fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

 

Αριθμός 795/2009

TO ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

 

 Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Ευρυδίκη Μανωλοπούλου, Πρόεδρο Εφετών; Παρασκευή Ψυχογιού και Ελένη Φραγκάκη Εισηγήτρια . Εφέτες και από τη Γραμματέα Γεωργία Λογοθέτη.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 24 Σεπτεμβρίου 2009 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των:

ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ: 1) _______  _______   του _______  και της _______  , κατοίκου Πειραιώς 2) _______  _______   του _______  και της _______  , κατοίκου Πειραιώς και 3) _______  _______   του _______  και της _______   κατοίκου ΗΠΑ, οι οποίοι παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Δημητρίου Βλουτόγλου (με δήλωση κατ’άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ)

ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) _______  υζ. _______  _______  θυγ. _______  και _______   _______  , κατοίκου Πειραιώς και 2) _______  υζ. Αθανασίου _______  , κατοίκου Παλαιομύλου Φαρσάλων, εκ των οποίων η μεν πρώτη παραστάθηκε μετά η δε δεύτερη δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Χρήστου Οικονομάκη. Οι εκκαλούντες άσκησαν ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 25-11-2005 και με αριθ. εκθ. καταθ.9428/2005 αγωγή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 991/2008 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου που απέρριψε την αγωγή.

Την απόφαση αυτή προσέβαλαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες με την από 6-5-2008 και με αριθ. εκθ. καταθ. 487/2008 έφεσή τους, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε η 15 Ιανουάριου 2009 και κατόπιν αναβολής αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος των εκκαλούντων ανέπτυξε τις απόψεις του με τις προτάσεις που κατέθεσε ο δε πληρεξούσιος δικηγόρος των εφεσιβλήτων αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο αναφέρθηκε στις προτάσεις του κατέθεσε.

 

Μελέτησε τη Δικογραφία και
Σκέφτηκε κατά το Νόμο

Ι. Η κρινόμενη με αρ. καταθ.487/2008 έφεση κατά της 991/2008 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, ασκήθηκε νομότυπα , άρθρα 495 §§ 1 και 2, 511, 513 § 1 εδ.β, 516 § 517, 518 § 1 ΚΠολΔ), και εμπρόθεσμα ( επίδοση της εκκαλόυμένης στις 24-4-2008 στον πληρεξούσιο δικηγόρο των εναγόντων ως κατ’ άρθρο 143 §1 αντίκλητο και κατάθεση έφεσης στις 12-5-2008) και κατά τις νόμιμες διατυπώσεις). Επομένως, νόμιμα φερομένη στο δικαστήριο αυτό που είναι αρμόδιο για την εκδίκασή της (αρθρ. 19 ΚΠολΔ ) πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της ( άρθρο 533 § 1 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Στην από21-1-2005και με αρ. καταθ 9428/2005 αγωγή τους οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες εξέθεσαν ότι ο πρώτος εναγόμενος πατέρας τους με τα αναφερόμενα στην αγωγή συμβόλαια που μεταγράφηκαν νόμιμα, μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στη δεύτερη των εναγομένων, αμφιθαλή αδελφή τους την ψιλή κυριότητα του ευρισκομένου στη Νέα Αγχίαλο Μαγνησίας λεπτομερώς περιγραφόμενου κατά θέση έκταση και όρια ακινήτου και στη συνέχεια, αντιπροσωπευόμενος από την τελευταία με το με αρ. 15.125/4.3.2005 πληρεξούσιο του Συμβολαιογράφου Πειραιά Γεωργίου Β. Παπαθανασίου, πώλησε και παρέδωσε στην τρίτη τούτων την κυριότητα του ενός αγρού εκτάσεως 8.760 τ.μ. που βρίσκεται στη θέση «_______ » στο Δήμο Πολυδάμαντα Φαρσάλων. Ότι στα πλαίσια οικογενειακών προστριβών που γεννήθηκαν μεταξύ αφενός μεν των εναγόντων και της, αποβιωσάσης κατά την κατάρτιση της αγωγής, μητέρας τους και αφετέρου των πρώτου και δευτέρας εναγομένων, αντηλλάγησαν εξώδικα, μεταξύ των οποίων και οι από 9.6.2004 και από 20.9.2004 εξώδικες δηλώσεις. Περαιτέρω επικαλούμενοι ότι ο πρώτος εναγόμενος κατά τη σύνταξη τόσο των συμβολαιογραφικών πράξεων όσο που αναφέρονται στο δικόγραφο της αγωγής όσο και των εξωδίκων δηλώσεων που απέστειλε δεν είχε συνείδηση των πραττομένων, λόγω αγχώδους μελαγχολίας και αρτηριοσκληρωτικής άνοιας, από την οποία έπασχε, ζήτησαν να αναγνωρισθεί η ακυρότητα των υπ’ αριθμ. 1391/2003, 13.789/2004, 13.790/2004 και 23.744/2005 συμβολαίων των συμβολαιογράφων Ελένης Γιαμούζη (το πρώτο),  Αναστασίου Αθανασοπούλου (τα δύο επόμενα) και Βάϊου I. Αρμανίδη (το τέταρτο), του υπ’ αριθμ. 15.125/2005 ειδικού πληρεξουσίου του Συμβολαιογράφου Πειραιά Γεωργίου Παπαθανασίου, καθώς και των από 20.9.2004 και από 9.6.2004 εξώδικων δηλώσεων-γνωστοποιήσεων-διαμαρτυριών.

III Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέδωσε επ’αυτής την εκκαλούμενη με την οποία, απέρριψε αυτήν στο σύνολό της και ειδικότερα ως μη νόμιμο το αναφερόμενο στην ακύρωση των εξωδίκων δηλώσεων αίτημα, και ως ουσιαστικά αβάσιμη κατά το αναγνωριστικό της ακυρότητας των αναφερομένων δικαιοπραξιών, αίτημα . Κατά της απόφασης αυτής και μόνο κατά το μέρος που αυτή απερρίφθη ως ουσιαστικά αβάσιμη παραπονούνται οι ενάγοντες εκκαλούντες με την έφεσή τους και ζητούν την κατά παραδοχή της εξαφάνιση της εκκαλουμένης προκειμένου να γίνει δεκτή η αγωγή τους.

IV Κατά το άρθρο 131 ΑΚ η δήλωση βουλήσεως είναι άκυρη( αν κατά το χρόνο που αυτή γίνεται, εκείνος που προβαίνει στη δήλωση ν δεν έχει συνείδηση των πράξεων του ή δεν είχε τη χρήση του λογικού επειδή έπασχε από πνευματική ασθένεια. Έλλειψη συνειδήσεως των πραττομένων υπάρχει ( όταν λείπει η δυνατότητα διαγνώσεως της ουσίας και του περιεχομένου της επιχειρουμένης πράξεως και συνιστά παροδική διατάραξη που δεν οφείλεται σε ασθένεια. Στέρηση της χρήσεως του λογικού υπάρχει όταν αποκλείεται ο ελεύθερος προσδιορισμός της βουλήσεως με λογικούς υπολογισμούς και μπορεί να είναι παροδική ή διαρκής. (ΑΠ 319/2000). Κρίσιμος χρόνος για τη διανοητική κατάσταση του προσώπου είναι η στιγμή της δηλώσεως της βουλήσεως, γεγονότα δε προγενέστερα ή μεταγενέστερα από τα οποία εμμέσως μπορεί αυτή να συναχθεί, δεν είναι ουσιώδη. (ΑΠ1637/2008 σε Νόμος). Περαιτέρω από την εκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με το υπ’ αριθμ. 20.873/26.9.1995 προσύμφωνο του Συμβολαιογράφου Φερών Σταύρου Π. Παπαγεωργίου, ο ήδη, κατά τη συζήτηση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο ο Δικαστήριο θανών, πρώτος εναγόμενος _______  _______  , ο οποίος ήταν πατέρας των εναγόντων και της πρώτης εναγόμενης, προσυμφώνησε την αγορά από την _______  σύζυγο _______  _______  , το γένος Σάββα και Ελένης Μεσημβρινού, ενός οικοπέδου έκτασης 475 τ.μ., στο οποίο υπάρχει παλιά ισόγεια οικία έκτασης 54,78 τ.μ., που βρίσκεται στη συνοικία «_______  », εντός του σχεδίου πολεως της Νέας Αγχιάλου, του ομώνυμου Δήμου, στη διασταύρωση των οδών _______  και _______  . Το τίμημα, η καταβολή του οποίου είχε συμφωνηθεί σε δύο δόσεις, είχε ήδη εξοφληθεί από τις 28.3.2003, πλην όμως, μέχρι τις αρχές του έτους 2003 και παρά το γεγονός, ότι με το προσύμφωνο είχε προβλεφθεί μεταξύ των άλλων και δυνατότητα του αγοραστού να προχωρήσει στην κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου με αυτοσύμβαση κατ’ αρθρ. 235 ΑΚ σε περίπτωση μεταμέλειας, δυστροπίας, ή θανάτου της πωλήτριας, δεν είχε γίνει το οριστικό συμβόλαιο. Στις αρχές του-έτους 2003 ο αγοραστής του ακινήτου αυτού _______  _______   με το με      αριθμ. 