχαΝομ 5.185), λαμβανομένου υπόψη και του ότι η άσκηση του δικαιώματος δεν μπορεί να θεωρηθεί καταχρηστική από το γεγονός και μόνον ότι επιφέρει επιβλαβή αποτελέσματα για τον υπόχρεο (ΑΠ 385/1983 ΝοΒ 31.1585, ΕφΘεσ 1089/1994 Αρμ 48. 1368). Περαιτέρω, ακόμη το γεγονός ότι από το έτος 2011 μέχρι το έτος 2019, οπότε παρήλθε το χρονικό διάστημα των οχτώ (8), ακόμη και αληθής υποτιθέμενος ο ισχυρισμός των εναγομένων, ότι ουδέποτε τους αμφισβήτησε το κληρονομικό τους δικαίωμα επί της προαναφερόμενης οικίας, αλλά αντιθέτως τους αναγνώριζε συγκληρονόμους του και βρίσκονταν μεταξύ τους σε διαπραγματεύσεις, ουδεμία μακροχρόνια αδράνεια μπορεί να υποστηριχθεί ότι υπήρξε από την πλευρά του ενάγοντος, η οποία, μάλιστα, θα μπορούσε να είναι ικανή να οδηγήσει σε βάσιμη θεμελίωση ισχυρισμού περί της αποδυνάμωσης του δικαιώματος του. Εξάλλου, μόνη η γνωστοποίηση εκ μέρους τουενάγοντος της πρόθεσής του περί διανομής του επίδικου ακινήτου δεν καθιστά, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στις υπό στοιχείο III νομικές σκέψεις της παρούσας, καταχρηστική εκ μέρους του την άσκηση των εκ της διαθήκης και του νόμου δικαιωμάτων του. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός του εναγομένου, σύμφωνα και με την προηγηθείσα υπό στοιχείο νομικήσκέψη, δεν είναι νόμιμος και πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι τα πραγματικά περιστατικά αυτού και αληθή υποτιθέμενα δεν είναι ικανά να θεμελιώσουν την προφανή υπέρβαση των ορίων που διαγράφει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ.

Από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και οι προσκομισθείσες από την πλευρά των εναγόμενων φωτογραφίες, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε από την αντίδικο πλευρά (άρθρα 444 παρ, 1 περ. γ’, 448 παρ. 2 και 457 ΚΠολΔ), την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα 1036/08-07-2019 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ________  ________ του ________ και της ________ , ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ρόδου, Γεωργίας Ροδίτη- Μιχαλάκη, που ελήφθη μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση των εναγόμενων (βλ. τις 3446Α703-07- 2019 και 3445Α703-07-2019 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, Παναγιώτη Κ. Κρανίτη), την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τους εναγόμενους 1893/26-06- 2019 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ________ ________ του ________ και της ________ , ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών, Παρασκευής Γρομητσάρη – Μαραγιάννη, που ελήφθη μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος (βλ. την 2639Β721-06-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Δωδεκανήσου, με έδρα το Πρωτοδικείο Ρόδου, Χριστίνα Δ. Τσίμπου), την 2521/26-06-2019 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ________ Χαραλάμπους του Νικολάου και της ________ , ενώπιον του Συμβολαιογράφου Θηβών, Παρασκευής Γρομητσάρη – Μαραγιάννη, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι