fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Α48/2021

 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΤΜΗΜΑ 8ο ΤΡΙΜΕΛΕΣ
ΑΚΥΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του στις 28 Σεπτεμβρίου 2011 με Δικαστές τους: Αυγερινή Λάσκαρη, Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ., Σπυρίδωνα Χαλκιόπουλο, εισηγητή, και Βασιλική Καμβασινού, Πρωτόδικες Δ.Δ. Γραμματέας ο Γεώργιος Λαμπρόπουλος, δικαστικός υπάλληλος.

Γ ι α να δικάσει την από 13 Απριλίου 2011 αίτηση ακύρωσης του _________   _________  του _________  , υπηκόου Αλβανίας, κατοίκου Κερατσινίου Αττικής, λεωφόρος _________  , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελευθέριο Φυλλαδάκη, τον οποίο διόρισε με προφορική δήλωση στο ακροατήριο κατά του Υπουργού Εσωτερικών, ο οποίος παραστάθηκε με τον δικαστικό αντιπρόσωπο του Ν.Σ.Κ. Βασίλειο Τσακίρη.

Κατά τη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε, το Δικαστήριο άκουσε: Τον εισηγητή της υπόθεσης, που διάβασε τη σχετική έκθεση, τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντος καθώς και τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

Μετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη και αφού μελέτησε τη δικογραφία και τις σχετικές διατάξεις, H κρίση του είναι η εξής:

