ΑΡΙΘΜΟΣ 6869/2007
ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Τμήμα 6°
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Αποστολόπουλο, Πρόεδρο Εφετών, Μιλτιάδη Σπυρόπουλο και Κωνσταντίνο Γαλανόπουλο – Εισηγητή, Εφέτες, και από τη Γραμματέα Βασιλική Παπαστεργίου.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 27 Φεβρουάριου 2007 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ – ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: _________ _________ _________ , κατοίκου _________ _________ , ο οποίος εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτη Μαντζουράνη.
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΑΗΤΩΝ – ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ: 1) _________ _________ του _________ , και 2) _________ συζ. _________ _________ , κατοίκων _________ _________ , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ από την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρία Χελιώτου.
Οι ενάγοντες _________ και _________ _________ με την από 18 Ιουνίου 2002 αγωγή τους προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 5041/2002, ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ’αυτή .
Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε την υπ’αριθ. 2749/2003 μη οριστική του απόφαση, με την οποία διέταξε τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης.
Οι ενάγοντες _________ και _________ _________ με την από 14 Δεκεμβρίου 2004 αγωγή τους προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 7560/2004, ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ’αυτή,
Ο ενάγων _________ _________ με την από 27 Ιουλίου 2004 αγωγή του προς το Μονομελές Πρωτοδικείο -Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 4618/2004, ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ’ αυτή.
Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε την υπ’ αριθ.1 197/2006 απόφαση, με την οποία έταξε τα όσα’ αναφέρονται σ’ αυτή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλαν οι διάδικοι με τις από 27 Ιουλίου 2006 και 3 Οκτωβρίου 2006 αντίθετες εφέσεις τους προς το Δικαστήριο τούτο, που έχουν κατατεθεί με αριθμούς 6679/2006 και 8148/2006 αντίστοιχα.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους και παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι υπό κρίση από 27-7-2006 και 3-10-2006 δύο αντίθετες εφέσεις κατά της υπ’ αριθ 1 1 97/2006 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων και κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 17 αριθ.2, 648-661 ΚΠολΔ), έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 επ, 518 παρ.2, 591 παρ.1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι τυπικά δεκτές και πρέπει να ερευνηθούν κατ’ ουσίαν.
Ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου συνεκδικάστηκαν τρεις (3) αγωγές και συγκεκριμένα 1)η από 28-6-2002 αγωγή _________ _________ , με την οποία, ως συγκύριοι οριζοντίων ιδιοκτησιών πολυκατοικίας επί της οδού _________ 73 της _________ Αττικής, διεπόμενης από σχετική πράξη συστάσεως οροφοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας, ζήτησαν να υποχρεωθεί ο εναγόμενος _________ _________ ς, κύριος οριζόντιας ιδιοκτησίας της ίδιας πολυώροφης οικοδομής α)να απομακρύνει τις γλάστρες και τα λοιπά αντικείμενα που τοποθέτησε στον κοινόχρηστο διάδρομο του τετάρτου ορόφου και να παύσει να ενεργεί παρόμοιες πράξεις στο μέλλον, β)να παύσει να καταλαμβάνει και να χρησιμοποιεί τον έμπροσθεν των μετρητών της ΔΕΗ κοινόχρηστο χώρο της πυλωτής και να αποδέχεται τον εκάστοτε εκλεγμένο διαχειριστή και να παύσει να τον παρεμποδίζει στο έργο τ , 2)η από 14-12-2004 αγωγή των ίδιων ανωτέρω, με την οποία ζήτησαν να παύσει ο εναγόμενος να σταθμεύει το αυτοκίνητό του στον κοινόχρηστο χώρο (ακάλυπτο) της πολυκατοικίας, προκαλώντας ενόχληση από το θόρυβο του κινητήρα και την εκπομπή καυσαερίων, και 3)η από 27-72004 αγωγή του _________ _________ , με την οποία, επικαλούμενος την ως άνω ιδιότητα του ίδιου και των εναγομένων _________ και _________ _________ , ζήτησε να υποχρεωθούν οι τελευταίοι να παύσουν να σταθμεύουν στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας το φορτηγό τους αυτοκίνητο, από τη λειτουργία του οποίου προκαλείται ενοχλητικός θόρυβος. Οι αγωγές, εκτός από το υπό στοιχείο «γ» αίτημα της πρώτης, που απορρίφθηκε ως μη νόμιμο, κρίθηκαν νομικά βάσιμες (άρθρο 1-5,13,14 του ν.3741/1929,1002,1 1 17 του ΑΚ) και στη συνέχεια απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν ως προς τα λοιπά αιτήματα η πρώτη αγωγή και έγιναν οι λοιπές δύο κατ’ ουσίαν δεκτές. Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονούνται οι διάδικοι για τους λόγους που αναφέρονται στις εφέσεις τους και ζητούν την εξαφάνισή της και στη συνέχεια οι μεν _________ και _________ _________ την παραδοχή των αγωγών τους και την απόρριψη της αγωγιάτου αντιδίκου τους και ο τελευταίος την απόρριψη της αγωγής των αντιδίκων του, που έγινε δεκτή.
Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που περιέχονται στα πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου με αριθμούς 2479/2003 και 1 197/2006, την έκθεση πραγματογνωμοσύνης από 1.5.2004 του πολιτικού μηχανικού Ευστρατίου Πανταζή, όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι και τις φωτογραφίες των οποίων δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα, αποδεικνύονται τα ακόλουθα περιστατικά: οι διάδικοι _________ _________ , _________ σύζ. _________ _________ και _________ _________ ς είναι ιδιοκτήτες οριζοντίων ιδιοκτησιών οροφοδιαμερισμάτων) πολυώροφης οικοδομής επί της οδού _________ αριθ. ____της _________ (περιοχή _________ ) Αττικής και ειδικότερα οι μεν δύο πρώτοι κατά ποσοστό 1/2 του 3ου ορόφου, εμβαδού 101 τ. μέτρων, ο δε δεύτερος του 4ου ορόφου, εμβαδού επίσης 101 τ. μέτρων. Η πολυκατοικία, δυνάμει της υπ’ αριθ. 18730/1990 πράξεως ενστάσεως οροφοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Νικολάου Παπανικολάου, που έχει καταγραφεί νόμιμα, διέπεται από τις διατάξεις του ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ. Η κυριότητα των διαμερισμάτων περιήλθε στους μεν _________ και _________ _________ δυνάμει του υπ’ αριθ. 370 1 /1991 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Δέσποινας Παπαδημητρίου, στον δε _________ _________ δυνάμει του υπ’ αριθ. 930/1992 συμβολαίου του συμβολαιογράφου, Αθηνών επίσης, Σταματίου Καταπόδη, που έχουν μεταγραφεί νόμιμα, εξ αγοράς από τους αρχικούς* οικοπεδούχους και κατασκευαστές της πολυκατοικίας _________ _________ και _________ _________ . Με την προαναφερόμενη πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας προβλέπονταν πέντε θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων με αριθμούς 1 μέχρι 5, από τις οποίες οι υπ’ αριθ. 3 και 4 στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου πέραν του χώρου της πολοτής και οι λοιπές 1,2 και 5 στο χώρο της πιλοτής και συγκεκριμένα οι υπ’ αριθ. 1 και 2 στο αριστερό όριο του κτιρίου και η υπ’ αριθ. 5 προ της εισόδου της πολυκατοικίας, όπως και οι πέντε αυτές θέσεις εμφαίνονται στο από μηνός Ιουνίου διάγραμμα κάτοψης του ισογείου και των ακαλύπτων χώρων του πολιτικού μηχανικού _________ _________ , που έχει προσαρτηθεί στην πράξη, κατά το άρθρο 20 της οποίας «οι συμβαλλόμενοι στο παρόν συνιδιοκτήτες δικαιούνται οποτεδήποτε να προβαίνουν μονομερώς σε τροποποίηση της παρούσας πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, των σχεδίων και του πίνακα που προσαρτώνται σ’ αυτή καθώς και σε τροποποίηση των τροποποιητικών αυτής πράξεων. Οι τροποποιήσεις αυτές θα αφορούν τις οριζόντιες ιδιοκτησίές τους και δεν θα θίγουν τις διηρημένες ιδιοκτησίες άλλων συνιδιοκτητών και τους κοινόχρηστους και κοινόκτητους χώρους της πολυκατοικίας». Στην συνέχεια και ενώ με το υπ’ αριθ. 3701/1991 συμβόλαιο είχε μεταβιβαστεί το διαμέρισμα του 3ου ορόφου στους _________ και _________ _________ καθώς και η αποκλειστική χρήση της υπ’ αριθ. 1 θέσης της πιλοτής, οι οικοπεδούχοι-κατασκευαστές με την υπ’ αριθ. 929/1992 πράξη τροποποίησης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας του ανωτέρω συμβολαιογράφου Σταμάτη Καταπόδη, προέβησαν μονομερώς σε τροποποίηση της αρχικής υπ’ αριθ. 1 8730/1 990 πράξης και συγκεκριμένα α)κατήργησαν την ανήκουσα σ’ αυτούς υπ’ αριθ. 4 θέση σταθμεύσεως_του ακαλύπτου χώρου, που αποδόθηκε σε κοινή χρήση των συνιδιοκτητών, β)την υφιστάμενη υπ’ αριθ. 3 θέση αρίθμησαν με τον αριθμό 4 και γ)κατήργησαν την υπ’ αριθ. 5 θέση έμπροσθεν της εισόδου και δημιούργησαν νέα θέση στον κοινόκτητο και κοινόχρηστο χώρο της πιλοτής, παραπλεύρως των μετρητών της ΔΕΗ, την οποία αρίθμησαν με τον αριθμό 3, όπως τούτο προκύπτει από το προσαρτημένο στην πράξη αυτή από μηνός Ιανουάριου 1992 διάγραμμα κάτοψης ισογείου πιλοτής και ακαλύπτων χώρων του ίδιου μηχανικού _________ _________ . Τη θέση αυτή μεταβίβασαν με το ανωτέρω υπ.’ αριθ. 930/1992 συμβόλαιο στον _________ _________ , ο οποίος έκτοτε κάνει αποκλειστική χρήση, εμποδίζοντας μάλιστα κατά το χρόνο της εκεί στάθμευσης του αυτοκινήτου του την πρόσβαση των αρμοδίων καταμετρητών της ΔΕΗ στους εκεί μετρητές κατανάλωσης για τη λήψη των ενδείξεων (βλ. το από 28.1.2005 έγγραφο της ΔΕΗ-Πρακτορείο _________ ). Τόσο, όμως (η ανωτέρω υπ’ αριθ. 929/1992 πράξη τροποποίησης της σύμβασης οροφοκτησίας και κανονισμού, με την οποία δημιουργήθηκε θέση στάθμευσης στο χώρο της πιλοτής με δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης της όσο και το μετέπειτα συνταχθέν συμβόλαιο υπ’ αριθ. 930/1992, με το οποίο οι κατασκευαστές-οικοπεδούχοι μεταβίβασαν την αποκλειστική χρήση της θέσης στον κοινόκτητο και κοινόχρηστο χώρο της πιλοτής στον _________ _________ , είναι άκυρα (άρθρο 174 ΑΚ), ως αντικείμενων των συμβολαιογραφικών αυτών πράξεων στις διατάξεις του άρθρου 4 παρ.1,5 και 13 του ν. 3741/1929, κατά τις οποίες για τη συμφωνία με την οποία περιορίζεται η χρήση κοινόκτητου από το σύνολο των συνιδιοκτητών προς όφελος ορισμένου ή ορισμένων από αυτούς είναι αναγκαία η σύμπραξη όλων (ΑΠ 832/2005, Ελλ.Δνη 47,1 78, ΑΠ 1833/2003, Ελλ.Δνη 45;792), γεγονός που δεν συνέβη εν προκειμένη,, ούτε οι οικοπεδούχοι είχαν δικαίωμα μονομερούς τροποποίησης της αρχικής υπ’ αριθ. 1 8730/1990 πράξης κατά το άρθρο 20 αυτής, το οποίο απαγόρευε να θιγούν οι κοινόχρηστοι και κοινόκτητοι χώροι της οικοδομής.
Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε ότι δεν δημιουργήθηκε νέα θέση στάθμευσης στην πιλοτή και ότι απλώς η υφιστάμενη εξ αρχής υπ’ αριθ- 5 θέση έλαβε με την τροποποιητική πράξη τον αριθμό 3, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις κατά το βάσιμο πρώτο λόγο της έφεσης των _________ και _________ _________ . Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα εξής: Ο _________ _________ , κύριος, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, του διαμερίσματος του 4ου ορόφου, έχει τοποθετήσει στον εκεί κοινόχρηστο διάδρομο, κατά παράβαση του άρθρου 3 του κανονισμού, κατά το οποίο οι κοινόχρηστοι και κοινόκτητοι χώροι πρέπει να είναι πάντοτε ελεύθεροι και απαγορεύεται σε κάθε συνιδιοκτήτη να αφήνει στους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους έπιπλα, κιβώτια και άλλα κινητά πράγματα που εμποδίζουν άλλους συνιδιοκτήτες ή ένοικους, αριθμό γλαστρών με λουλούδια και καλλωπιστικά φυτά, τα οποία εμποδίζουν τη χρήση του διαδρόμου από τους λοιπούς συνιδιοκτήτες και τους ενάγοντες _________ και _________ _________ και την ακώλυτη προσπέλασή τους στο δώμα της οικοδομής, δικαιουμένχον να απαιτήσουν την απομάκρυνση των αντικειμένων αυτών. Έσφαλε, συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, κατά το βάσιμο δεύτερο λόγο της ίδιας εφέσεως, που έκρινε ότι τα ανωτέρω αντικείμενα δεν εμποδίζουν τους ενάγοντες στην ελεύθερη χρήση του διαδρόμου και απέρριψε το σχετικό αγωγικό αίτημα. Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι και τα δύο διάδικα μέρη, παρά τα οριζόμενα στο άρθρο 3 του κανονισμού, κατά το οποίο οι κοινόχρηστοι και κοινόκτητοι χώροι της πολυκατοικία$ (όπως ο ακάλυπτος χώρος του οικοπέδου) πρέπει να είναι πάντοτε ελεύθεροι, χρησιμοποιούν και σταθμεύουν εκεί τα αυτοκίνητά τους και συγκεκριμένα οι _________ και _________ _________ το υπ’. αριθ. κυκλοφορίας _________ IX φορτηγό αυτοκίνητο της επιχείρησής τους, τύπου _________ , ο δε _________ _________ ς το υπ’ αριθ. κυκλοφορίαι _________ ΕΙΧ αυτοκίνητο, τύπου _________ , προκαλώνται ενόχληση στους αντιδίκους τους από το θόρυβο του κινητήρα και την εκπομπή καυσαερίου.
Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που δέχθηκε τα ίδια ανωτέρω και απαγόρευσε τη στάθμευση των αυτοκινήτων των διαδίκων στον κοινόχρηστο χώρο του ακαλύπτου, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τους λόγους των αντιθέτων εφέσεων είναι αβάσιμα και απορριπτέα.
Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει α)η από 3.10.2006 έφεση του _________ _________ να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο εκκαλών στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εφεσιβλήτων για τον παρόντα βαθμό (άρθρα 176,1 83 ΚΠολΔ) και β)να γίνει δεκτή η από 27.7.2006 έφεση των _________ και _________ _________ και η εκκαλουμένη απόφαση να εξαφανισθεί ως προς το σύνολο των διατάξεών της που αφορούν την από 1 8.6.2002 αγωγή των εκκαλούντων αυτών για το ενιαίο του τίτλου και της εκτελέσεως. Στη συνέχεια, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο, να δικαστεί η αγωγή κατ’ ουσίαν (άρθρο 535 παρ.1 ΚΠολΔ) και να γίνει αυτή εν μέρει δεκτή. Ειδικότερα, πρέπει να υποχρεωθεί ο εναγόμενος α)να απομακρύνει τις γλάστρες από τον κοινόχρηστο διάδρομο του 4ου ορόφου της οικοδομής και β)να παύσει να σταθμεύει το αυτοκίνητό του στον έμπροσθεν των μετρητών της ΔΕΗ κοινόχρηστο χώρο της πιλοτής, με απειλή ποινών για κάθε παράβαση των διατάξεων. Τέλος, ο εναγόμενος-εκκαλών πρέπει να καταδικαστεί στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων των αντιδίκων τους και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, μετά την κατανομή τους ανάλογα με την έκταση της νίκης και ήττας (άρθρα 178,1 83 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την από 3.10.2006 έφεση του _________ _________ .
Επιβάλλει σε βάρος του εκκαλούντος τα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων για τον παρόντα βαθμό, τα οποία ορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ.
Δέχεται τυπικά και κατ’ ουσίαν την από 27.7.2006 έφεση των _________ και _________ _________ .
Εξαφανίζει την υπ’ αριθ. 1 197/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς όλες τις διατάξεις που αφορούν την από 18.6.Γαγωγή των ανωτέρω εκκαλούντων.
Κρατεί την υπόθεση και δικάζει αυτή κατ’ ουσίαν.
Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Υποχρεώνει τον εναγόμενο _________ _________ 1)Να απομακρύνει τις γλάστρες και τα λοιπά κινητά αντικείμενα από τον κοινόκτητο και κοινόχρηστο
διάδρομο του 4ου ορόφου της πολυκατοικίας επί της οδού _________ αριθ.__ του συνοικισμού _________ του Δήμου _________ ____ και 2)Να παύσει να σταθμεύει το αυτοκίνητό του στον έμπροσθεν των μετρητών της ΔΕΗ κοινόκτητο και κοινόχρηστο χώρο της πιλοτής της ίδιας πολυκατοικίας.
Απειλεί εναντίον του προσωπική κράτηση ενός (1) μηνός και χρηματική ποινή υπέρ των εναγόντων τριακοσίων (300) ευρώ για κάθε παράβαση των ανωτέρω διατάξεων.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 2007
Επιβάλλει σε βάρος του εναγομένου μέρος από τα δικαστικά έξοδα των εναγόντων για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.
Και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, μετεχόντων στη σύνθεση για την δημοσίευση, ως Προέδρου του Προέδρου Εφετών Κωνσταντίνου Αποστολόπουλου, ως μελών των Εφετών, Κωνσταντίνου Γαλανόπουλου (λόγω προαγωγής και αναχωρήσεως του Εφέτη Μιλτιάδη Σπυρόπουλου) και
Σοφίας Τζουμερκιώτη ; με Γραμματέα τη Βασιλική Παπαστεργίου, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοί τους δικηγόροι στις 9 Οκτωβρίου 2007.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
