ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

Αριθμός απόφασης 3115/2015
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ευθυμία Νικολάου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, η

οποία ορίσθηκε κατόπιν κλήρωσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν 3327/2005.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 2-2-2015, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέως, για να δικάσει την υπόθεση:

ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: Δη μητριού Κωνσταντινίδη του Αναστασίου, κατοίκου Περιστεριού, ο οποίος εμφανίσθηκε με τον πληρεξούσιο του δικηγόρο Χρήστο Οικονομάκη.

ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ; Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «_______  » και το διακριτικό τίτλο «_______  SA» (πρώην «_______  »), η οποία εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, ως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Ρουμελιώτη.

Ο αιτών ζητεί να γίνει δεκτή η από 1-9-2014 αίτησή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης 98450/10947/2014. Για την εν λόγω αίτηση ορίσθηκε δικάσιμος η με την από 10-9-2014 πράξη του αρμοδίου δικαστή η 21-10-2014, μετ’αναβολή η 21-11-2014, μετ’αναβολή η 17-12-2014 και μετ’ αναβολή η αναφερόμενη στην αρχή αυτής της απόφασης, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου εκθέματος και οι διάδικοι παραστάθηκαν κατά τον τρόπο που πιο πάνω σημειώνεται.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αιτών ζητεί με την υπό κρίση αίτησή του να ανασταλεί η εκτέλεση της υπ’ αριθ 23446/2014 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της περιλαμβανόμενης στην αίτησή του ανακοπής που άσκησε κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, με αίτημα την ακύρωση της. Ζητεί επίσης να επιβληθεί σε βάρος της καθ’ ης η δικαστική δαπάνη του.

Η αίτηση αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την προκειμένη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 632 παρ 3 και 686 επ.ΚΠολΔ), εφόσον ο προσβαλλόμενος με την ανακοπή τίτλος είναι διαταγή πληρωμής του Δικαστηρίου αυτού. Είναι δε παραδεκτή, δεδομένου ότι η από 1-9-2014 και με αριθμό κατάθεσης 98429/13870/2014 ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής, της οποίας ζητείται η αναστολή εκτέλεσης, έχει ασκηθεί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εμπροθέσμως, δηλαδή, εντός της προθεσμίας των δεκαπέντε εργασίμων ημερών (15) ημερών (άρθρο 632 παρ ι σε συνδυασμό με άρθρο 147 παρ 2 ΚΠολΔ) από την επίδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής στον αιτούντα, όπως προκύπτει από την από 25-7-2014 επισημείωση επί του αντιγράφου αυτής του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ευαγγέλου Λέκκου σε συνδυασμό με την υπ’ αριθ 3695Β/1-9-2014 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της δικαστικής περιφέρειας του Πρωτοδικείου Αθηνών Ιωάννη Κοπανά, αλλά και νόμιμη, στηριζόμενη στο άρθρο 632 παρ.3 ΚΠολΔ. Μη νόμιμο είναι το παρεπόμενο αίτημα να καταδικασθεί η καθ’ ης στη δικαστική δαπάνη του αιτούντος, διότι επί αίτησης αναστολής της εκτελεστότητας τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η αίτηση επιβάλλονται, σύμφωνα με τη ρύθμιση του άρθρου 84 παρ 2 Ν 4194/2013, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 παρ 3 Ν 4236/2014, πάντοτε σε βάρος του αιτούντος. Συνεπώς πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της, με αντίστοιχη έρευνα των λόγων της, ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητά τους, ενόψει του ότι για το παραδεκτό της άσκησής της     και της παράστασης κατά τη συζήτησή της των πληρεξουσίων δικηγόρων των διαδίκων προσκομίσθηκαν αντιστοίχως τα υπ’αριθ Π 0203738 και Π 0060339 γραμμάτια προκαταβολής εισφορών του ΔΣΑ του πληρεξουσίου δικηγόρου του αιτούντος και το υπ’ αριθ Π 0061107 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών του ΔΣΑ του πληρεξούσιου δικηγόρου της καθ’ ης, κατ’ άρθρο 6ι παρ 4 Ν 4194/2013, ως αντικαταστάθηκε με το άρθρο η παρ 8 γ Ν 4205/2013.