  1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την οποία καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (σχ. τα υπ’ αριθμ. 2909522 και 1114001 Σειράς Α’ ειδικά έντυπα παράβολου) επιδιώκεται
    η ακύρωση της 319691/1-γ/15.12.2006 απόφασης του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής, με την οποία απορρίφθηκε η από 14.4.2006 ενδικοφανής προσφυγή (πρβλ. Σ.τ.Ε. 42/2011, 4038/2008) του αιτούντος κατά της 151333/4.4.2006 απόφασης του Τμήματος Αλλοδαπών Πειραιά. Με την τελευταία αυτή απόφαση, η οποία και φέρεται ως συμπροσβαλλόμενη, πλην όμως, παραδεκτός προσβαλλόμενη πράξη είναι μόνο η ως άνω απόφαση του Διευθυντή, είχε απορριφθεί η από 4.4.2006 αίτηση του αιτούντος για ανανέωση του ειδικού δελτίου ταυτότητας ομογενούς (Ε.Δ.Τ.Ο.) που κατείχε. Επίσης, με την κρίνόμενη αίτηση, ο αϊτών ζητά να του επιστραφεί το 151333/10.7.1999 Ε.Δ.Τ.Ο. που κατείχε και να του επιτραπεί να καταθέσει αίτηση για την ανανέωσή του.
  2. Επειδή, στο άρθρο 17 του ν. 1975/1991, (Φ.Ε.Κ. Α’ 184), το οποίο διατηρήθηκε σε ισχύ δυνάμει του άρθρου 72 ν. 2910/2001 (Φ.Ε.Κ. Α’91), ορίζονται τα εξής: «1. Αλλοδαπός, που επικαλείται την ιδιότητα του ομογενούς, υποχρεούται να δηλώσει τούτο κατά την παρουσίασή του στην αρμόδια προς καταγραφή αστυνομική αρχή, προσκομίζοντας και τα επίσημα έγγραφα, που αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του. 2. … 3. …4. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Εσωτερικών, Οικονομικών, Εργασίας και Δημόσιας Τάξης καθορίζονται οι προϋποθέσεις, η διάρκεια και η διαδικασία παροχής δικαιώματος εισόδου, διαμονής και εργασίας των ομογενών». Κατ’ εφαρμογή της παρ. 4 του άρθρου 17 ν. 1975/1991 εκδόθηκε αρχικός η 4000/3/10-λε’/2001 (Φ.Ε.Κ. Β’ 707) Κ.Υ.Α. και στη συνέχεια η 4000/3/10 — δ/2005 (Β’ 646) Κοινή Απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών, Εθνικής Άμυνας, Εξωτερικών, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και Δημόσιας Τάξης, με το άρθρο 8 της οποίας καταργήθηκε η προηγούμενη Υπουργική Απόφαση και στην οποία ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι: Άρθρο 1: «1. Στους ομογενείς με αλβανική ιθαγένεια που διαμένουν στην Ελλάδα χορηγείται, μετά από αίτησή τους, άδεια διαμονής ενιαίου τύπουt σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) 1030/2002, ισχύος έως δέκα (10) ετών καθώς και Ειδικό Δελτίο Ταυτότητας Ομογενούς (ΕΔΤΌ) ισόχρονης διάρκειας… 2. Τη χορήγηση των εγγράφων της προηγούμενης παραγράφου δικαιούνται και οι σύζυγοι και οι κατιόντες των ως άνω ομογενών, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής». Άρθρο 5 (όπως η παρ.  2 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 παρ. 3 της Υ.Α. 4000/3/10-νβ/2006, Φ.Ε.Κ. Β’ 583): «1. Εφόσον συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης ή ασφάλειας και ιδίως σε περίπτωση τελεσίδικης καταδίκης του αιτούντος για κακούργημα ή πλημμέλημα σε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους, η αρμόδια υπηρεσία δύναται να αρνηθεί τη χορήγηση ή την ανανέωση της άδειας διαμονής ενιαίου τύπου καθώς και του ΕΔΤΟ, με αιτιολογημένη απόφασή της, η οποία κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο. 2. Ο ενδιαφερόμενος δικαιούται, εντός 10 ημερών από την κοινοποίηση της απορριπτικής απόφασης, να ασκήσει προσφυγή, ενώπιον του κατά τόπο αρμόδιου αστυνομικού διευθυντή ή διευθυντή αλλοδαπών . 3 . … 4 . …» .
