fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

 ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΩΝ

 Αριθμός Αποφάσεως 1410/2014
αριθμός κατάθεσης αγωγής: 2042/2013
αριθμός κατάθεσης αγωγής: 1947/2013

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
( Ειδική διαδικασία διατροφών- επιμέλειας)


ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή, Ασπασία Αλβανού, Πρωτόδικη, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Πειραιά και τη Γραμματέα Κρυσταλλία Κριμιζά.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, την 4η Δεκεμβρίου 2013, για να δικάσει τις κάτωθι υποθέσεις, με αντικείμενο επικοινωνία- επιμέλεια ανηλίκου – διατροφή, μεταξύ:

Α. ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: __________ __________  του __________ , κατοίκου Κορυδαλλού, ο οποίος παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Βαλεντίνης Μέτου.

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: __________ __________ του __________ , εν διαστάσει συζύγου __________ __________ , ατομικά και ως ασκούσα τη γονική μέριμνα και την προσωρινή επιμέλεια του ανήλικου τέκνου __________ , κατοίκου Κορυδαλλού, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Παναγιώτη Παυλάκου.

Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 6-3-2013 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 2042/2013 αγωγή του, η οποία προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 12-6-2013 και μετά από αναβολή για αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.

Β. ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: __________ __________ του __________ , ατομικά και ως ασκούσα την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου __________ , κατοίκου Κορυδαλλού, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Παναγιώτη Παυλάκου

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: __________ __________  του __________ , κατοίκου Κορυδαλλού, ο οποίος παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Βαλεντίνης Μέτου.

Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 1.03.2013 αγωγή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό καταθέσεως 1947/4-3-2013 η οποία προσδιορίστηκε αρχικά για την δικάσιμο της 29.5.2013 και γράφτηκε στο πινάκιο και κατόπιν αναβολής για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως οι πληρεξούσιοι δικηγόροι ανέπτυξαν και προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις.

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Φέρονται προς συζήτηση στην ίδια πιο πάνω αναφερόμενη δικάσιμο η από 6-3-2013(αριθ. εκθ. κατ. 2042/2013) αγωγή επικοινωνίας με ανήλικο τέκνο και η από 1-3-2013(αρ.κατ. 1947/4-3-2013) αγωγή επιμέλειας και διατροφής ανηλίκου τέκνου, οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους πρόδηλης σχέσης και συνάφειας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 246 του ΚΠολΔ, αφού υπάγονται στην ίδια διαδικασία και διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης

Όταν ο εναγόμενος δεν εναντιώνεται στην αγωγή θα πρέπει να προσεχθεί ποιο είναι εκείνο το στοιχείο της αγωγής, το οποίο παραδέχεται. Όπως είναι γνωστό δύο είναι τα βασικά στοιχεία της αγωγής, δηλ. αφενός μεν το επίδικο δικαίωμα, αφετέρου δε τα παραγωγικά γεγονότα αυτού του δικαιώματος Αντιστοίχως και ο εναγόμενος ενδέχεται να παραδέχεται είτε μόνο την συνδρομή της προϋποθέσεως γένεσης του επιδίκου δικαιώματος, είτε αυτό τούτο το δικαίωμα, περί του οποίου ο ενάγων ζητεί ένδικο προστασία. Δηλ. επεκτείνεται όχι μόνο στα πραγματικά γεγονότα αλλά και στο νόμω βάσιμο της αγωγής . Στην πρώτη περίπτωση ο εναγόμενος προβαίνει σε ομολογία (άρθ. 352 ΚΠολΔ), ενώ στην δεύτερη σε αποδοχή (άλλως αναγνώριση) της αγωγής, (άρθ. 298 ΚΠολΔ’ ΑΠ 1057/81 ΒΝ Τόμος Α,Β 438, σελ. 301). Κατά το άρθρο 298 Κ.Πολ.Δικ. ο εναγόμενος μπορεί να αποδεχθεί την αγωγή αναγνωρίζοντας ολικά ή μερικά το δικαίωμα που έχει ασκηθεί με αυτήν, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις κατά το ουσιαστικό δίκαιο, στην περίπτωση δε αυτή εκδίδεται απόφαση σύμφωνα με την αποδοχή. ( ΕφΑΘ 3194/96 ΝοΒ 1996 846, ΕφΑΘ 5036/95 ΕλλΔνη 1996 1086). Για να επέλθουν όμως τα αποτελέσματα αυτά της αποδοχής πρέπει ο αποδεχόμενος να έχει την εξουσία διάθεσης του επιδίκου αντικειμένου, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει όταν η επίδικη έννομη σχέση ρυθμίζεται από κανόνες αναγκαστικού δικαίου, όπως π.χ. συμβαίνει σε περίπτωση αγωγής διαζυγίου, ακύρωσης γάμου, Λύσης υιοθεσίας κλπ., στις οποίες η αποδοχή δεν είναι έγκυρη και κατ ακολουθία δεν ασκεί την πιο πάνω έννομη επιρροή (Βαθρακοκοίλης ο.π. αριθ. 8). Στην ίδια περίπτωση, ενόψει του ανωτέρω λεπτομερώς εκτεθέντος αντικειμένου της σχετικής δίκης, υπάγονται και οι διαφορές που αφορούν στην άσκηση της γονικής μέριμνας ( ΕφΑΘ 3743/1996 ΕλλΔνη 1998 386) καθώς και η επί της διατάξεως του άρθρου 1520 ΑΚ στηριζομένη αγωγή περί ρυθμίσεως από το δικαστήριο του δικαιώματος επικοινωνίας του μη ασκούντος την επιμέλεια γονέως μετά του ανηλίκου τέκνου του, αφού οι διάδικοι γονείς στερούνται της εξουσίας διαθέσεως των ως άνω δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα οι οποιεσδήποτε συμφωνίες τους να μη δεσμεύουν το δικαστήριο στο μέτρο που δεν βρίσκονται σε αρμονία με το αληθές συμφέρον του ανηλίκου και τα εν λόγω δικαιώματα να μη μπορούν να είναι αντικείμενο δικαστικού συμβιβασμού (ΕφΑΘ1461/1997 ΕλλΔνη 38, 868, Βαθρακοκοίλης, Οικογεν. Δίκαιο άρθρο 1520 σελ. 612 επομ., 615), ούτε ο εναγόμενος γονέας να μπορεί να αποδεχθεί την αγωγή(ΕφΑΘ3743/1996 ΕΛΛΔνη 39, 386 επομ. ιδία σελ. 391 και εκεί παραπομπές). Συνεπώς και σε περίπτωση ακόμη αποδοχής της σχετικής αγωγής από τον άλλο γονέα προβαίνει το δικαστήριο σε ουσιαστική διερεύνηση της και ρυθμίζει τον τρόπο άσκησης των δικαιωμάτων αυτών, όπως επιβάλλεται από το αληθές συμφέρον του τέκνου, προασπιστής και θεματοφύλακας του οποίου(αληθούς συμφέροντος) ορίζεται, από την ανωτέρω διάταξη, καθώς και από το εν γένει πλέγμα των διατάξεων, που ρυθμίζουν τα της άσκησης του δικαιώματος της γονικής μέριμνας του ανηλίκου και των μερικότερων εξουσιών αυτής των άρθρων 1510-1518 ΑΚ, το δικαστήριο, που, όπως λέχθηκε, δεν δεσμεύεται από τον προτεινόμενο με την γενόμενη αποδεκτή αγωγή τρόπο και δύναται να καταλήξει και σε εντελώς διαφορετική απόφαση(ΕφΛαρ 189/2003 Δικογραφία 2003 272, ΕφΑΘ 1461/1997 ΕλλΔνη 1997 868, ΕφΑΘ 3743/96 ΕλλΔνη 1998 387).

