fb-pxl-img
ΜΕΝΟΥ

Περίληψη

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αριθμός 74/2007
10112/2005

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(Διαδικασία Πιστωτικών Τίτλων )

Αποτελούμενο από τον Δικαστή Γεώργιο Γρίβα, Πρωτόδικη, ο οποίος ορίστηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου του Πρωτοδικείου Πειραιά και από την Γραμματέα Ευθυμία Φακιολά.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου 2006, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :

ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΑΣ :   Της εταιρίας με την επωνυμία «________  Ε.Ε.», που εδρεύει στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα και την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Ιωάννα Μαρώση.

ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΑΝΑΚΟΠΗ : Της Ανώνυμης  Τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «______ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Θωμάς Κωφός.

Η ανακόπτουσα ζήτησε να γίνει δεκτή η από 22.12.2005 ανακοπή της, η οποία κατατέθηκε με αριθμό 10112/22.12.2005. και προσδιορίστηκε για την δικάσιμο της 6.4.2006 και μετά από αναβολή για την παραπάνω αναφερόμενη δικάσιμο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόρος των διαδίκων, ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις γραπτές προτάσεις τους.

 

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη ανακοπή και για τους αναφερόμενους σ’αυτή ισχυρισμούς, η ανακόπτουσα ζητεί να ακυρωθεί η υπ’αριθμ. 1347/2005 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που εκδόθηκε βάσει της αναφερόμενης σ’αυτή εκδοθείσας επιταγής και την υποχρέωσε να καταβάλει στην καθής το ποσό των 20.000 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων και συνολικά το ποσό των 120.884 ευρώ.

Με αυτό το περιεχόμενο και την αίτημα παραδεκτώς εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 638-644 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία δικάζεται η διαφορά από την απαίτηση (τραπεζική επιταγή) με βάση την οποία εκδόθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής (άρθρο 632 παρ. 1, 3 Κ.Πολ.Δ.), και είναι νόμιμη. Στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 632 επ. Κ.Πολ.Δ. Πρέπει επομένως υπό κρίση ανακοπή να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, που εξετάστηκαν ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου τούτου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά και των μετ’ επικλήσεως προσκομιζομένων εγγράφων αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Η ανακόπτουσα είναι εμπορική εταιρεία και έχει ως αντικείμενο της εμπορίας της την εισαγωγή και εξαγωγή αλιευμάτων. Το ίδιο αντικείμενο έχει και η εταιρεία με την επωνυμία “________  L.T.D.”, που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα. Στο πλαίσιο της μεταξύ τους συνεργασίας και ειδικότερα εξαιτίας της αγοράς αλιευμάτων εκ μέρους της ανακόπτουσας από την ως άνω εταιρία η ανακόπτουσα παρέδωσε στην ανωτέρω εταιρεία την υπ’αριθμ. 3558S762-8 επιταγή της ________  της Ελλάδος, εκδόσεως αυτής (ανακόπτουσας), η οποία (επιταγή) οπισθογραφήθηκε εν συνεχεία από την “________  Ε.Τ.Β.”,λόγω ενεχύρου στην καθής, δυνάμει της υπ’αριθμ. 6713180-17.1.2005 συμβάσεως πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, ποσού 200.000 ευρώ, που είχε συναφθεί μεταξύ της εταιρείας “________  L.T.D.” και της καθής. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι η ως άνω επίδικη επιταγή, αν κα εμφανίστηκε εμπροθέσμως για πληρωμή στης 30.5.2005 δεν πληρώθηκε λόγω ανακλήσεως της με υπόλοιπο, γεγονός που αποδεικνύεται από την 1.6.2005 βεβαίωση της ________  επί του σώματος της επιδίκου επιταγής. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι είχε συμφωνηθεί ρητά μεταξύ της ανακόπτουσας και της ανωτέρω εταιρείας “________  L.T.D.”,ότι η ως άνω επίδικη επιταγή , δεν θα κυκλοφορούσε, καθόσον παραδόθηκε στην ανωτέρω εταιρεία αποκλειστικά για διασφάλισή της ως εγγύηση καλής εκτέλεσης της μεταξύ τους συμφωνίας. Τα ανωτέρω ενισχύονται ιδίως από το από 18.1.2005 ιδιωτικό συμφωνητικό, που συνήφθη μεταξύ της ανακόπτουσας και της ανωτέρω εταιρείας, καθώς επίσης και από την 1.2.2005 υπεύθυνης δήλωση του διαχειριστή της ανωτέρω εταιρείας, ________  ________  , όπου συνομολογούνται τα ανωτέρω, πλην όμως, αποδείχτηκε ότι η καθής δεν εγνώριζε τα ανωτέρω, καθόσον ουδέποτε το ανωτέρω συμφωνικό και η υπεύθυνη δήλωση κοινοποιήθηκαν στην καθής, ώστε αυτή να λάβει γνώση των ανωτέρω, πέραν του γεγονότος ότι εάν η καθής γνώριζε ότι η ανωτέρω επίδικη επιταγή δόθηκε ως εγγύηση καλής εκτέλεσης της συμφωνίας μεταξύ των ανωτέρω εταιρειών, δεν θα την παραλάμβανε, σύμφωνα με πάγια πρακτική που ακολουθούν οι τράπεζες (βλ. ιδίως κατάθεση μάρτυρα ________  ________  , ενώπιον ακροατήριου του Δικαστηρίου τούτου) και ως εκ τούτου πρέπει οι α, , και δ’ λόγοι της υπό κρίση ανακοπής (εξόφληση, έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης, Ο καταχρηστική άσκηση δικαιώματος) να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 52 ν.5960/1933 οι εξ αναγωγής αγωγές του κομιστή κατά των οπισθογράφων, του εκδότη και άλλων υποχρέων παραγράφονται μετά έξι μήνες από την λήξη της προθεσμίας προς εμφάνιση. Ο χρόνος της παραγραφής έρχεται γενικά από την επομένη της λήξεως της προθεσμίας προς εμφάνιση, ανεξάρτητα από το πότε έγινε η εμφάνισή της και από το πότε συνετάγη η κατά το άρθρο 40 βεβαίωση. Η παραγραφή άρχεται από την επομένη της λήξεως της προθεσμίας προς εμφάνιση, η οποία υπολογίζεται βάσει της αναγραφόμενης ημερομηνίας έκδοσης (I.Π.Μάρκου «Δίκαιο επιταγής» Γ’ έκδοση, σελ.326 παρ.2β). Στην προκειμένη περίπτωση, η ανακόπτουσα με τον γ’λόγο της υπό κρίση ανακοπής ισχυρίζεται ότι πρέπει να ακυρωθεί η προσβαλλομένη διαταγή πληρωμής, καθόσον η επίδικη επιταγή σφραγίστηκε την 30.5.2005 και η επίδικη διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στην ανακόπτουσα μετά την πάροδο των έξι μηνών, ήτοι στις 7.12.2005, και ως εκ τούτου η αξίωση της καθής έχει υποπέσει σε παραγραφή. Πλην όμως, από την επομένη της λήξεως της προθεσμίας προς εμφάνιση της επιδίκου επιταγής, χρονικό σημείο κατά το οποίο άρχεται ο χρόνος της παραγραφής, ήτοι την 7.6.2005, μέχρι την επίδοση της επιδίκου διαταγής πληρωμής στην ανακόπτουσα (7.12.2005) δεν έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών, και ως εκ τούτου, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην ως άνω μείζονα . σκέψη, π ρέπει ο ως άνω λόγος της υπό κρίση ανακοπής να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.                                                                                                                 .