1.391/28.3.2003 συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμβολαιογράφου Νέας Αγχιάλου Ελένης Δ. Γιαμούζη μεταβίβασε στην κόρη του δεύτερη εναγομένη τη ψιλή κυριότητα, παρακρατώντας για τον εαυτό του το δικαίωμα ισόβιας επικαρπίας, του παραπάνω ακινήτου λόγω γονικής παροχής, επικαλούμενος επικαλούμένος ως τίτλο κτήσεως αυτού τη συνεχή και αδιάλειπτη νομή και κατοχή αυτού, με διάνοια κυρίου και καλή πίστη από το έτος 1954. Περαιτέρω το ίδιο ακίνητο μεταβιβάστηκε σ’ αυτόν κατά πλήρη κυριότητα με το με αριθμ. 13.789/9.8.2004 πωλητήριο συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Πειραιά Αθανασίου Α. Αθανασόπουλου, που έχει μεταγραφεί στα βιβλία Μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αλμυρού (τόμος 111 και αριθμός417), για την κατάρτιση του οποίου έγινε χρήση του περί αυτοσυμβάσεως όρου του προσυμφώνου^ δυνάμει του οποίου εκείνος ενήργησε αφενός ως πωλητής, πληρεξούσιος της πωλήτριας Άννας συζύγου _______  _______   και αφετέρου ως αγοραστής για τον εαυτό του ατομικά. Ενώπιον του ίδιου Συμβολαιογράφου ακολούθησε η υπογραφή του ιρ. 13.790/9.8.2004 συμβολαίου, με το οποίο: α) Ο ο πρώτος των υμένων _______  _______   αναγνώρισε ότι κατά το χρόνο κατάρτισης του με 1.391/2003 συμβολαίου γονικής παροχής προς τη δεύτερη εναγόμενη δεν ήταν κύριος του ως άνω ακινήτου, αλλά, επειδή έγινε κύριος αυτού μεταγενέστερα με το 13.789/2004 πωλητήριο συμβόλαιο, έγινε τότε ψιλή κυρία αυτού και η δεύτερη εναγομένη, λόγω επίκτησης, κατ’ αρθρ. 239 παρ. 2 ΑΚ και β) διορθώθηκε το υπ’ αριθμ. 1.391/2003 συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμβολαιογράφου Ν. Αγχιάλου Ελένης Γιαμούζη, μόνον ως προς τον επικαλούμενο στο συμβόλαιο αυτό τίτλο κτήσης του παρέχοντος, ενώ κατά τα λοιπά το περιεχόμενο του ως άνω συμβολαίου γονικής παροχής παρέμεινε το ίδιο. Περαιτέρω, με το υπ’ αριθμ. 23.744/16.6.2005 συμβόλαιο πώλησης του Συμβολαιογράφου Φαρσάλων Βάΐου Αρμανίδη, ο πρώτος των εναγομένων, αντιπροσωπευόμενος από τη δεύτερη εναγομένη^την οποία όρισε με το με αρ.. 15.125/4.3.2005 πληρεξούσιο του Συμβολαιογράφου Πειραιά Γεωργίου Β. Παπαθανασίου εντολοδόχο του, πώλησε και μεταβίβασε στην τρίτη εναγόμενη, έναντι τιμήματος 9.100 ευρώ, τμήμα εκτάσεως 8.760 τ.