Με την υπό κρίση από 6-3-2013 αγωγή, ο ενάγων ζητεί, να ρυθμισθεί το δικαίωμά του της προσωπικής επικοινωνίας του με τον ανήλικο υιό του, του οποίου δεν ασκεί την επιμέλεια του προσώπου του και διαμένει με την εναγομένη-μητέρα του, κατά τον ειδικότερο τρόπο που διευκρίνισε και διόρθωσε παραδεκτώς με τις έγγραφες προτάσεις του που παραπέμπουν στη δήλωση της πληρεξούσιας του δικηγόρου του, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως (άρθρο 224 ΚΠολΔ). Επίσης ζητεί να απειληθεί κατά της εναγομένης χρηματική ποινή 1000 ευρώ και προσωπική κράτηση τριών μηνών για κάθε παράβαση των διατάξεων της απόφασης που θα εκδοθεί, να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η απόφαση και να καταδικασθεί αυτή στη δικαστική του δαπάνη. Με τέτοιο περιεχόμενο και αιτήματα η υπό κρίση αγωγή αρμόδια και παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου(άρθ.16 αρ. 10, 17 παρ.1 και 22 του ΚΠολΔ) κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 παρ. 1, 667, 670, 671 παρ. 1-3, 672-676 του ΚΠολΔ (άρθρα 681Β’ΚΠολΔ), εφαρμοζομένων στην περίπτωση β’ του άρθρου 681Β παρ.1 και των άρθρων 598, 600, 601, 605, 606, 744 και 759 παρ.3 ΚΠολΔ (βλ. άρθρο 681Γ παρ. 1 εδ. α’ ΚΠολΔ). Είναι νόμιμη και στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1520 ΑΚ, 908, 910, 950 παρ.2, 947 και 176 του ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω για να κριθεί αν είναι βάσιμη και από ουσιαστική άποψη, δεδομένου ότι(όσο αφορά το παραδεκτό της συζητήσεως), η κατ’ άρθρο 681Γ παρ. 2 ΚΠολΔ, απόπειρα συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς εκ μέρους του Δικαστηρίου, με τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους πέτυχε, ενώ δεν αποτελεί κώλυμα για την πρόοδο της δίκης η παράλειψη υποβολής εκθέσεως κοινωνικής έρευνας, σύμφωνα με το ίδιο ως άνω άρθρο του ΚΠολΔ (όπως τροπ. με το ν. 2446/96 και ν. 2521/97), καθόσον για την τήρηση της προδικασίας αυτής, απαιτείται η, κατά τα άρθρα 49 επ. του ν.2447/1996, ίδρυση των, κατά Πρωτοδικείο, Κοινωνικών Υπηρεσιών που θα λειτουργούν ως αυτοτελείς αποκεντρωμένες υπηρεσίες. Έως όμως την έκδοση των σχετικών προεδρικών διαταγμάτων η τήρηση της πιο πάνω προϋπόθεσης ατονεί και έτσι δε δημιουργείται απαράδεκτο (ΕφΑΘ 2105/2000 ΕλλΔνη 42.177, ΕφΑΘ 1898/2000 ΕλλΔνη 42.455).