εναγόμενοι, η οποία ελήφθη μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος (βλ. την 2639Β721-06- 2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Δωδεκανήσου, με έδρα το Πρωτοδικείο Ρόδου, Χριστίνα Δ. Τσίμπου), καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής (άρθρο 336 παρ. 4 ΚπολΔ), που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπ’ όψιν από το παρόν Δικαστήριο, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 9 Οκτωβρίου 2011, απεβίωσε στη νήσο Τήλο Δωδεκανήσου ο ________ ________ του ________  και της ________ , κάτοικος όσο ζούσε στα ________ Τήλου. Ο αποβιώσας δεν είχε κατιόντες και άφησε πλησιέστερους συγγενείς του, τον ενάγοντα αδελφό του και τους εναγομένους, τέκνα της προαποβιώσασας αδελφής του, ________ συζ. ________  ________ , το γένος ________  και ________ ________  (βλ. το υπ’ αρ. πρωτ. 1740/21-06-2018 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών που εξέδωσε ο Δήμαρχος Τήλου). Κατά τον χρόνο του θανάτου του, ο αποβιώσας είχε στην πλήρη και αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή του 1) έναν αγρό επιφάνειας 1335 τ.μ. που βρίσκεται στην περιοχή ΛΑΚΩΜΑ ΛΙΒΑΔΙΩΝ νήσου Τήλου Δωδεκανήσου που συνορεύει γύρωθεν με αγροτικό δρόμο, με ιδιοκτησία ________ ________ , με ιδιοκτησία ________ ________ και ιδιοκτησία ________ ________ , όπως αυτό απεικονίζεται με τα στοιχεία γωνιών «1,2,3,4,… 18,19,20», στο από Σεπτεμβρίου 2011 τοπογραφικό διάγραμμα του Μηχανικού (Ε/Υ) ΤΕ Βασιλείου Μαυρουδάκη, που επισυνάπτεται στο υπ’ αριθμ. 8741/2011 συμβόλαιο αγοραπωλησίας, της Συμβολαιογράφου Ρόδου Ζωής Μηνάτση – Ζέρβα, το οποίο βρίσκεται εκτός των ορίων των εγκεκριμένων σχεδίων οικισμού Νήσου Τήλου και είναι μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο, 2) έναν αγρό 4212 τ.μ. που βρίσκεται στην περιοχή «________ » ________ νήσου Τήλου Δωδεκανήσου που συνορεύει γύρωθεν με ιδιοκτησία ________ ________ , με ιδιοκτησία ________ ________ , με ιδιοκτησία αγνώστου, με αγροτική οδό και με ιδιοκτησία ________ ________ , όπως αυτό απεικονίζεται με τα στοιχεία γωνιών «1,2,3,4,5,..25,26,27,1» στο από Αυγούστου 2011 τοπογραφικό διάγραμμα του Μηχανικού (Ε/Υ) ΤΕ Βασιλείου Μαυρουδάκη, που επισυνάπτεται στο υπ’ αριθμ. 8741/2011 συμβόλαιο αγοραπωλησίας, της Συμβολαιογράφου Ρόδου Ζωής Μηνάτση – Ζέρβα, το οποίο βρίσκεται εκτός των ορίων των εγκεκριμένων σχεδίων οικισμού Νήσου Τήλου και είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, 3) έναν αγρό επιφάνειας 3.012,28 τ.μ. που βρίσκεται στην τοποθεσία «________ » στην περιοχή ________ νήσου Τήλου Δωδεκανήσου που συνορεύει γύρωθεν με αγροτική οδό, με έτερη αγροτική οδό και με ιδιοκτησία ________  ________ , όπως το ακίνητο αυτό απεικονίζεται με τα στοιχεία γωνιών «Α,Β,Γ,,.,Ν,Α» στο από Νοεμβρίου 2011 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού Νικολάου Β. Φαρμασώνη,το οποίο βρίσκεται εκτός των ορίων των εγκεκριμένων σχεδίων οικισμού ________ Τήλου εκτός πολεοδομικού σχεδίου, δεν έχει πρόσωπο και είναι άρτιο και οικοδομήσιμο και ευρίσκεται σε απόσταση 200 μ. από τη θάλασσα, 4) έναν αγρό επιφάνειας 4.124,68 τ.