Από τις διατάξεις των άρθρων 361, 416, 422, 423 ΑΚ και 262 παρ. ι, 335 και 338 παρ. ι ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο οφειλέτης, εάν έχει περισσότερα ομοειδή χρέη προς τον ίδιο δανειστή και το ποσό που προσφέρει σ’ αυτόν δεν επαρκεί για την εξόφληση όλων των χρεών, δικαιούται, εφόσον δεν έχει συμφωνηθεί μεταξύ τους μέχρι το χρόνο της καταβολής η σειρά εξόφλησης των περισσοτέρων χρεών, να ορίσει ο ίδιος το χρέος που επιθυμεί να εξοφληθεί κατά την καταβολή ή αμέσως μετά την καταβολή με ρητή ή σιωπηρή δήλωση προς τον δανειστή, ο οποίος περιέρχεται σε κατάσταση υπερημερίας δανειστή ως προς την προσφερόμενη παροχή, αν αποκρούσει τη δήλωση του οφειλέτη για καθορισμό του εξοφλητέου χρέους. Ακόμη, κατά την ορθή έννοια του άρθρου 422 ΑΚ, σε περίπτωση αμφισβήτησης μεταξύ οφειλέτη και δανειστή ως προς την ύπαρξη περισσοτέρων χρεών και τον καταλογισμό της γενόμενης καταβολής, ο δανειστής φέρει το βάρος να επικαλεστεί (με αντένσταση-ΑΠ 1746/2013 ΤΝΠ Νόμος) ότι υπάρχουν έναντι αυτού περισσότερα ομοειδή και απαιτητά χρέη του οφειλέτη και ότι η καταβολή δεν αφορά το επίδικο χρέος, αλλά άλλο χρέος που προηγείται ως προς την εξόφληση (μάλιστα στην περίπτωση που ο δανειστής δεν επικαλεστεί κατά τρόπο παραδεκτό ή δεν αποδείξει την ύπαρξη των περισσοτέρων χρεών, η γενόμενη καταβολή καταλογίζεται στο επίδικο χρέος -ΑΠ 234/2014 ΤΝΠ Νόμος), ο δε οφειλέτης φέρει το βάρος να επικαλεστεί και να αποδείξει (με επαντένσταση, ΑΠ 1746/2013, οπ) ότι η γενόμενη καταβολή είναι καταλογιστέα στο επίδικο χρέος, είτε επειδή αυτό προηγείται ως προς την εξόφληση κατά τη σχετική συμφωνία των μερών, είτε επειδή ο ίδιος κατά την καταβολή άσκησε το δικαίωμα καταλογισμού, είτε επειδή συντρέχουν οι όροι της σειράς καταλογισμού που προβλέπει το άρθρο 422 παρ. β ΑΚ (ΑΠ 954/2011, ΤΝΠ Νόμος).

Με τον πρώτο λόγο της ανακοπής του ο ανακόπτων προβάλλει ισχυρισμό περί εξόφλησης των τιμολογίων με βάση τα οποία εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής. Ο ως άνω λόγος της ανακοπής είναι ορισμένος, αφού αναφέρονται τα επιμέρους ποσά των καταβολών και ο χρόνος καταβολής τους (ΑΠ 178/2010 ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 1322/2010 ΔΕΕ 2011. 943 , ΑΠ 558/2008, ΑΠ 1986/2006 ΤΝΠ Νόμος) και νόμιμος στηριζόμενος στο άρθρο 416 ΑΚ, και πρέπει να εξετασθεί ως προς την ουσιαστική βασιμότητά του.