Με την υπό κρίση από 1-3-2013 αγωγή η ενάγουσα, μετά από α) τη νομότυπη παραίτησή της από το αίτημα της καταβολής μηνιαίας διατροφής για την ίδια ατομικά, β) το νομότυπο περιορισμό του αγωγικού αιτήματος διατροφής του ανηλίκου τέκνου σύμφωνα με τα άρθρα 223, 295 παρ.1 εδ.β’ και 297 του ΚΠολΔ, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της που καταχωρήθηκε στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού του Δικαστηρίου, ζητεί από την ιδιότητα με την οποία παρίσταται, α) να ανατεθεί σ’ αυτήν οριστικά η άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του ανήλικου υιού της, που υιοθέτησε με τον εναγόμενο-εν διαστάσει σύζυγό της, β) να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της προκαταβάλλει την πρώτη εκάστου μηνός διατροφή σε χρήμα ποσού 780 ευρώ για λογαριασμό του ως άνω ανηλίκου, για χρονικό διάστημα δύο ετών από την επίδοση της αγωγής, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφλησή τους, επειδή ο ανήλικος αδυνατεί να αυτοδιατραφεί από δικά του εισοδήματα από την περιουσία του ή από το προϊόν της εργασίας του γ) να απειληθεί κατά του εναγομένου προσωπική κράτηση ενός μήνα και πρόστιμο 300 ευρώ, για κάθε παράβαση της εκδοθησομένης απόφασης και να καταδικασθεί ο εναγόμενος στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης, πέραν των προκαταβλητέων εξόδων. Με τέτοιο περιεχόμενο και αίτημα, η αγωγή, για την οποία έχει καταβληθεί το απαιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου, που αναλογεί στο αντικείμενο της διαφοράς με τις ανάλογες προσαυξήσεις υπέρ τρίτων (βλ. τα υπ’ αριθμ. 187470, 327663 και 579598 Σειρά Α’ αγωγόσημα μετά του επικολληθέντος ενσήμου υπέρ του ΤΠΔΠ και ΤΝ) αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπον (άρθρα 17 παρ. 1 και 22 ΚΠολΔ) και παραδεκτώς φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την προκειμένη ειδική διαδικασία των άρθρων 666 επ και 681 Β’ ΚΠολΔ και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 340, 345, 1390, 1485, 1486, 1487 εδ.2, 1489 παρ. 2, 1493, 1496 εδ.1,1510-1512, 1514, 1516 παρ.2, 1518 του ΑΚ και 907, 910 αριθμ. 10, 179 του ΚΠολΔ, εκτός από το παρεπόμενο αίτημα της κήρυξης της απόφασης προσωρινά εκτελεστής ως προς την ανάθεση σ’αυτήν (ενάγουσα) της επιμέλειας του προσώπου του ανηλίκου, αφού η απόφαση ανάθεσης επιμέλειας είναι διαπλαστική και ως εκ τούτου δεν κηρύσσεται προσωρινά εκτελεστή και τα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης αποκλείονται (ΕφΑΘ 286/1994 ΕλλΔ/νη 1994.1376, ΕφΑΘ 3702/1986 ΕλλΔ/νη 1986.706, ΕφΠειρ443/1981 ΕλλΔ/νη 1983.117, Κεραμέας/Κονδύλης/Νίκας, ΕρμΚΠΟΛΔ, άρθρο 907, αρ,3. σελ.1721), καθώς και του αιτήματος να απειληθεί προσωπική κράτηση και χρηματική ποινή τα οποία προσήκουν σε έμμεση εκτέλεση. Περαιτέρω για το παραδεκτό της συζήτησης της υπό κρίση αγωγής ((ΕφΠειρ 846/2004 Δνη 2005.503, ΕφΑΘ 2105/2000 ΕλλΔνη 2001.177), τηρήθηκε η νόμιμη προδικασία στο ακροατήριο του Δικαστηρίου για απόπειρα συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς, όσον αφορά το αίτημα περί αναθέσεως της άσκησης της επιμέλειας του προσώπου του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων οριστικά στην ενάγουσα μητέρα, ενώ περαιτέρω έχουν προκαταβληθεί από τον εναγόμενο σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 173 παρ.4 του ΚΠολΔ τα καθορισθέντα ως προκαταβλητέα δικαστικά έξοδα της δίκης, όπως συνομολογείται από την ενάγουσα. Εξάλλου όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας δεν υποβλήθηκε στο Δικαστήριο η προβλεπόμενη από το άρθρο 681 Π ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 19 παρ.3 του Ν. 2521/1997, έκθεση της αρμόδιας Κοινωνικής Υπηρεσίας ως προς τις συνθήκες διαβίωσης του ανηλίκου, όσον αφορά το παραδεκτό της συζητήσεως της σωρευόμενης στο ίδιο δικόγραφο αγωγής, αιτήματος περί αναθέσεως της ασκήσεως της επιμέλειας οριστικά στην ενάγουσα μητέρα. Το Δικαστήριο ωστόσο πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ.4 του Ν. 2521/97 να δικάσει χωρίς την εν λόγω έκθεση καθώς για την τήρηση της προδικασίας αυτής απαιτείται η κατ’άρθρο 49 επ. του ν. 2447/96 ίδρυση των κατά πρωτοδικείο κοινωνικών υπηρεσιών που θα λειτουργούν ως αυτοτελείς αποκεντρωμένες υπηρεσίες και έως την έκδοση των σχετικών προεδρικών διαταγμάτων η τήρηση της πιο πάνω προϋπόθεσης ατονεί και δεν δημιουργείται απαράδεκτο(ΑΠ 561/2003 ΝοΒ 2004 23, ΕφΑΘ 400/2007 ΕΦΑΔ 2008 316, ΕφΑΘ 2181/2007 ΕΦΑΔ 2008 463, ΕφΑΘ 2105/2000 ΕλλΔνη 42 177). Επομένως η υπό κρίση αγωγή κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ουσία.