μ. εξ αδιαιρέτου από έναν αγρό συνολικής έκτασης 23.760 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση «_______  » της κτηματικής περιφέρειας Παλαιομύλου, του Δημοτικού Διαμερίσματος Ερέτριας, του Δήμου Πολυδάμαντα, στο Νομό Λάρισας. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο πατέρας τους από το έτος 2002 και μετά έπασχε από αγχώδη μελαγχολία και αρτιοσκληρυντική άνοια, εξαιτίας των οποίων, κατά την κατάρτιση των παραπάνω συμβολαίων, δεν είχε συνείδηση των πραττομένων  με την έννοια ότι αδυνατούσε να διαγνώσει την ουσία και το περιεχόμενο των συγκεκριμένων δικαιοπραξιών που επιχείρησε και ότι, εξαιτίας της διαταραχής στην οποία βρίσκονταν^ αποκλείονταν σε αυτόν ο ελεύθερος προσδιορισμός της βούλησης, με λογικούς υπολογισμούς. Από τα προσκομιζόμενα όμως αποδεικτικά στοιχεία, ιδιαίτερα τις ιατρικές βεβαιώσεις, εφόσον το θέμα είναι κατ’ εξοχήν ιατρικής φύσεως, δεν αποδεικνύεται ότι κατά το χρόνο καταρτίσεως των παραπάνω δικαιοπραξιών ο _______  _______   δεν είχε συνείδηση των πραττομένων. Ειδικότερα προσκομίζονται με επίκληση από τους εναγόμενους α) η από 23-6-2005 ιατρική βεβαίωση του Νευρολόγου- Ψυχιάτρου _______  _______  , που βεβαιώνει ότι ο πρώτος εναγόμενος νοσηλεύτηκε στην κλινική του για κάποια χρονικά διαστήματα από το έτος 1995 έως το έτος 2002(22-12002έως 1-5­2002 και 6-5-2002έως 30-5-2002) πάσχοντας από καχεξία, αδυναμία βάδισης ως συνέπεια αναφερθείσας χειρουργικής επέμβασης για πολύποδα στομάχου, με πρόβλημα στη συνεργασία, β) η από 8.7.2004 βεβαίωση του, με ειδικότητα Ορθοπεδικού Δ/ντού της κλινικής «_______  » στην οποία αναφέρεται ότι ο _______   _______  εισήχθη σ αυτήν την 17.6.2004 πάσχων από αυχενικό σύνδρομο και ιλίγγους καθώς επίσης ότι εμφανίζει «αρτηριοσκληρυντική άνοια», γ) η   από 25.6.2005 ιατρική γνωμάτευση της Ψυχιάτρου _______  _______  , με την οποία βεβαιώνεται ότι ο πρώτος εναγόμενος νοσηλεύτηκε στην κλινική «_______  » κάποια διαστήματα κατά τα έτη 1995 έως 1997 για αγχώδη κατάθλιψη και αυχενικό σύνδρομο, καη δ)την από 25.10.2006 ιατρική γνωμάτευση της Νευρολόγου-Ψυχιάτρου _______  _______  ,η οποία, χωρίς να έχει εξετάσει η ίδια τον πρώτο εναγόμενο αλλά μόνο με τη μελέτη πιστοποιητικών άλλων ιατρών, συμπεραίνει χωρίς βεβαιότητα ότι αυτός πάσχει από άνοια // προχωρημένου σταδίου και ότι «προφανώς» τα τελευταία πέντε χρόνια δεν είναι σε θέση να επιμεληθεί των υποθέσεων του και ότι δεν έχει ικανότητα δικαιοπραξίας. Στις με στοιχ. α,.