  1. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Ο αϊτών, ο οποίος γεννήθηκε το 1978, εισήλθε στην Ελλάδα κατά δήλωσή του το 1992 και του χορηγήθηκε το 151333/10.7.1999 Ε.Δ.Τ.Ο. ισχύος έως 9.7.200_2. Στη συνέχεια, υπέβαλε την από 4.4.2006 αίτηση στο τμήμα αλλοδαπών Πειραιά, προκειμένου να ανανεωθεί το Ε.Δ.Τ.Ο. που κατείχε. Ο Διοικητής του εν λόγω τμήματος, με την 151333/4.4.2006 απόφασή του απέρριψε την αίτησή του αυτή για λόγους δημόσιας τάξης καlασφάλειας και συγκεκριμένα διότι: α) Με την ΑΤ 2480/2000 απόφαση του Α Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά καταδικάστηκε σε φυλάκιση δέκα (10) μηνών για επικίνδυνη σωματική βλάβη που έλαβε χώρα την 8.4.2000 στο Πέραμα, β) την 15.7.2003 συνελήφθη από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πειραιά και σχηματίστηκε σε βάρος του δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας για κατοχή ναρκωτικών ουσιών και παράνομη οπλοφορία, γ) την__ 28.7.2004 συνελήφθη από αστυνομικούς του τμήματος ασφαλείας Περάματος και σχηματίστηκε σε βάρος του δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας για κατοχή ναρκωτικών ουσιών και διότι στερούταν άδειας οδήγησης αυτοκινήτου και δ) με την 485/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά καταδικάστηκε σε φυλάκιση δέκα οκτώ (18) μηνών για ανθρωποκτονία από αμέλεια (τροχαίο) που έλαβε χώρα την 12.11.1999 στον Πειραιά. Κατά της ως άνω απόφασης, ο αϊτών άσκησε την από 14.4.2006 ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής. Ο τελευταίος, με την 319691/1-γ/15.12.2006 απόφασή του, αφού έλαβε υπόψη ότι ο αϊτών διέπραξε τα ως άνω ποινικά αδικήματα και ότι έχει δραστηριοποιηθεί επανειλημμένα κατά της έννομης τάξης και ασφάλειας της χώρας, απέρριψε την εν λόγω διοικητική προσφυγή για λόγους δημοσίου συμφέροντος που ανάγονται στην προστασία της δημόσιας τάξης, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της 4000/3/10-δ’/2005         (Φ.Ε.Κ. Β’ 646) κοινής υπουργικής απόφασης.
  1. Επειδή, ήδη, με την κρινόμενη  αίτηση, όπως αυτή αναπτύσσεται με το από 4.10.2011   νομίμως  κατατεθέν yπόμνημα, ο αϊτών αμφισβητεί τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης και ζητά, αφενός μεν την ακύρωσή της, αφετέρου δε να του επιστραφεί το 151333/10.7.1999 Ε.Δ.Τ.Ο. που κατείχε και να του επιτραπεί να καταθέσει αίτηση για την ανανέωσή του. Ως λόγους ακύρωσης  της προσβαλλόμενης απόφασης ο αιτών προβάλλει μη νόμιμη αιτιολογία αυτής, κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης σε αντίθεση με το άρθρο 21 του Συντάγματος, άλλως υπέρβαση των άκρων ορίων της, και παράβαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και συγκεκριμένα   της αρχής της αναλογικότητας. Ειδικότερα, προβάλλει ότι η άρνηση ανανέωσης του Ε.Δ.Τ.Ο. και η συνακόλουθη απομάκρυνσή του από τη χώρα θα του επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη, αφού, βρίσκεται στην Ελλάδα από το έτος 1992 όπου και διαμένει με τους γονείς και τις δύο του  αδελφές, οι οποίοι      έχουν ήδη πολιτογραφηθεί Έλληνες πολίτες, εργάζεται και είναι Έλληνας ομογενής. Περαιτέρω, διατείνεται ότι η παρουσία   του      στη χώρα δεν είναι επικίνδυνη για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια και ότι, σε κάθε περίπτωση,  κατά το  χρόνο τέλεσης των ανωτέρω παραβάσεων ήταν νεότατος και έχει μετανοήσει. Στη συνέχεια, ο αϊτών αναφέρει ότι οι ποινές φυλάκισης που του επιβλήθηκαν με την 2886/2002 απόφαση του Β” Τριμελούς Πλημμελειοδικείου  Πειραιά,  η οποία κατέστη τελεσίδικη με την 485/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιά, και με την 2480/2000 απόφαση του Α’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου  Πειραιά  η οποία  κατέστη  τελεσίδικη με την 1208/2000 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιά είχαν μετατραπεί σε χρηματικές ποινές τις οποίες και εξαγόρασε, ενώ, επίσης, εξαγόρασε και την ποινή που του επιβλήθηκε με την ΑΜ18586/2004 απόφαση του Α’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά για τις πράξεις που τέλεσε στις 28.7.2004, μετά δε την εξαγορά των ποινών αυτών δεν απασχόλησε πάλι τις Αρχές και ως εκ τούτου η επί μακράν υποδειγματική συμπεριφορά του δεν τελεί σε αναλογία και αναγκαιότητα με την προσβαλλόμενη πράξη · επιπροσθέτως δε διατείνεται ότι οι δικογραφίες για τις πράξεις που τέλεσε στις 15.7.2003 και στις 28.7.2004 τέθηκαν στο αρχείο. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του ο αϊτών προσκομίζει και επικαλείται,                     μεταξύ            άλλων:  α)         την Φ. 89973/78768/2007/1.4.2008 ανακοίνωση πολιτογράφησης του Β’ τμήματος ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών, με την οποία έγιναν δεκτές οι από 14.9.2000 αιτήσεις πολιτογράφησης των γονέων του, β) το 55012/22.11.2010 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου Κερατσινίου Αττικής από την οποία προκύπτει ότι οι γονείς του απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια στις 23.7.2008 και ότι έχουν άλλα δύο θήλυ τέκνα, γ) το 1.624/18.5.2006 συμβόλαιο αγοροπωλησίας οριζόντιας ιδιοκτησίας της Συμβολαιογράφου Πειραιά Σταυρούλας Παύλου Λαγιάκου, από το οποίο προκύπτει ότι ο πατέρας του αιτούντος αγόρασε ένα διαμέρισμα επιφάνειας 69,13 τετραγωνικών μέτρων στο Κερατσίνι επί της Λεωφόρου _________  , δ) εκκαθαριστικά σημειώματα οικονομικών ετών 2002 και 2004, από τα οποία προκύπτει ότι είχε εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες 526.992 δρχ. και 14.707,69 ευρώ αντίστοιχα, ε) την από 2.6.2008 βεβαίωση του _________  _________  του _________  , από την οποία προκύπτει ότι ο αϊτών εργαζόταν στην τεχνική εταιρία «_________   & ΣΙΑ Ο.Ε.», στ) την από 10.12.2010 υπεύθυνη δήλωση του Χαράλαμπου Μπότσαρη, από την οποία προκύπτει ότl διαθέτει τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις και ικανότητες στα εσκαπτικά μηχανήματα, ζ) το 7983/24.11.2000 έγγραφο του Εισαγγελέα Εφετών Πειραιά, από το οποίο προκύπτει ότι εξαγόρασε την ποινή των 10 μηνών που του επιβλήθηκε με την 2480/2000 απόφαση του Α’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, η) το 5399/5.5.2011 πιστοποιητικό του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πειραιά σύμφωνα με το οποίο «… σχετικά με την ΑΒΜ Φ.03/1995 ποινική δικογραφία κατά του _________  (επ) _________   (ον) του ______, είχε προσδιοριστεί για την 8.11.2005, αποσύρθηκε δυνάμει του Ν. 3346/05 και ανακλήθηκε η αρχειοθέτηση (απόσυρση) της κατ’ αρθ. 31 παρ. 1, 3 Ν. 3346/05 για να επαναπροσδιοριστεί πλην όμως δεν εντοπίσαμε κανένα καινούριο στοιχείο για την περαιτέρω πορεία της», θ) την AM 18586/2004 απόφαση του A’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος γ ια προμήθεια ναρκωτικών προς ιδία χρήση παρά μη τοξικομανούς και κατοχή ναρκωτικών προς ιδία χρήση παρά μη τοξικομανούς, πράξεις που τελέστηκαν στο Πέραμα και στον Ασπρόπυργο στις 28.7.2004 και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης 2 μηνών και 15 ημερών, ενώ έγινε μετατροπή της φυλάκισης σε χρηματική ποινή προς 4,40 ευρώ για κάθε ημέρα φυλάκισης, l) την 24201/26.1.2006 πράξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά με την οποία η προαναφερόμενη /απόφαση τέθηκε στο αρχείο δυνάμει του άρθρου 32 παρ. 1 και 2 του ν. 3346/2005 και ια) την από 1.4.2011 αίτηση προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας για απονομή χάριτος ή μετριασμού των πιο πάνω ποινών που του επιβλήθηκαν και την άρση των απορρεουσών από αυτές εννόμων συνεπειών.