Η εναγομένη της πρώτης αγωγής και ενάγουσα της δεύτερης αγωγής, η οποία εκπροσωπήθηκε κατά τη συζήτηση των ένδικων αγωγών ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της και με δήλωση του τελευταίου που καταχωρήθηκε στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του, συμφώνησε να ρυθμιστεί η επικοινωνία του ενάγοντος με τον ανήλικο υιό της, κατά τον τρόπο που προσδιόρισε και διευκρίνισε ο ενάγων με τις προτάσεις του οι οποίες αναφέρονται στην δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά της δημόσιας συνεδριάσεως, ήτοι κατά τον τρόπο που η επικοινωνία ρυθμίστηκε με το από 3-12-2013 ιδιωτικό συμφωνητικό που υπογράφηκε μεταξύ των διαδίκων. Ο εναγόμενος της δεύτερης αγωγής(και ενάγων πρώτης αγωγής), ο οποίος παραστάθηκε κατά τη συζήτηση των ένδικων αγωγών ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου από την πληρεξούσια δικηγόρο του και με προφορική δήλωση .Της τελευταίας που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, συνομολογεί την κρινόμενη δεύτερη αγωγή, ως προς την υποχρέωσή του προς διατροφή του ανήλικου τέκνου του και το ποσό αυτής, όπως η ενάγουσα παραδεκτά σύμφωνα με τα παραπάνω περιόρισε αυτό και συμφώνησε να ανατεθεί οριστικά στην ενάγουσα η άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του (ανηλίκου). Σύμφωνα με το άρθρο 352 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η ομολογία του ενάγοντος-εναγομένου, ως προς την υποχρέωσή του προς διατροφή του ανήλικου τέκνου του και το ποσό αυτής (διατροφής), είναι δεσμευτική για το Δικαστήριο, διότι αποτελεί πλήρη απόδειξη των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την ιστορική βάση της υπό κρίση αγωγής, όπως αυτή παραδεκτά περιορίσθηκε (ΕφΑΘ 2272/2007 ΕλλΔ/νη 2008.626, ΕφΑΘ 12021/1995 ΕλλΔ/νη 1997.1664). Πλην όμως, η ομολογία του ενάγοντος-εναγομένου ως προς την ανάθεση της επιμέλειας του προσώπου του ανήλικου στην ενάγουσα-μητέρα του και αντίστοιχα της τελευταίας ως προς τη ρύθμιση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας του ενάγοντος-εναγομένου με τον ανήλικο υιό τους, θα εκτιμηθεί ελεύθερα από το Δικαστήριο (άρθρα 681Γ παρ.1, 600 παρ.1 του ΚΠολΔ, βλ. ΕφΛαρΙ89/2003 Δικογραφία 2003.272 και τις εκεί παραπομπές). Η ως άνω συμφωνία των διαδίκων, λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά το νόμο (άρθρα 1513 παρ.2 και 1520 του ΑΚ) από το Δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του, καθόσον επιμαρτυρεί την κοινή και κατά τεκμήριο αντικειμενική αντίληψη για το συμφέρον του τέκνου. Επίσης, το συμφέρον του τέκνου είναι στενά συνδεδεμένο με τη σημασία των δεσμών μεταξύ αυτού και των δύο γονέων του (ΑΠ 728/90 ΕλλΔ/νη 32.1233, ΕφΑΘ 2586/2005 ΕλλΔ/νη 2006.205, ΕφΑΘ 309/2002 ΕλλΔ/νη 2003.1385, ΕφΑΘ 3743/1996 ΕλλΔ/νη 1998.386, ΕφΑΘ 9050/1996 Αρμ1998.44). Έτσι, το Δικαστήριο, εκτιμώντας το αληθινό συμφέρον του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων, ενόψει της ηλικίας του (16 ετών), τις ειδικές του ανάγκες, τις προσωπικές ιδιότητες των γονέων, το χρόνο που κάθε γονέας μπορεί να διαθέσει για την προσωπική του επιμέλεια και τη σωματική, ψυχική και πνευματική εν γένει κατάσταση αυτού και συνεκτιμώμενης και της συναινέσεως του εναγομένου, κρίνει ότι πρέπει να ανατεθεί η επιμέλεια του προσώπου του στην ενάγουσα-μητέρα του, η οποία αναμένεται ότι θα ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο στην άσκηση του λειτουργήματος της, όπως εξάλλου το έχει πράξει μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο, ακολούθως, λαμβάνοντας υπόψη το καλώς εννοούμενο συμφέρον του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων και της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί λόγω της διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης των γονέων του και προκειμένου αφενός να διατηρηθεί ο ψυχικός δεσμός του πατέρα με το ανήλικο τέκνο του (δεδομένου ότι και αυτός πρέπει να παρακολουθεί την ανατροφή και διαπαιδαγώγησή του) και αφετέρου να απαμβλυνθούν οι συνέπειες της ανώμαλης εξέλιξης της έγγαμης συμβίωσης (βλ. ΕφΛαρ 189/2003 Δικογραφία 2003.272, ΕφΘεσ 256/2000 Αρμ2001.1055, ΕφΑΘ 416/1999 ΑρχΝομ.2000, 357, ΕφΑΘ 1461/1997 ΕλλΔ/νη 38, 868 και εκεί παραπομπές και Κουνουγέρη – Μανωλεδάκη, Το δίκαιο της επικοινωνίας, Αρμενόπουλος 42, 1102 επομ.), πρέπει να ρυθμίσει το δικαίωμα επικοινωνίας του ενάγοντος με αυτό (ανήλικο), εφόσον δεν ασκεί την επιμέλεια του προσώπου του και δεν διαμένει μαζί του, με τον τρόπο που ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας και ο οποίος είναι ο πλέον πρόσφορος, όπως συνομολογεί και η εναγομένη, προκειμένου να διατηρηθεί επαρκής επαφή του ως άνω ανηλίκου με τον πατέρα του, που είναι απαραίτητη για την ομαλή ψυχοσωματική του εξέλιξη και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, οι υπό κρίση αγωγές, όπως παραδεκτά περιορίσθηκαν και διασαφηνίστηκαν, πρέπει να γίνουν δεκτές ως βάσιμες και από ουσιαστική άποψη, να κηρυχθούν προσωρινά εκτελεστές και να συμψηφιστεί, στην μεν πρώτη αγωγή η δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων (άρθρο 179 του ΚΠολΔ) και στη δε δεύτερη αγωγή, επίσης, να συμψηφιστεί η δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων, πέραν των προκαταβλητέων εξόδων, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 Συνεκδικάζει τις από 6-3-2013(αριθ. εκθ. κατ. 2042/2013) και από 1-3- 2013(αρ.κατ.1947/4-3-2013) αγωγές αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται την από 6-3-2013(αριθ. εκθ. κατ. 2042/2013) αγωγή.