μ. με την υπάρχουσα εντός αυτού ισόγεια αποθήκη επιφάνειας 137,67 τ.μ. και την ισόγεια σκεπαστή δεξαμενή ύδατος επιφάνειας 8,51 τ.μ. που βρίσκεται στη θέση «________ » περιοχής ________ νήσου Τήλου Δωδεκανήσου, που συνορεύει γύρωθεν με ιδιοκτησία ________ ________ , με ιδιοκτησία ________ ________ , με ιδιοκτησία ________ ________ , με ιδιοκτησία _______  ________ και με ιδιοκτησία _______  ________, όπως το ακίνητο αυτό απεικονίζεται με τα στοιχεία γωνιών «Α,Β,Γ,.,.Ξ,Α» στο από Νοεμβρίου 2011 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού Νικολάου Β. Φαρμασώνη, το οποίο περιήλθε στην κυριότητα, νομή και κατοχή του αποβιώσαντος από δωρεά με το υπ’ αριθ. 7605/1995 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Ρόδου Καλλιόπης Ροδίτου – Μαύρου, το οποίο ευρίσκεται εκτός σχεδίου οικισμού ________ Τήλου, εκτός πολεοδομικού σχεδίου δεν έχει πρόσωπο σε δημόσια οδό, είναι άρτιο και οιδομήσιμο και ευρίσκεται σε απόσταση 1000 μ. από τη θάλασσα, 5) ένα οικόπεδο επιφάνειας 628,845 τ.μ. που βρίσκεται στη θέση «________ » περιοχής ________ νήσου Τήλου Δωδεκανήσου με τις υπάρχουσες εντός αυτού ισόγειες αποθήκες εκ των οποίων η μία έχει επιφάνεια 58,88 τ.μ. και η άλλη 18,60 τ.μ. που συνορεύει γύρωθεν με δημοτικό δρόμο και πέραν αυτού παραλία, με έτερη ιδιοκτησία του κληρονομούμενου ________ ________ , με ιδιοκτησία ________  _______, με ιδιοκτησία ________ ________ και με ιδιοκτησία ________ ________ , όπως το ακίνητο αυτό απεικονίζεται με τα στοιχεία γωνιών «Α,Β,Γ,Δ,Ε,Ζ,Η,Θ,Ι,Κ,Α» στο από Νοεμβρίου 2011 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονα Μηχανικού Νικολάου Β. Φαρμασώνη, το οποίο περιήλθε στην κυριότητα, νομή και κατοχή του αποβιώσαντος δυνάμει της με αριθμό 600/1988 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, το οποίο ευρίσκεται εντός των ορίων του δημοτικού διαμερίσματος ________ Τήλου και έχει πρόσωπο σε δημοτική οδό και ευρίσκεται σε απόσταση 10 μ. από τη θάλασσα, 6) ένα ερασιτεχνικό σκάφος με άδεια εκτέλεσης πλοίων και αλιείας της Λιμενικής Αρχής Ρόδου με το όνομα «________ » με αριθμό νηολογίου Λιμεναρχείου Ρόδου Λ.Ρ. 3912 μήκους 4,80 μ. και πλάτους 1,80 μ. μηχανοκίνητο με μηχανή εργοστασίου κατασκευής ________ με ανώτατο αριθμό επιβατών 5, 7) πεντακόσια εξήντα (560) πρόβατα, 8) τετρακόσιες τριάντα (430) αίγες. Ο ________ ________ του ________  και της ________ , κατά το χρόνο θανάτου του, άφησε την 8753/5- 10-2011 δημόσια διαθήκη του, που συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Ρόδου, Ζωής Μηνάτση – Ζέρβα και δημοσιεύτηκε νόμιμα με την 560/8-3-2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, δυνάμει της οποίας όρισε επιλέξει τα εξής : «Εγκαθιστώ αποκλειστικό κληρονόμο τον αδερφό μου ________ ________  του ________  και της ________ και του αφήνω αποθήκη με το χωράφι και όλη την περιοχή που βρίσκεται στη θέση Ασώματος περιοχή Μικρό Χωριό νήσου Τήλου Δωδεκανήσου όσης έκτασης κι αν είναι. Το χωράφι είναι περίπου 7.000 τ.