Από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος του αιτούντος _______  _______  και του μάρτυρα του καθ’ου _______  _______  , που εξετάσθηκαν νομότυπα στο ακροατήριο, από τα έγγραφα που οι διάδικοι νομίμως προσκομίζουν, τις ομολογίες που περιέχονται στα έγγραφα σημειώματά τους αλλά και με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας, πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα: Δυνάμει του υπ’ αριθ 0000634/26-6-2013 τιμολογίου-δελτίου αποστολής η καθ’ης πώλησε στον αιτούντα καύσιμα συνολικής αξίας 16.905,62 ευρώ, δυνάμει του υπ’αριθ 0000635/26-6-2013 τιμολογίου-δελτίου αποστολής πώλησε σε αυτόν καύσιμα συνολικής αξίας 3-599)90 ευρώ, δυνάμει του υπ’αριθ 0000653/28-6-2013 τιμολογίου-δελτίου αποστολής πώλησε σε αυτόν καύσιμα συνολικής αξίας 4-220,93 ευρώ και τέλος δυνάμει του υπ’αριθ 0000664/29-6-2013 τιμολογίου-δελτίου αποστολής πώλησε σε αυτόν καύσιμα συνολικής αξίας 3·483>84 ευρώ, δηλαδή καύσιμα συνολικής αξίας 28.120,29 ευρώ, τα οποία παραδόθηκαν κανονικά στον αιτούντα, στο πρατήριο του στην Οινόη Μεγάρων, στο 49° χιλιόμετρο Αθηνών-Θηβών (ομολογείται από τον αιτούντα). Με την ανακοπτόμενη υπ’αριθ 23446/2014 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ο αϊτών υποχρεώθηκε να καταβάλει στην καθ’ ης το ποσό των ως άνω τιμολογίων, δηλαδή συνολικό ποσό 28.210,29 ευρώ, πλέον τόκων από την ημερομηνία έκδοσης έκαστου τιμολογίου για κάθε επιμέρους ποσό των τεσσάρων τιμολογίων. Πιθανολογήθηκε περαιτέρω, ότι το τίμημα των ως άνω πωληθέντων καυσίμων δεν ήταν επί πιστώσει, ως επικαλέσθηκε η καθ’ ης με το σημείωμά της και κατέθεσε ο εξετασθείς με επιμέλειά της μάρτυρας, αφού επί των ως άνω τιμολογίων αναφέρεται ως τρόπος πληρωμής τους η λέξη «προέμβασμα», που είχε την έννοια της πληρωμής τους πριν την αποστολή των πωληθέντων δι’ αυτών καυσίμων. Μάλιστα δεν δικαιολογείται η αναφορά επί του σώματος αυτών διαφορετικού τρόπου πληρωμής, αν αυτά ήταν πληρωτέα επί πιστώσει, αφού σε άλλη περίπτωση που είχε συμφωνηθεί να πληρωθεί το τίμημα των αγορασθέντων από τον αιτούντα καυσίμων επί πιστώσει, δηλαδή τρεις ημέρες μετά την παραλαβή τους, η καθ’ης ανέγραψε την ημερομηνία πληρωμής με αναφορά επί λέξει «πληρωμή με έμβασμα 3 ημερών από την ημέρα παράδοσης», ως πχ στο με στοιχεία ΛΑΜ 000492/25-5-2013 τιμολόγιο, ποσού 47-270,49 ευρώ, που αφορούσε στο πρατήριο του αιτούντος στο Περιστέρι, που η ίδια επικαλέσθηκε και προσκόμισε. Πιθανολογείται εξάλλου ότι ο αιτών εξόφλησε εν μέρει τα ως άνω τιμολόγια με δύο καταβολές στην τράπεζα «_______  ΑΕ» ποσού 21.025 ευρώ, την 26­6-2013 και ποσού 4-295 ευρώ την 28-6-2013 αντίστοιχος, οι οποίες ήταν μικρότερου ύψους από αυτό των ένδικων τιμολογίων για το λόγο ότι ο αϊτών δικαιούτο έκπτωσης και πράγματι εκδόθηκε το υπ ’ αριθ 0000057/30-6-2013 πιστωτικό τιμολόγιο, ύψους 268,86 ευρώ, λόγω αυξημένου τζίρου που είχε πραγματοποιήσει στο πρατήριο του στην Οινόη (γίνεται ρητή αναφορά στο ως άνω πιστωτικό τιμολόγιο ότι αφορά στο πρατήριο του στην Οινόη και όχι στο πρατήριο του στο Περιστέρι, ως αναφέρεται στην από 4-9-2014 βεβαίωση του λογιστηρίου της καθ’ης), ενώ δεν κατέβαλε το υπόλοιπο ποσό τους λόγω προταθέντος προς συμψηφισμό ισόποσου με το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό πιστωτικού υπολοίπου υπέρ του (λόγω έκπτωσης και διαφορών κατά την τιμολόγηση των καυσίμων), από τις μεταξύ των διαδίκων συναλλαγές (όσον αφορά το πρατήριο της Οινόης), οι οποίες