Όταν προτείνονται με την ανακοπή λόγοι κατά της εκτέλεσης, ζητείται όμως η ακύρωση της διαταγής πληρωμής, η πρώτη απορρίπτεται ως απαράδεκτη, διότι οι λόγοι κατά της εκτέλεσης δεν είναι ικανοί να στηρίξουν αίτημα  ακύρωσης  διαταγής πληρωμής (Στεφ.Πανταζόπουλος «Η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής», σελ.221). Στην προκειμένη περίπτωση, η ανακόπτουσα με τον ε’ λόγο της υπό κρίση ανακοπής ισχυρίζεται ότι πρέπει να ακυρωθεί η προσβαλλομένη διαταγή πληρωμής, καθόσον στην επίδικη επιταγή προς πληρωμή της ως άνω διαταγής πληρωμής δεν έχει οριστεί αντίκλητος και πληρεξούσιος δικηγόρος. Πλην όμως, ο ως άνω λόγος αφορά την εκτέλεση και όχι την ακύρωση της διαταγής πληρωμής και δεδομένου ότι απαραδέκτως προτείνεται ο ως άνω λόγος με την κρινόμενη ανακοπή, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην ως άνω μείζονα σκέψη, πρέπει ο ως άνω λόγος της υπό κρίση ανακοπής να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Πρέπει επομένως, σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα, η υπό κρίση ανακοπή κατά της υπ’αριθμ.1347/2005 εκδοθείσης διαταγής πληρωμής να απορριφθεί, καθόσον σύμφωνα με τα ανωτέρω προεκτεθέντα, κανένας λόγος από το δικόγραφο της ανακοπής δεν κρίθηκε ως νόμιμος και βάσιμος.

Σε ό,τι αφορά τη δικαστική δαπάνη, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος της ανακόπτουσας, λόγω της ήττας της (άρθρο 176 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Απορρίπτει την ανακοπή.

Επικυρώνει την υπ’αριθμ.1347/2005 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.

Επιβάλλει σε βάρος της ανακόπτουσας τη δικαστική δαπάνη της καθής, το ύψος της οποίας ορίζει σε τετρακόσια δεκαπέντε (415) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά στις 8 Ιανουάριου 2007 σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση του Δικαστηρίου αυτού, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους.

 

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