μ. Αφήνω επίσης στον αδελφό μου ________ όλη την υπόλοιπη κινητή και ακίνητη περιουσία μου εκτός από το σπίτι μου στα ________ Τήλου που θα το κρατήσω. Την διαθήκη αυτή θέλω να τη σεβαστούν όλοι γιατί ο αδερφός μου ο ________ με πρόσεχε πάντα και ξέρω ότι θα με φροντίζει όσο ζω. Μετά το θάνατό μου, εκτός από το σπίτι που το κρατάω όλη την υπόλοιπη κινητή και ακίνητη περιουσία μου να την πάρει ο ________ και να την κάνει ό, τι θέλει αυτός». Όμως με τις φράσεις «εκτός από το σπίτι μου στα ________ Τήλου που θα το κρατήσω» και «εκτός από το σπίτι μου που το κρατάω», με το οποίο ο διαθέτης αφήνει στον ενάγοντα την «υπόλοιπη κινητή και ακίνητη περιουσία του» εκτός του προαναφερθέντος σπιτιού του, δημιουργείται ασάφεια ως προς την ακριβή βούλησή του για την τύχη του δικαιώματος επί του συγκεκριμένου στοιχείου της κληρονομιάς του. Η εν λόγω ασάφεια έγκειται στην αντίφαση αυτών των δύο επαναλαμβανόμενων φράσεων με το όλο περιεχόμενο της διαθήκης, σύμφωνα με το οποίο, ο διαθέτης εγκαθιστά μεν στον ενάγοντα αποκλειστικό κληρονόμο σε όλη την υπόλοιπη κινητή και ακίνητη περιουσία του, εκτός από το σπίτι που το κρατάει ο ίδιος, ώστε να ανακύπτει η ανάγκη ερμηνείας της διαθήκης για την αναζήτηση της πραγματικής βούλησης του κληρονομουμένου σχετικά με το κρίσιμο αυτό θέμα. Η παράλειψη αναφοράς στην επίμαχη διαθήκη αν εντός της καταληφθείσας στον ενάγοντα κινητής και ακίνητης περιουσίας του περιλαμβάνεται και η οικία στην οποία ο διαθέτης διέμενε, αποτελεί σύμφωνα με την υπό στοιχείο I νομική σκέψη, ασάφεια της διαθήκης αυτής, η οποία καθιστά αναγκαία την ερμηνεία της, προκειμένου να διαπιστωθεί, αν προκύπτει θέληση του διαθέτη να περιορίσει τον τιμηθέντα ενάγοντα στο σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας του, με εξαίρεση την οικία του, ώστε ως προς αυτή να χωρήσει η εξ αδιαθέτου διαδοχή και υπέρ των εναγομένων ή αν η βούληση του διαθέτη ήταν να εγκαταστήσει τον ενάγοντα μοναδικό του κληρονόμο στο σύνολο της κληρονομιαίας περιουσίας ου ανεξαιρέτως. Η ερμηνεία αυτή θα γίνει, σύμφωνα με την ίδια νομική σκέψη, με προσφυγή τόσο σε αυτό καθαυτό το κείμενο της ερμηνευόμενης διαθήκης, όσο και σε εκτός του κειμένου της διαθήκης, αλλά και σε προκύπτοντα από τις αποδείξεις περιστατικά. Από τη δέουσα ερμηνεία της διαθήκης προκύπτει ότι η αληθής βούληση του διαθέτη αναφορικά με την οικία του στα ________ Τήλου Δωδεκανήσου ήταν να χωρήσει ως προς αυτή η εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή και να ρυθμίσει με διαθήκη την τύχη της υπόλοιπης κληρονομιαίας περιουσίας του, με τρόπο ώστε κληρονόμος αυτής να καταστεί ο ενάγων αδελφός του, χωρίς ωστόσο σε αυτή να περιλαμβάνεται η οικία του. Ο διαθέτης με τη δημόσια διαθήκη του διαφοροποιεί τη βούλησή του ως προς την τύχη της οικίας του και καθορίζει με αυτή ρητώς το ιδιοκτησιακό καθεστώς αυτής, για το οποίο θα επέλθει δυνάμει της βούλησής του η εξ αδιαθέτου διαδοχή, ήτοι συγκληρονόμοι της οικίας του πρέπει να καταστούν και οι εναγόμενοι, που