β. και γ ιατρικές βεβαιώσεις αυτές δεν αναφέρονται τα οργανικά συμπτώματα που εμφάνισε εξεταζόμενος απ’αυτούς ο _______  _______  , καθώς και περιστατικά που να παρουσιάζουν με σαφήνεια την κατάσταση των ψυχικών και νοητικών του λειτουργιών προκειμένου να ,διαγνώσουν με ασφάλεια ότι η κατά το 2002 «έλλειψη συνεργασίας», και η εμφανιζόμενη κατά 17-6-2006 «αρτηριοσκληρυντική άνοια» οδηγούν σε έκπτωση των νοητικών ή ψυχικών του λειτουργιών του στο βαθμό που δεν μπορεί να προσδιορίσει με λογικούς υπολογισμούς τη βούλησή του και τον καθιστούν ευάλωτο στις επιρροές τρίτων. Εξάλλου πέρα από το ότι στις παραπάνω βεβαιώσεις δεν αναφέρονται τέτοιου · είδους συμπεράσματα, πρέπει να επισημανθεί ότι δεν συνοδεύονται από υποδείξεις θεραπευτκής αγωγής και σχετική συνταγογραφία. Η χωρίς επαφή με τον ασθενή, εξαγωγή συμπερασμάτων που περιέχονται στη ως άνω με στοιχ. γ βεβαίωση της, στην οποία δεν αναφέρεται κατά ποιο τρόπο η κατά τα έτη 1995 και 1997 διαπιστωθείσα «αγχώδης κατάθλιψη» και η «έλλειψη συνεργασίας» με την πάροδο των ετών εξελίσσεται σε νόσο που επηρεάζει τον προσδιορισμό της ελεύθερης βούλησης του συγκεκριμένου προσώπου, δεν μπορεί να συνεισφέρει στην απόδειξη της πραγματικής νοητικής και ψυχικής κατάστασης που βρισκόταν ο _______  _______   κατά το χρόνο που συντάχθηκαν οι παραπάνω συμβολαιογραφικές πράξεις. Τέλος ο μάρτυρας απόδειξης που εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου δεν κατέθεσε κανένα περιστατικό που να καταδεικνύει την κατά τον ως άνω κρίσιμο χρόνο συνάψεως των δικαιοπραξιών έλλειψη βουλητικής ικανότητας του _______  _______  . Η προσωπική αντίληψη του μάρτυρα περιορίζεται στη διάγνωση του χαρακτήρα του πρώτου εναγομένου, η συμπεριφορά του οποίου κατ’ αυτόν εμφανίζει ενίοτε ακρότητες, οι οποίες ωστόσο, όπως συμπερασματικά από την κατάθεσή του προκύπτει , δεν ήταν ικανές να καταστήσουν προβληματική ούτε την, επ’ ευκαιρία των φιλικών επαφών, που κατά καιρούς είχαν, μεταξύ τους επικοινωνία και πολύ περισσότερο δεν φθάνουν για να τεκμηριώσουν απόδειξη για την ανικανότητα του πρώτου εναγομένου να  συνάπτει δικαιοπραξίες σε οποιοδήποτε χρόνο.