Ρυθμίζει το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας του ενάγοντος με τον ανήλικο υιό του, ελεύθερα, με σεβασμό στις σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες του ανηλίκου. Το τέκνο θα παραλαμβάνει ο πατέρας από την οικία της μητέρας του και θα το επιστρέφει εκεί.

Κηρύσσει την παρούσα προσωρινά εκτελεστή.

Απαγγέλλει σε βάρος της εναγόμενης χρηματική ποινή τριακοσίων (300) ευρώ και προσωπική κράτηση διάρκειας ενός (1) μηνός για κάθε παράβαση των σχετικών με την επικοινωνία διατάξεων της απόφασης.

Συμψηφίζει τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.

Δέχεται την από 1-3-2013(αρ.κατ. 1947/4-3-2013) αγωγή.

Αναθέτει την οριστική άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του ανήλικου υιού των διαδίκων, αποκλειστικά στην ενάγουσα.

Υποχρεώνει τον εναγόμενο να προκαταβάλλει στην ενάγουσα την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός, λόγω διατροφής, το ποσό των επτακοσίων ογδόντα (780) ευρώ για λογαριασμό του ανηλίκου υιού τους, για χρονικό διάστημα δύο ετών από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφλησή τους.

Κηρύσσει την παρούσα ως προς την αμέσως ανωτέρω καταψηφιστική της διάταξη προσωρινά εκτελεστή.

Συμψηφίζει τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων πέραν των προκαταβλητέων εξόδων.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στον Πειραιά, στις 14/3/2014 χωρίς να παρευρίσκονται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.

 

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