είναι ανίψια του. Τον δε αδελφό του ενάγοντα, ________ ________ , τον εγκαθιστά αποκλειστικό κληρονόμο στην καταληφθείσα κινητή και ακίνητη περιουσία του κατά το χρόνο θανάτου του, εξαιρώντας ρητά ωστόσο την οικία του. Η παράλειψη του διαθέτη να αναφέρει ρητώς ότι για την οικία του θα χωρήσει η εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή ή να κάνει ρητή μνεία τιμώντας και τους εναγομένους, ως συγκληρονόμους από κοινού με τον ενάγοντα στο ως άνω κληρονομιαία ακίνητο, οφείλεται σε παραδρομή και όχι σε εκ μέρους του διαθέτη αποκλεισμό των δύο ως άνω κληρονόμων του από το ανωτέρω ακίνητο, ούτε βεβαίως σε επιθυμία του να καταλήξει αυτό αποκλειστικά στον ενάγοντα. Το εν λόγω ερμηνευτικό συμπέρασμα συνάγεται ιδίως από τα ακόλουθα: 1) Η επανάληψη της φράσης δύο φορές στο κείμενο της διαθήκης «εκτός από το σπίτι μου στα ________ Τήλου που θα το κρατήσω» και «εκτός από το σπίτι μου που το κρατάω», υποδηλώνει την αγωνία του να μην εγκατασταθεί σε αυτή ο ενάγων αποκλειστικά, γι1 αυτό και το επαναλαμβάνει, προκειμένου να δώσει σε αυτό ιδιαίτερη έμφαση, ώστε να διαφοροποιηθεί από την υπόλοιπη κινητή και ακίνητη, περιουσία, που καταλείπει στον ενάγοντα. 2) Αναφέρει ότι την επιθυμία του αυτή, που εκφράζεται με τη διαθήκη για την εγκατάσταση του αδελφού του στην κινητή και ακίνητη περιουσία, που με τον τρόπο του αυτός καθορίζει ποια είναι και σε ποια στοιχεία της θα εγκατασταθεί, οφείλουν να τη σεβαστούν οι πλησιέστεροι συγγενείς του, εννοώντας τους εναγομένους, λόγω της φροντίδας που έλαβε στα τελευταία χρόνια της ζωής του από τον αδελφό του ενάγοντα. 3) Οι σχέσεις του διαθέτη με τα ανίψια του, τους εναγομένους, παιδιά της αδελφής του ________ ς, συζ. ________  ________ , ήταν- όπως αποδεικνύεται τόσο από τις προσκομιζόμενες μετ’ επίκλησης φωτογραφίες που επισυνάπτονται και στην υπό κρίση αγωγή αλλά και σύμφωνα με όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες ανταπόδειξης, των οποίων η γνώση κρίνεται πειστική, λόγω του ότι αποτελούν το ευρύτερο συγγενικό περιβάλλον του διαθέτη και ως εκ τούτου ήταν σε θέση να γνωρίζουν τις επιθυμίες του διαθέτη, λόγω της άμεσης συναναστροφής τους με αυτόν- σχέσεις αμοιβαίας αγάπης, σεβασμού, στοργής, ενδιαφέροντος και συμπαράστασης, ώστε δεν υπήρχε λόγος να θέλει να τους αποκλείσει από το κληρονομικό τους δικαίωμα επί της αναφερόμενης στη διαθήκη οικίας και να προτιμά να εγκαταστήσει σε ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία της ως αποκλειστικό κληρονόμο τον ενάγοντα, 4) Η ρητή εξαίρεση της οικίας από τη διαθήκη του κληρονομούμενου, ενδεχομένως να οφείλεται και στα ηθικά ελατήρια δεδομένου ότι η οικία αυτή αποτέλεσε την πατρική οικία, όπου μεγάλωσε με τα αδέλφια του, τον ενάγοντα και την αδελφή του, ________ , συζ. ________  ________ , και ως ένδειξη σεβασμού, και ευγνωμοσύνης στην μητέρα των εναγομένων και αδελφή του που τον ανέθρεψε σε παιδική ηλικία, (10 ετών), όταν οι γονείς τους χάθηκαν στον πόλεμο το έτος 1944 αλλά και για τις φροντίδες και περιποίησης που εκείνη του έδειχνε