Αντιθέτως, από την από 27.3.2003 ιατρική γνωμάτευση του Νευρολόγου-Ψυχιάτρου _______  _______  , που προσκομίζουν και , επικαλούνται παραπάνω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι οι ψυχονοητικές λειτουργίες (μνήμη, βούληση ,κρίση ) του πατέρα των εναγόντων και της πρώτης εναγομένης κατά τη σύνταξη του με αρ 1391/28.3.2003 συμβολαίου γονικής παροχής της Συμβολαιογράφου Ν. Αγχιάλου Ελένης Δ. Γιαμούζη, βρισκόταν μέσα στα φυσιολογικά όρια. Τη βούληση του για μεταβίβαση του παραπάνω ακινήτου στη δεύτερη εναγομένη κόρη του, ο πρώτος εναγόμενος επανέλαβε και στις 9 Αυγούστου 2004, ενώπιον του Συμβολαιογράφου Πειραιά Αναστασίου Α. Αθανασόπουλου, κατά την κατάρτιση της υπ’ αριθμ. 13.790/9.8.2004 διορθωτικής πράξης της ως άνω γονικής παροχής, σε συνέχεια του υπ’ αριθμ. 13.789/9.8.2004 συμβολαίου αγοραπωλησίας του ως άνω ακινήτου, τα οποία συνετάγησαν με την παρουσία δύο μαρτύρων, ο ένας εκ των οποίων κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου γούτου, επιβεβαιώνοντας ότι κατά την κατάρτιση τους ο πρώτος εναγόμενος είχε πλήρη έλεγχο των νοητικών του λειτουργιών και της βούλησης του. Έτσι, κατά το χρόνο κατάρτισης των δύο ως άνω δικαιοπραξιών, ο πρώτος εναγόμενος είχε πλήρως τη λειτουργία της βούλησης του και αντικειμενικό έλεγχο της πραγματικότητας. Τούτο δεν αναιρείται από την παραπάνω αναφερθείσα με στοιχ. β από 8.7.2004 βεβαίωση του Δ/ντού της κλινικής «_______  » στην οποία αναφέρεται ότι ο _______   _______  κατά την 17.6.2004 εμφανίζει «αρτηριοσκληρωτική άνοια», καθόσον η ασθένεια αυτή, εμφανιζόμενη σε άτομα προχωρημένης ηλικίας, είναι ασθένεια με προοδευτική, συνήθως βραδεία, εξέλιξη, με διαφορετικά στάδια και μόνο προς το τέλος της εξέλιξης της ο ασθενής εμφανίζει πλήρη έκπτωση των νοητικών του λειτουργιών και της βούλησης του (λήμμα «Άνοια» στην εγκυκλοπαίδεια _______  , ΕφΘεσ 860/1989, Αρμ 1990, σ. 8). Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται και από το ότι ακολούθησε η από 27.7.2004 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού της ίδιας κλινικής «_______  », στην οποία βεβαιώνεται ότι ο _______  _______   , νοσηλευόμενος εκεί για διάφορες παθήσεις του αυχένα και των πνευμόνων, είχε πλήρη επαφή με το περιβάλλον, πλήρη προσανατολισμό σε χώρο και χρόνο και επίγνωση της πραγματικότητας. Εξάλλου και με την από 16.1.2006 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού _______  _______  , Αναπληρωτή Διευθυντή σε Δημόσιο Νοσοκομείο (Γενικο Νοσοκομείο Νίκαιας «_______  »), βεβαιώνεται ότι δεν είχε αυτός σαφείς διαταραχές μνήμης και προσανατολισμού, «δυνάμενος να χειρισθεί των προσωπικών και οικογενειακών υποθέσεων του». Η πλήρης ικανότητα του   _______  _______  να επιμελείται των προσωπικών και οικογενειακών του υποθέσεων επιβεβαιώθηκε και από τις σαφείς και διαφωτιστικές καταθέσεις των μαρτύρων των εναγομένων, από τους οποίους η μεν πρώτη, φαρμακοποιός στο επάγγελμα, κατέθεσε ότι από τα έτη 2000 έως 2005, που γνώριζε τον πρώτο εναγόμενο ως πελάτη της στο φαρμακείο, που την επισκεπτόταν δύο με τρεις φορές το μήνα, αυτός ήταν ηλικιωμένος, με προβλήματα στη βάδιση, αλλά με πλήρη έλεγχο του λογικού του, χωρίς προβλήματα στην επικοινωνία και χωρίς εξωτερικά συμπτώματα άνοιας, ενώ ο δεύτερος, μάρτυρας και κατά την κατάρτιση των από 9.8.2004 συμβολαίων ενώπιον του Συμβολαιογράφου Πειραιά Α. Αθανασόπουλου, διαβεβαίωσε ρητά ότι ο πρώτος εναγόμενος, κατά την κατάρτιση τους ήταν λογικότατος, ενώ του αναγνώσθηκε το περιεχόμενο των συμβολαίων και συμφώνησε πλήρως με το περιεχόμενο τους. Πρέπει να σημειωθεί ότι για του δικηγόρους του Πειραιά που παραστάθηκαν κατά την κατάρτιση του υπ’ αριθμ. 