όμως δεν έχουν εισέτι εκκαθαριστεί παρά την πρωτοβουλία του αιτούντος, ο οποίος έχει επανειλημμένος ζητήσει την αντιπαραβολή των εγγράφων στοιχείων της καθ’ης με τα ευρισκόμενα στα χέρια του έγγραφα, τόσο εγγράφως (βλ την από 20-8-2014 εξώδικη δήλωσή του) όσο και προφορικώς, σύμφωνα με τη ρητή κατάθεση της μάρτυρος πιθανολόγησης. Η καθ ’ ης με το σημείωμά της πρότεινε ισχυρισμό περί έλλειψης δήλωσης του αιτούντος ότι οι καταβολές του αφορούν τα ένδικα τιμολόγια και περί καταλογισμού εκ μέρους της των ως άνω καταβολών του αιτούντος σε έτερα παλαιότερα χρέη του που αφορούν επί λέξει «προγενέστερα τιμολόγια αγορών του αντιδίκου (Α.Κ. 422 επ) για το πρατήριο του στο Περιστέρι Αττικής (_______  )»· Ο εν λόγω ισχυρισμός, ο οποίος αποτελεί ένσταση εκ του άρθρου 422 ΑΚ, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, προτάθηκε απαραδέκτως, κατ’άρθρα 115 παρ 2 και 682 επ ΚΠολΔ, μόνο με το σημείωμα της καθ’ης και όχι προφορικώς κατά τη συζήτηση της αίτησης (ΕφΑθ 2280/2008, ΕλλΔνη 50.233, ΠολΠρ Αθ 3353/2009, ΕφΑΔ 2010.1236, Κατράς, Σύστημα Ασφαλιστικών μέτρων, 2013, σελ 165) και σε κάθε περίπτωση είναι απορριπτέος ως αόριστος (άρθρο 2ΐ6 ΚΠολΔ-πβλ ΕφΑθ 229/2012, ΕλλΔνη2ο 13- 1046), διότι δεν εξειδικεύονται, έστω και με το σημείωμά της καθ ’ ης, τα συγκεκριμένα χρέη (αρχαιότερα κατά τον ισχυρισμό της καθ’ ης) στα οποία καταλογίσθηκαν οι καταβολές του αιτούντος, δηλαδή σε ποια προηγούμενα χρονικώς τιμολόγια πώλησης του πρατηρίου του αιτούντος στο Περιστέρι καταλογίσθηκαν οι καταβολές αυτές, ώστε να έχει το Δικαστήριο τη δυνατότητα να εκτιμήσει αν πράγματι υπήρχαν άλλα-προηγούμενα χρονικώς- τιμολόγια ανεξόφλητα και αν πράγματι καταλογίσθηκαν οι καταβολές του αιτούντος προς εξόφληση αυτών των τιμολογίων. Επομένως, αφού πιθανολογείται η ευδοκίμηση της ανακοπής που άσκησε ο αιτών κατά της υπ’ αριθ 23446/2014 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και η πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης από τη συνέχιση της εκτέλεσης σε βάρος του αιτούντος, ο οποίος απασχολεί προσωπικό πέντε ατόμων στην επιχείρησή του εμπορίας καυσίμων και έχει ρυθμισμένες τις οφειλές του προς το Δημόσιο και το ΙΚΑ, πρέπει να γίνει δεκτή ως και ουσιαστικά βάσιμη η ένδικη αίτηση αναστολής και να ανασταλεί η εκτέλεση της ως άνω διαταγής πληρωμής, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της από 1-9-2014 και με αριθμό κατάθεσης 98429/13870/2014 ανακοπής του αιτούντος, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθώς και να επιβληθεί σε βάρος του αιτούντος η δικαστική δαπάνη της καθ’ ης (άρθρο 191 παρ 2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με άρθρο 84 παρ 2 Ν 4194/2013, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 παρ 3 Ν 4236/2014).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.

ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ την εκτέλεση της υπ’ αριθ 23446/2014 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της από 1-9-2014 και με αριθμό κατάθεσης 98429/13870/2014 ανακοπής του αιτούντος.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του αιτούντος τη δικαστική δαπάνη της καθ’ ης, την οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων πενήντα (35θ) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, την 20 Απριλίου 2015.

 

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                               Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