τα καλοκαίρια που έρχονταν με την οικογένειά της και διέμεναν στο νησί της Τήλου αλλά και μεταγενέστερα όταν εγκαταστάθηκε μετά τη συνταξιοδότησή της με το σύζυγό της στον τόπο καταγωγής της, στην Τήλο, όπου και διέμενε μέχρι το θάνατό της. Το ίδιο εξάλλου συνάγεται και από την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, σύμφωνα με τα οποία, είθισται τα αδέλφια, αποτίοντας «φόρο τιμής» στα μεγαλύτερα αδέλφια τους, που τους αναλαμβάνουν την ανατροφή και με το μεγάλωμα τους, να καταλείπουν μέρος της πατρικής τους οικίας. Συνεπώς, με τη διαθήκη του ο κληρονομούμενος ρητώς όρισε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εν λόγω οικίας, με σκοπό και οι εναγόμενοι να καταστούν συγκληρονόμοι αυτής, λόγω του ότι η οικία αυτή αποτέλεσε την πατρική οικία της μητέρας τους. 5) Στο κείμενο της επίμαχης προς τον ενάγοντα διαθήκης του, ο διαθέτης ονομάζει αυτόν «αποκλειστικό κληρονόμο» του, γεγονός που σημαίνει ότι θεωρούσε αυτόν ως έχοντα κληρονομικό δικαίωμα στην περιουσία του, την οποία ωστόσο πιο κάτω εξειδικεύει με τη χρήση της λέξης «και», που εν προκειμένω από τη γραμματική διατύπωση χρησιμοποιείται επεξηγηματικά προκειμένου να προσδιορίσει επακριβώς σε ποια περιουσιακά στοιχεία τον εγκαθιστά αποκλειστικό κληρονόμο. Στη συνέχεια με τη χρήση της λέξης «επίσης» συνεχίζει να εξειδικεύει ποια είναι τα επιπλέον κληρονομιαία στοιχεία στα οποία τον εγκαθιστά κληρονόμο, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στις σχέσεις αγάπης του ίδιου και με τον τιμηθέντα, εξαιρώντας αυτόν ρητώς την οικία του με την χρήση της λέξης «εκτός από το σπίτι μου» 6) Η χρήση της φράσης «μετά το θάνατό μου» υποδηλώνει ότι παρά τις περιορισμένες γραμματικές γνώσεις, και λόγω του επαγγέλματος του (γιδοβοσκός) και τις ανύπαρκτες νομικές του γνώσεις, αγνοούσε τον νόμιμο τρόπο μεταβίβασης ακινήτων με κληρονομική διαδοχή, αλλά αντιλαμβανόταν ότι η διαθήκη του αφορά το χρονικό διάστημα, για το μετά το θάνατό του και ότι η κληρονομιαία περιουσία κατά τον τρόπο, που την ορίζει θα περιέλθει στον ενάγοντα μετά το θάνατό του, καθώς επίσης και η οικία αυτή, για την οποία δεν ήθελε να εγκαταστήσει κληρονόμο τον ενάγοντα αλλά να χωρήσει γι’ αυτή η εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, γι’ αυτό και την εξαίρεσε ρητώς και για το λόγο αυτό γράφει στη διαθήκη του «που θα το κρατήσω», «που το κρατάω», ενώ αν ήθελε και γι’ αυτό να εγκατασταθεί αποκλειστικός κληρονόμος, θα το ανέφερε ρητώς. Αντιθέτως, ο ίδιος με τη φράση «μετά το θάνατό μου» καθορίζει επακριβώς τι θα αποτελέσει την κληρονομιαία περιουσία που εγκαθιστά τον ενάγοντα, ενώ αν επιθυμούσε να τον εγκαταστήσει κληρονόμο και στην οικία του θα ανέφερε ενδεικτικώς ότι την οικία του την κρατάει όσο βρίσκεται εν ζωή, και μετά το θάνατό του θα περιέλθει με όλη την υπόλοιπη κινητή και ακίνητη περιουσία του στον ________ , ενώ εν προκειμένω, αναφέρει σε τι ακριβώς συνίσταται η κληρονομιά που επέρχεται στον ________ . 