13.789/9.8.2004 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου και συγκεκριμένα τον _______  ______ από μέρους του πωλητή και τη _______  _______  από μέρους του αγοραστή, εκδόθηκε επί σχετικών από 6.7.2005 αναφορών απόφαση του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά περί της μη διάπραξης από μέρους των πειθαρχικού παραπτώματος. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι οι ψυχονοητικές του λειτουργίες ήταν φυσιολογικές και κατά το χρόνο έκδοσης του 15.125/4.3.2005 πληρεξουσίου του Συμβολαιογράφου Πειραιά Γεωργίου Β. Παπαθανασίου με το οποίο έδωσε εντολή στην δεύτερη εναγομένη κόρη του να τον αντιπροσωπεύσει κατά την περιεχομένη στο με αρ. 23.744/16.6.2005 συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Φαρσάλων Βάΐου Αρμανίδη, εκποιητική σύμβαση με την οποία μεταβιβάστηκε με πώληση στη τρίτη εναγομένη η κυριότητα αγρού εκτάσεως 8.760 τ.μ που βρίσκεται στην περιοχή Παλαιόμυλου Ερέτριας. Εξάλλου, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι, από τον Αύγουστο του 2004 μέχρι την υπογραφή του παραπάνω συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου, επήλθε οποιαδήποτε διαφοροποίηση στην κατάσταση των ψυχονοητικών λειτουργιών του _______  _______  ,για τον οποίο πρέπει να σημειωθεί, ότι και κατά το διάστημα 8-6 έως 7-7-2005 νοσηλευόταν στην κλινική «_______  », με ιλίγγους και χολολιθίαση (βλπ την από 7-7-005 σχετική βεβαίωση της κλινικής), οπότε θα είχε διαπιστωθεί αν η διαγνωσθείσα στην ίδια κλινική την 8-7-2004 εμφάνιση « αρτιοσκληρυντικής άνοιας» είχε προχωρήσει στο βαθμό που να επιφέρει πλήρη αδυναμία λογικού προσδιορισμού της βούλησή του. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο συνεπώς που με την εκκαλουμένη οδηγήθηκε στην ίδια κρίση, σωστά το νόμο ερμήνευσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και ο σχετικός λογος της εφεσης είναι ουσιαστικά αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Μετά απ’ αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα πρέπει η έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της ως αβάσιμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων στον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας σε βάρος των εκκαλούντων ως ηττωμένων ( άρθρο 176 κ 183ΚΠολΔ).

 

Για τους λόγους αυτούς

Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων

Δέχεται τυπικά την έφεση και απορρίπτει αυτή κατ’ ουσίαν Επιβάλλει σε βάρος των εκκαλούντων τη δικαστική δαπάνη της εφεσιβλήτων την οποία καθορίζει σε 700 Ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στον Πειραιά στις 22 Οκτωβρίου 2009 και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού στις

29 Οκτωβρίου 2009 χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους  δικηγόρων.

 

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ          Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