  1. Επειδή, η άρνηση της Διοίκησης να ανανεώσει το Ε.Δ.Τ.Ο. του αιτούντος, είχε ως έρεισμα το γεγονός ότι αυτός παρουσίασε επανειλημμένως παραβατική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να καταδικασθεί τρεις φορές από τα ποινικά δικαστήρια, την πρώτη τελεσιδίκως σε φυλάκιση 18 μηνών για ανθρωποκτονία από αμέλεια (τροχαίο), τη δεύτερη τελεσιδίκως σε φυλάκιση 10 μηνών για επικίνδυνη σωματική βλάβη και την τρίτη σε φυλάκιση 2 μηνών και 15 ημερών για προμήθεια και κατοχή ναρκωτικών ουσιών προς ιδία χρήση παρά μη τοξικομανούς. Περαιτέρω, το γεγονός ότι η δικογραφία βάσει της οποίας ο αϊτών καταδικάστηκε με την ΑΜ18586/2004 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά σε φυλάκιση 2 μηνών και 15 ημερών και τέθηκε στο αρχείο, σύμφωνα με την παρ. 1 και 2 του άρθρου 32 του ν. 3346/2005 (Φ.Ε.Κ. Α’ 140), δεν θίγει τον αξιόποινο χαρακτήρα της πράξης για την οποία παραπέμφθηκε στην Ποινική Δικαιοσύνη, αφού η τοποθέτηση της υπόθεσης στο αρχείο δεν συνεπάγεται κατά τις πιο πάνω διατάξεις την εξαφάνιση της καταδικαστικής απόφασης παρά μόνο τη μη εκτέλεσή της, ενώ την επικινδυνότητά του αιτούντος δεν αναιρεί ούτε το γεγονός ότι οι ως άνω ποινές που του επιβλήθηκαν δεν ήταν ιδιαιτέρως υψηλές καθώς και το ότι μετατράπηκαν σε χρηματικές ποινές και εξαγοράστηκαν. Εξάλλου, ο αϊτών έχει επανειλημμένα οδηγηθεί ενώπιον της Ποινικής Δικαιοσύνης, αγνοώντας την πολύχρονη παρουσία του ιδίου και της οικογένειάς του στην Ελλάδα και άρα, συντρέχουν στην προκειμένη περίπτωση ενόψει της φύσης των αδικημάτων και του ύψους των επιβληθεισών ποινών, λόγοι δημόσιου συμφέροντος (Σ.τ.Ε. 42/2011, 3948/2007), που αποκλείουν ανανέωση του Ε.Δ.Τ.Ο. που κατείχε, γεγονός το οποίο προκύπτει και από το σώμα της προσβαλλόμενης πράξης η οποία έχει τη νόμιμη και επαρκή αιτιολογία που απαιτεί η διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 της προαναφερόμενης υπουργικής απόφασης. Συνεπώς, ο προβαλλόμενος λόγος ακύρωσης περί πλημμελούς αιτιολογίας της προσβαλλόμενης πράξης πρέπει να απσρριφθεί ως νόμω αβάσιμος. Ακολούθως, ο λόγος περί κακής χρήσης της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης σε αντίθεση με το άρθρο 21 του Συντάγματος, άλλως υπέρβαση των ορίων της, και παράβαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και συγκεκριμένα της αρχής της αναλογικότητας είναι επίσης απορριπτέος ως νόμω αβάσιμος, προεχόντως διότι στην προκειμένη περίπτωση υφίστανται λόγοι δημόσιας τάξης, που επιβάλλουν στη Διοίκηση τη μη ανανέωση του Ε.Δ.Τ.Ο. του αιτούντος. Τέλος, αλυσιτελώς προβάλλεται ο λόγος περί ανεπανόρθωτης βλάβης του αιτούντος από την εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης, αφού η τελευταία        εκδίδεται ανεξάρτητα από τυχόν πρόκληση βλάβης σ’ αυτόν. Ενόψει αυτών και δεδομένου ότι δεν προβάλλονται άλλοι λόγοι κατά της προσβαλλόμενης πράξης, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή εκδόθηκε νόμιμα.
  1. Επειδή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση ακύρωσης πρέπει να απορριφθεί και το παράβολο που καταβλήθηκε να καταπέσει υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρο 36 παρ. 4 του π. δ. 18/1989) . Τέλος, το Δικαστήριο, εκτιμώντας τις περιστάσεις, απαλλάσσει τον αιτούντα από τη δικαστική δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρο 39 παρ. 1 εδ. β’ του ως άνω π.δ.)

 

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Απορρίπτει την αίτηση.

Διατάσσει την κατάπτωση του καταβληθέντος παραβόλου υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου.

Απαλλάσσει τον αιτούντα από τη δικαστική δαπάνη του  Ελληνικού Δημοσίου.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στον Πειραιά, στις 12-10-2011 καl η απόφαση δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου στις 31-10-2011.

 

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                     Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ
ΑΥΓΕΡΙΝΗ ΛΑΣΚΑΡΗ          ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

offices-map

Τα Γραφεία μας

Η “OΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ” ασχολείται με πάνω από 100 Νομικούς Τομείς και διατηρεί Δώδεκα (12) γραφεία σε Εννιά (9) χώρες:

Αλιεύστε την Εταιρική Παρουσίαση μας
Επικοινωνία