7) Η παράλειψη αναφοράς των εναγομένων ως τιμωμένων προσώπων και (η παράλειψη) εγκατάστασης αυτών στην οικία ως συγκληρονόμων δεν σημαίνει ότι επιθυμία του ήταν να τους εξαιρέσει, αλλά λόγω των ελλιπών γραμματικών του γνώσεων και των ανεπαρκών νομικών του γνώσεων θεωρούσε ότι με το να προσδιορίσει σε ποια περιουσιακά στοιχεία εγκαθιστά κληρονόμο του τον ενάγοντα, εξαιρώντας ρητώς την οικία του από αυτά, ότι περιλαμβάνει με τον τρόπο αυτό και τους εναγομένους, εφόσον άλλοι πλησιέστεροι συγγενείς του, πλην του ενάγοντος και των εναγομένων δεν υπήρχαν. Η βασιμότητα όσων εκ των προαναφερθέντων περιστατικών βρίσκονται εκτός του κειμένου της ερμηνευόμενης διαθήκης προκύπτει από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, ενισχύεται δε από αυτό καθαυτό το κείμενο της ερμηνευόμενης διαθήκης, Κατά συνέπεια αποδεικνύεται ότι η αληθής βούληση του διαθέτη, ________ ________  του ________  και της ________ ήταν όπως το ανωτέρω τιμηθέν στη διαθήκη του πρόσωπο, ήτοι ο ενάγων, να καταστεί μοναδικός κληρονόμος του σε όλη την κληρονομιαία περιουσία του, με εξαίρεση την οικία του στα ________ της νήσου Τήλου Δωδεκανήσου, ως προς την οποία αποδείχθηκε βούληση του διαθέτη να χωρήσει η εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή. Εξ αντιδιαστολής, εξάλλου, αντίθετη βούλησή του και δη βούληση αυτού να περιέλθει όλη η κινητή και ακίνητη περιουσία του, συμπεριλαμβανομένης και της οικίας τουστον ενάγοντα από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε ιδίως για το λόγο ότι ρητά στην επίδικη διαθήκη ο διαθέτης διαφοροποιεί ρητά την τελευταία του βούληση ως προς την οικία του. Συνεπώς, σύμφωνα με την αληθή βούληση του διαθέτη, οι εναγόμενοι είναι συγκληρονόμοι της αναφερόμενης στην επίμαχη διαθήκη οικίας, στα ________ Τήλου, σε ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου, έκαστος. Επομένως, μετά το θάνατο του ________ ________  του ________ , το κληρονομικό δικαίωμα του ενάγοντος της επί της κληρονομιαίας περιουσίας του αδελφού του, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει τη συγκυριότητα ποσοστού 50% εξ αδιαιρέτου της οικίας που ευρίσκεται στα ________ Τήλου Δωδεκανήσου. Κατ’ ακολουθιάν των ανωτέρω, πρέπει η αγωγή να απορριφθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα για τους ανωτέρω λόγους και αιτίες. Ο ενάγων, λόγω της ήττας του, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα των εναγομένων (άρθρο 176 ΚΠολΔ και Παράρτημα Ν, 4194/2013), κατόπιν σχετικού αιτήματος των τελευταίων, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον ενάγοντα στα δικαστικά έξοδα των εναγομένων, ύψους τετρακοσίων (400) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ στη Ρόδο, στις 9 Ιουλίου 2020 και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕστον ίδιο τόπο, στις 27 Ιουλίου 2020, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

offices-map

Τα Γραφεία μας

Η “OΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ” ασχολείται με πάνω από 100 Νομικούς Τομείς και διατηρεί Δώδεκα (12) γραφεία σε Εννιά (9) χώρες:

Αλιεύστε την Εταιρική Παρουσίαση μας
Επικοινωνία